stav. Lat

Заштита људских права и права припадника националних мањина › 1.3 Забрана ропства, положаја сличног ропству и принудног рада

Закон о потврђивању Међународне конвенције о заштити свих лица од присилних нестанака

45 чланова. Пречишћен текст, последња измена Сл. гласник РС број 1/2011-27.

Члан 1 о потврђивању Међународне конвенције о заштити свих лица од присилних нестанака

Потврђује се Међународна конвенција о заштити свих лица од присилних нестанака, сачињена 20. децембра 2006. године у Њујорку, у оригиналу на арапском, кинеском, енглеском, француском, руском и шпанском језику.

Члан 2

(1) Текст Конвенције у оригиналу на енглеском језику и у преводу на српски језик гласи:

(2) „Интернатионал Цонвентион фор тхе Протецтион оф Алл Персонс

(3) фром Енфорцед Дисаппеаранце

(4) Преамбле

(5) Тхе Статес Партиес то тхис Цонвентион,

(6) Цонсидеринг тхе облигатион оф Статес ундер тхе Цхартер оф тхе Унитед Натионс то промоте универсал респецт фор, анд обсерванце оф, хуман ригхтс анд фундаментал фреедомс,

(7) Хавинг регард то тхе Универсал Децларатион оф Хуман Ригхтс,

(8) Рецаллинг тхе Интернатионал Цовенант он Ецономиц, Социал анд Цултурал Ригхтс, тхе Интернатионал Цовенант он Цивил анд Политицал Ригхтс анд тхе отхер релевант интернатионал инструментс ин тхе фиелдс оф хуман ригхтс, хуманитариан лаw анд интернатионал цриминал лаw,

(9) Алсо рецаллинг тхе Децларатион он тхе Протецтион оф Алл Персонс фром Енфорцед Дисаппеаранце адоптед бy тхе Генерал Ассемблy оф тхе Унитед Натионс ин итс ресолутион 47/133 оф 18 Децембер 1992,

(10) Аwаре оф тхе еxтреме сериоуснесс оф енфорцед дисаппеаранце, wхицх цонститутес а цриме анд, ин цертаин цирцумстанцес дефинед ин интернатионал лаw, а цриме агаинст хуманитy,

(11) Детерминед то превент енфорцед дисаппеаранцес анд то цомбат импунитy фор тхе цриме оф енфорцед дисаппеаранце,

(12) Цонсидеринг тхе ригхт оф анy персон нот то бе субјецтед то енфорцед дисаппеаранце, тхе ригхт оф вицтимс то јустице анд то репаратион,

(13) Аффирминг тхе ригхт оф анy вицтим то кноw тхе трутх абоут тхе цирцумстанцес оф ан енфорцед дисаппеаранце анд тхе фате оф тхе дисаппеаред персон, анд тхе ригхт то фреедом то сеек, рецеиве анд импарт информатион то тхис енд,

(14) Хаве агреед он тхе фоллоwинг артицлес:

(15) Парт И

(16) Артицле 1

(17) 1. Но оне схалл бе субјецтед то енфорцед дисаппеаранце.

(18) 2. Но еxцептионал цирцумстанцес wхатсоевер, wхетхер а стате оф wар ор а тхреат оф wар, интернал политицал инстабилитy ор анy отхер публиц емергенцy, маy бе инвокед ас а јустифицатион фор енфорцед дисаппеаранце.

(19) Артицле 2

(20) Фор тхе пурпосес оф тхис Цонвентион, „енфорцед дисаппеаранце” ис цонсидеред то бе тхе аррест, детентион, абдуцтион ор анy отхер форм оф деприватион оф либертy бy агентс оф тхе Стате ор бy персонс ор гроупс оф персонс ацтинг wитх тхе аутхоризатион, суппорт ор ацqуиесценце оф тхе Стате, фоллоwед бy а рефусал то ацкноwледге тхе деприватион оф либертy ор бy цонцеалмент оф тхе фате ор wхереабоутс оф тхе дисаппеаред персон, wхицх плаце суцх а персон оутсиде тхе протецтион оф тхе лаw.

(21) Артицле 3

(22) Еацх Стате Партy схалл таке аппроприате меасурес то инвестигате ацтс дефинед ин артицле 2 цоммиттед бy персонс ор гроупс оф персонс ацтинг wитхоут тхе аутхоризатион, суппорт ор ацqуиесценце оф тхе Стате анд то бринг тхосе респонсибле то јустице.

(23) Артицле 4

(24) Еацх Стате Партy схалл таке тхе нецессарy меасурес то енсуре тхат енфорцед дисаппеаранце цонститутес ан оффенце ундер итс цриминал лаw.

(25) Артицле 5

(26) Тхе wидеспреад ор сyстематиц працтице оф енфорцед дисаппеаранце цонститутес а цриме агаинст хуманитy ас дефинед ин апплицабле интернатионал лаw анд схалл аттрацт тхе цонсеqуенцес провидед фор ундер суцх апплицабле интернатионал лаw.

(27) Артицле 6

(28) 1. Еацх Стате Партy схалл таке тхе нецессарy меасурес то холд цриминаллy респонсибле ат леаст:

(29) (а) Анy персон wхо цоммитс, ордерс, солицитс ор индуцес тхе цоммиссион оф, аттемптс то цоммит, ис ан аццомплице то ор партиципатес ин ан енфорцед дисаппеаранце;

(30) (б) А супериор wхо:

(31) (и) Кнеw, ор цонсциоуслy дисрегардед информатион wхицх цлеарлy индицатед, тхат субординатес ундер хис ор хер еффецтиве аутхоритy анд цонтрол wере цоммиттинг ор абоут то цоммит а цриме оф енфорцед дисаппеаранце;

(32) (ии) Еxерцисед еффецтиве респонсибилитy фор анд цонтрол овер ацтивитиес wхицх wере цонцернед wитх тхе цриме оф енфорцед дисаппеаранце; анд

(33) (иии) Фаилед то таке алл нецессарy анд реасонабле меасурес wитхин хис ор хер поwер то превент ор репресс тхе цоммиссион оф ан енфорцед дисаппеаранце ор то субмит тхе маттер то тхе цомпетент аутхоритиес фор инвестигатион анд просецутион;

(34) (ц) Субпараграпх (б) абове ис wитхоут прејудице то тхе хигхер стандардс оф респонсибилитy апплицабле ундер релевант интернатионал лаw то а милитарy цоммандер ор то а персон еффецтивелy ацтинг ас а милитарy цоммандер.

(35) 2. Но ордер ор инструцтион фром анy публиц аутхоритy, цивилиан, милитарy ор отхер, маy бе инвокед то јустифy ан оффенце оф енфорцед дисаппеаранце.

(36) Артицле 7

(37) 1. Еацх Стате Партy схалл маке тхе оффенце оф енфорцед дисаппеаранце пунисхабле бy аппроприате пеналтиес wхицх таке инто аццоунт итс еxтреме сериоуснесс.

(38) 2. Еацх Стате Партy маy естаблисх:

(39) (а) Митигатинг цирцумстанцес, ин партицулар фор персонс wхо, хавинг беен имплицатед ин тхе цоммиссион оф ан енфорцед дисаппеаранце, еффецтивелy цонтрибуте то брингинг тхе дисаппеаред персон форwард аливе ор маке ит поссибле то цларифy цасес оф енфорцед дисаппеаранце ор то идентифy тхе перпетраторс оф ан енфорцед дисаппеаранце;

(40) (б) Wитхоут прејудице то отхер цриминал процедурес, агграватинг цирцумстанцес, ин партицулар ин тхе евент оф тхе деатх оф тхе дисаппеаред персон ор тхе цоммиссион оф ан енфорцед дисаппеаранце ин респецт оф прегнант wомен, минорс, персонс wитх дисабилитиес ор отхер партицуларлy вулнерабле персонс.

(41) Артицле 8

(42) Wитхоут прејудице то артицле 5,

(43) 1. А Стате Партy wхицх апплиес а статуте оф лимитатионс ин респецт оф енфорцед дисаппеаранце схалл таке тхе нецессарy меасурес то енсуре тхат тхе терм оф лимитатион фор цриминал процеедингс:

(44) (а) Ис оф лонг дуратион анд ис пропортионате то тхе еxтреме сериоуснесс оф тхис оффенце;

(45) (б) Цомменцес фром тхе момент wхен тхе оффенце оф енфорцед дисаппеаранце цеасес, такинг инто аццоунт итс цонтинуоус натуре.

(46) 2. Еацх Стате Партy схалл гуарантее тхе ригхт оф вицтимс оф енфорцед дисаппеаранце то ан еффецтиве ремедy дуринг тхе терм оф лимитатион.

(47) Артицле 9

(48) 1. Еацх Стате Партy схалл таке тхе нецессарy меасурес то естаблисх итс цомпетенце то еxерцисе јурисдицтион овер тхе оффенце оф енфорцед дисаппеаранце:

(49) (а) Wхен тхе оффенце ис цоммиттед ин анy территорy ундер итс јурисдицтион ор он боард а схип ор аирцрафт регистеред ин тхат Стате;

(50) (б) Wхен тхе аллегед оффендер ис оне оф итс натионалс;

(51) (ц) Wхен тхе дисаппеаред персон ис оне оф итс натионалс анд тхе Стате

(52) Партy цонсидерс ит аппроприате.

(53) 2. Еацх Стате Партy схалл ликеwисе таке суцх меасурес ас маy бе нецессарy то естаблисх итс цомпетенце то еxерцисе јурисдицтион овер тхе оффенце оф енфорцед дисаппеаранце wхен тхе аллегед оффендер ис пресент ин анy территорy ундер итс јурисдицтион, унлесс ит еxтрадитес ор суррендерс хим ор хер то анотхер Стате ин аццорданце wитх итс интернатионал облигатионс ор суррендерс хим ор хер то ан интернатионал цриминал трибунал wхосе јурисдицтион ит хас рецогнизед.

(54) 3. Тхис Цонвентион доес нот еxцлуде анy аддитионал цриминал јурисдицтион еxерцисед ин аццорданце wитх натионал лаw.

(55) Артицле 10

(56) 1. Упон беинг сатисфиед, афтер ан еxаминатион оф тхе информатион аваилабле то ит, тхат тхе цирцумстанцес со wаррант, анy Стате Партy ин wхосе территорy а персон суспецтед оф хавинг цоммиттед ан оффенце оф енфорцед дисаппеаранце ис пресент схалл таке хим ор хер инто цустодy ор таке суцх отхер легал меасурес ас аре нецессарy то енсуре хис ор хер пресенце. Тхе цустодy анд отхер легал меасурес схалл бе ас провидед фор ин тхе лаw оф тхат Стате Партy бут маy бе маинтаинед онлy фор суцх тиме ас ис нецессарy то енсуре тхе персон’с пресенце ат цриминал, суррендер ор еxтрадитион процеедингс.

(57) 2. А Стате Партy wхицх хас такен тхе меасурес реферред то ин параграпх 1 оф тхис артицле схалл иммедиателy царрy оут а прелиминарy инqуирy ор инвестигатионс то естаблисх тхе фацтс. Ит схалл нотифy тхе Статес Партиес реферред то ин артицле 9, параграпх 1, оф тхе меасурес ит хас такен ин пурсуанце оф параграпх 1 оф тхис артицле, инцлудинг детентион анд тхе цирцумстанцес wаррантинг детентион, анд оф тхе финдингс оф итс прелиминарy инqуирy ор итс инвестигатионс, индицатинг wхетхер ит интендс то еxерцисе итс јурисдицтион.

(58) 3. Анy персон ин цустодy пурсуант то параграпх 1 оф тхис артицле маy цоммуницате иммедиателy wитх тхе неарест аппроприате репресентативе оф тхе Стате оф wхицх хе ор схе ис а натионал, ор, иф хе ор схе ис а стателесс персон, wитх тхе репресентативе оф тхе Стате wхере хе ор схе усуаллy ресидес.

(59) Артицле 11

(60) 1. Тхе Стате Партy ин тхе территорy ундер wхосе јурисдицтион а персон аллегед то хаве цоммиттед ан оффенце оф енфорцед дисаппеаранце ис фоунд схалл, иф ит доес нот еxтрадите тхат персон ор суррендер хим ор хер то анотхер Стате ин аццорданце wитх итс интернатионал облигатионс ор суррендер хим ор хер то ан интернатионал цриминал трибунал wхосе јурисдицтион ит хас рецогнизед, субмит тхе цасе то итс цомпетент аутхоритиес фор тхе пурпосе оф просецутион.

(61) 2. Тхесе аутхоритиес схалл таке тхеир децисион ин тхе саме маннер ас ин тхе цасе оф анy ординарy оффенце оф а сериоус натуре ундер тхе лаw оф тхат Стате Партy. Ин тхе цасес реферред то ин артицле 9, параграпх 2, тхе стандардс оф евиденце реqуиред фор просецутион анд цонвицтион схалл ин но wаy бе лесс стрингент тхан тхосе wхицх апплy ин тхе цасес реферред то ин артицле 9, параграпх 1.

(62) 3. Анy персон агаинст wхом процеедингс аре броугхт ин цоннецтион wитх ан оффенце оф енфорцед дисаппеаранце схалл бе гуарантеед фаир треатмент ат алл стагес оф тхе процеедингс. Анy персон триед фор ан оффенце оф енфорцед дисаппеаранце схалл бенефит фром а фаир триал бефоре а цомпетент, индепендент анд импартиал цоурт ор трибунал естаблисхед бy лаw.

(63) Артицле 12

(64) 1. Еацх Стате Партy схалл енсуре тхат анy индивидуал wхо аллегес тхат а персон хас беен субјецтед то енфорцед дисаппеаранце хас тхе ригхт то репорт тхе фацтс то тхе цомпетент аутхоритиес, wхицх схалл еxамине тхе аллегатион промптлy анд импартиаллy анд, wхере нецессарy, ундертаке wитхоут делаy а тхороугх анд импартиал инвестигатион. Аппроприате степс схалл бе такен, wхере нецессарy, то енсуре тхат тхе цомплаинант, wитнессес, релативес оф тхе дисаппеаред персон анд тхеир дефенце цоунсел, ас wелл ас персонс партиципатинг ин тхе инвестигатион, аре протецтед агаинст алл илл-треатмент ор интимидатион ас а цонсеqуенце оф тхе цомплаинт ор анy евиденце гивен.

(65) 2. Wхере тхере аре реасонабле гроундс фор белиевинг тхат а персон хас беен субјецтед то енфорцед дисаппеаранце, тхе аутхоритиес реферред то ин параграпх 1 оф тхис артицле схалл ундертаке ан инвестигатион, евен иф тхере хас беен но формал цомплаинт.

(66) 3. Еацх Стате Партy схалл енсуре тхат тхе аутхоритиес реферред то ин параграпх 1 оф тхис артицле:

(67) (а) Хаве тхе нецессарy поwерс анд ресоурцес то цондуцт тхе инвестигатион еффецтивелy, инцлудинг аццесс то тхе доцументатион анд отхер информатион релевант то тхеир инвестигатион;

(68) (б) Хаве аццесс, иф нецессарy wитх тхе приор аутхоризатион оф а јудициал аутхоритy, wхицх схалл руле промптлy он тхе маттер, то анy плаце оф детентион ор анy отхер плаце wхере тхере аре реасонабле гроундс то белиеве тхат тхе дисаппеаред персон маy бе пресент.

(69) 4. Еацх Стате Партy схалл таке тхе нецессарy меасурес то превент анд санцтион ацтс тхат хиндер тхе цондуцт оф ан инвестигатион. Ит схалл енсуре ин партицулар тхат персонс суспецтед оф хавинг цоммиттед ан оффенце оф енфорцед дисаппеаранце аре нот ин а поситион то инфлуенце тхе прогресс оф ан инвестигатион бy меанс оф прессуре ор ацтс оф интимидатион ор реприсал аимед ат тхе цомплаинант, wитнессес, релативес оф тхе дисаппеаред персон ор тхеир дефенце цоунсел, ор ат персонс партиципатинг ин тхе инвестигатион.

(70) Артицле 13

(71) 1. Фор тхе пурпосес оф еxтрадитион бетwеен Статес Партиес, тхе оффенце оф енфорцед дисаппеаранце схалл нот бе регардед ас а политицал оффенце ор ас ан оффенце цоннецтед wитх а политицал оффенце ор ас ан оффенце инспиред бy политицал мотивес. Аццординглy, а реqуест фор еxтрадитион басед он суцх ан оффенце маy нот бе рефусед он тхесе гроундс алоне.

(72) 2. Тхе оффенце оф енфорцед дисаппеаранце схалл бе деемед то бе инцлудед ас ан еxтрадитабле оффенце ин анy еxтрадитион треатy еxистинг бетwеен Статес Партиес бефоре тхе ентрy инто форце оф тхис Цонвентион.

(73) 3. Статес Партиес ундертаке то инцлуде тхе оффенце оф енфорцед дисаппеаранце ас ан еxтрадитабле оффенце ин анy еxтрадитион треатy субсеqуентлy то бе цонцлудед бетwеен тхем.

(74) 4. Иф а Стате Партy wхицх макес еxтрадитион цондитионал он тхе еxистенце оф а треатy рецеивес а реqуест фор еxтрадитион фром анотхер Стате Партy wитх wхицх ит хас но еxтрадитион треатy, ит маy цонсидер тхис Цонвентион ас тхе нецессарy легал басис фор еxтрадитион ин респецт оф тхе оффенце оф енфорцед дисаппеаранце.

(75) 5. Статес Партиес wхицх до нот маке еxтрадитион цондитионал он тхе еxистенце оф а треатy схалл рецогнизе тхе оффенце оф енфорцед дисаппеаранце ас ан еxтрадитабле оффенце бетwеен тхемселвес.

(76) 6. Еxтрадитион схалл, ин алл цасес, бе субјецт то тхе цондитионс провидед фор бy тхе лаw оф тхе реqуестед Стате Партy ор бy апплицабле еxтрадитион треатиес, инцлудинг, ин партицулар, цондитионс релатинг то тхе минимум пеналтy реqуиремент фор еxтрадитион анд тхе гроундс упон wхицх тхе реqуестед Стате Партy маy рефусе еxтрадитион ор маке ит субјецт то цертаин цондитионс.

(77) 7. Нотхинг ин тхис Цонвентион схалл бе интерпретед ас импосинг ан облигатион то еxтрадите иф тхе реqуестед Стате Партy хас субстантиал гроундс фор белиевинг тхат тхе реqуест хас беен маде фор тхе пурпосе оф просецутинг ор пунисхинг а персон он аццоунт оф тхат персон’с сеx, раце, религион, натионалитy, етхниц оригин, политицал опинионс ор мемберсхип оф а партицулар социал гроуп, ор тхат цомплианце wитх тхе реqуест wоулд цаусе харм то тхат персон фор анy оне оф тхесе реасонс.

(78) Артицле 14

(79) 1. Статес Партиес схалл аффорд оне анотхер тхе греатест меасуре оф мутуал легал ассистанце ин цоннецтион wитх цриминал процеедингс броугхт ин респецт оф ан оффенце оф енфорцед дисаппеаранце, инцлудинг тхе супплy оф алл евиденце ат тхеир диспосал тхат ис нецессарy фор тхе процеедингс.

(80) 2. Суцх мутуал легал ассистанце схалл бе субјецт то тхе цондитионс провидед фор бy тхе доместиц лаw оф тхе реqуестед Стате Партy ор бy апплицабле треатиес он мутуал легал ассистанце, инцлудинг, ин партицулар, тхе цондитионс ин релатион то тхе гроундс упон wхицх тхе реqуестед Стате Партy маy рефусе то грант мутуал легал ассистанце ор маy маке ит субјецт то цондитионс.

(81) Артицле 15

(82) Статес Партиес схалл цооперате wитх еацх отхер анд схалл аффорд оне анотхер тхе греатест меасуре оф мутуал ассистанце wитх а виеw то ассистинг вицтимс оф енфорцед дисаппеаранце, анд ин сеарцхинг фор, лоцатинг анд релеасинг дисаппеаред персонс анд, ин тхе евент оф деатх, ин еxхуминг анд идентифyинг тхем анд ретурнинг тхеир ремаинс.

(83) Артицле 16

(84) 1. Но Стате Партy схалл еxпел, ретурн („рефоулер”), суррендер ор еxтрадите а персон то анотхер Стате wхере тхере аре субстантиал гроундс фор белиевинг тхат хе ор схе wоулд бе ин дангер оф беинг субјецтед то енфорцед дисаппеаранце.

(85) 2. Фор тхе пурпосе оф детермининг wхетхер тхере аре суцх гроундс, тхе цомпетент аутхоритиес схалл таке инто аццоунт алл релевант цонсидератионс, инцлудинг, wхере апплицабле, тхе еxистенце ин тхе Стате цонцернед оф а цонсистент паттерн оф гросс, флагрант ор масс виолатионс оф хуман ригхтс ор оф сериоус виолатионс оф интернатионал хуманитариан лаw.

(86) Артицле 17

(87) 1. Но оне схалл бе хелд ин сецрет детентион.

(88) 2. Wитхоут прејудице то отхер интернатионал облигатионс оф тхе Стате Партy wитх регард то тхе деприватион оф либертy, еацх Стате Партy схалл, ин итс легислатион:

(89) (а) Естаблисх тхе цондитионс ундер wхицх ордерс оф деприватион оф либертy маy бе гивен;

(90) (б) Индицате тхосе аутхоритиес аутхоризед то ордер тхе деприватион оф либертy;

(91) (ц) Гуарантее тхат анy персон депривед оф либертy схалл бе хелд солелy ин оффициаллy рецогнизед анд супервисед плацес оф деприватион оф либертy;

(92) (д) Гуарантее тхат анy персон депривед оф либертy схалл бе аутхоризед то цоммуницате wитх анд бе виситед бy хис ор хер фамилy, цоунсел ор анy отхер персон оф хис ор хер цхоице, субјецт онлy то тхе цондитионс естаблисхед бy лаw, ор, иф хе ор схе ис а фореигнер, то цоммуницате wитх хис ор хер цонсулар аутхоритиес, ин аццорданце wитх апплицабле интернатионал лаw;

(93) (е) Гуарантее аццесс бy тхе цомпетент анд легаллy аутхоризед аутхоритиес анд институтионс то тхе плацес wхере персонс аре депривед оф либертy, иф нецессарy wитх приор аутхоризатион фром а јудициал аутхоритy;

(94) (ф) Гуарантее тхат анy персон депривед оф либертy ор, ин тхе цасе оф а суспецтед енфорцед дисаппеаранце, синце тхе персон депривед оф либертy ис нот абле то еxерцисе тхис ригхт, анy персонс wитх а легитимате интерест, суцх ас релативес оф тхе персон депривед оф либертy, тхеир репресентативес ор тхеир цоунсел, схалл, ин алл цирцумстанцес, бе ентитлед то таке процеедингс бефоре а цоурт, ин ордер тхат тхе цоурт маy дециде wитхоут делаy он тхе лаwфулнесс оф тхе деприватион оф либертy анд ордер тхе персон’с релеасе иф суцх деприватион оф либертy ис нот лаwфул.

(95) 3. Еацх Стате Партy схалл ассуре тхе цомпилатион анд маинтенанце оф оне ор море уп-то-дате оффициал регистерс анд/ор рецордс оф персонс депривед оф либертy, wхицх схалл бе маде промптлy аваилабле, упон реqуест, то анy јудициал ор отхер цомпетент аутхоритy ор институтион аутхоризед фор тхат пурпосе бy тхе лаw оф тхе Стате Партy цонцернед ор анy релевант интернатионал легал инструмент то wхицх тхе Стате цонцернед ис а партy. Тхе информатион цонтаинед тхереин схалл инцлуде, ас а минимум:

(96) (а) Тхе идентитy оф тхе персон депривед оф либертy;

(97) (б) Тхе дате, тиме анд плаце wхере тхе персон wас депривед оф либертy анд тхе идентитy оф тхе аутхоритy тхат депривед тхе персон оф либертy;

(98) (ц) Тхе аутхоритy тхат ордеред тхе деприватион оф либертy анд тхе гроундс фор тхе деприватион оф либертy;

(99) (д) Тхе аутхоритy респонсибле фор супервисинг тхе деприватион оф либертy;

(100) (е) Тхе плаце оф деприватион оф либертy, тхе дате анд тиме оф адмиссион то тхе плаце оф деприватион оф либертy анд тхе аутхоритy респонсибле фор тхе плаце оф деприватион оф либертy;

(101) (ф) Елементс релатинг то тхе стате оф хеалтх оф тхе персон депривед оф либертy;

(102) (г) Ин тхе евент оф деатх дуринг тхе деприватион оф либертy, тхе цирцумстанцес анд цаусе оф деатх анд тхе дестинатион оф тхе ремаинс;

(103) (х) Тхе дате анд тиме оф релеасе ор трансфер то анотхер плаце оф детентион, тхе дестинатион анд тхе аутхоритy респонсибле фор тхе трансфер.

(104) Артицле 18

(105) 1. Субјецт то артицлес 19 анд 20, еацх Стате Партy схалл гуарантее то анy персон wитх а легитимате интерест ин тхис информатион, суцх ас релативес оф тхе персон депривед оф либертy, тхеир репресентативес ор тхеир цоунсел, аццесс то ат леаст тхе фоллоwинг информатион:

(106) (а) Тхе аутхоритy тхат ордеред тхе деприватион оф либертy;

(107) (б) Тхе дате, тиме анд плаце wхере тхе персон wас депривед оф либертy анд адмиттед то тхе плаце оф деприватион оф либертy;

(108) (ц) Тхе аутхоритy респонсибле фор супервисинг тхе деприватион оф либертy;

(109) (д) Тхе wхереабоутс оф тхе персон депривед оф либертy, инцлудинг, ин тхе евент оф а трансфер то анотхер плаце оф деприватион оф либертy, тхе дестинатион анд тхе аутхоритy респонсибле фор тхе трансфер;

(110) (е) Тхе дате, тиме анд плаце оф релеасе;

(111) (ф) Елементс релатинг то тхе стате оф хеалтх оф тхе персон депривед оф либертy;

(112) (г) Ин тхе евент оф деатх дуринг тхе деприватион оф либертy, тхе цирцумстанцес анд цаусе оф деатх анд тхе дестинатион оф тхе ремаинс.

(113) 2. Аппроприате меасурес схалл бе такен, wхере нецессарy, то протецт тхе персонс реферред то ин параграпх 1 оф тхис артицле, ас wелл ас персонс партиципатинг ин тхе инвестигатион, фром анy илл-треатмент, интимидатион ор санцтион ас а ресулт оф тхе сеарцх фор информатион цонцернинг а персон депривед оф либертy.

(114) Артицле 19

(115) 1. Персонал информатион, инцлудинг медицал анд генетиц дата, wхицх ис цоллецтед анд/ор трансмиттед wитхин тхе фрамеwорк оф тхе сеарцх фор а дисаппеаред персон схалл нот бе усед ор маде аваилабле фор пурпосес отхер тхан тхе сеарцх фор тхе дисаппеаред персон. Тхис ис wитхоут прејудице то тхе усе оф суцх информатион ин цриминал процеедингс релатинг то ан оффенце оф енфорцед дисаппеаранце ор тхе еxерцисе оф тхе ригхт то обтаин репаратион.

(116) 2. Тхе цоллецтион, процессинг, усе анд стораге оф персонал информатион, инцлудинг медицал анд генетиц дата, схалл нот инфринге ор хаве тхе еффецт оф инфрингинг тхе хуман ригхтс, фундаментал фреедомс ор хуман дигнитy оф ан индивидуал.

(117) Артицле 20

(118) 1. Онлy wхере а персон ис ундер тхе протецтион оф тхе лаw анд тхе деприватион оф либертy ис субјецт то јудициал цонтрол маy тхе ригхт то информатион реферред то ин артицле 18 бе рестрицтед, он ан еxцептионал басис, wхере стрицтлy нецессарy анд wхере провидед фор бy лаw, анд иф тхе трансмиссион оф тхе информатион wоулд адверселy аффецт тхе привацy ор сафетy оф тхе персон, хиндер а цриминал инвестигатион, ор фор отхер еqуивалент реасонс ин аццорданце wитх тхе лаw, анд ин цонформитy wитх апплицабле интернатионал лаw анд wитх тхе објецтивес оф тхис Цонвентион. Ин но цасе схалл тхере бе рестрицтионс он тхе ригхт то информатион реферред то ин артицле 18 тхат цоулд цонституте цондуцт дефинед ин артицле 2 ор бе ин виолатион оф артицле 17, параграпх 1.

(119) 2. Wитхоут прејудице то цонсидератион оф тхе лаwфулнесс оф тхе деприватион оф а персон’с либертy, Статес Партиес схалл гуарантее то тхе персонс реферред то ин артицле 18, параграпх 1, тхе ригхт то а промпт анд еффецтиве јудициал ремедy ас а меанс оф обтаининг wитхоут делаy тхе информатион реферред то ин артицле 18, параграпх 1. Тхис ригхт то а ремедy маy нот бе суспендед ор рестрицтед ин анy цирцумстанцес.

(120) Артицле 21

(121) Еацх Стате Партy схалл таке тхе нецессарy меасурес то енсуре тхат персонс депривед оф либертy аре релеасед ин а маннер пермиттинг релиабле верифицатион тхат тхеy хаве ацтуаллy беен релеасед. Еацх Стате Партy схалл алсо таке тхе нецессарy меасурес то ассуре тхе пхyсицал интегритy оф суцх персонс анд тхеир абилитy то еxерцисе фуллy тхеир ригхтс ат тхе тиме оф релеасе, wитхоут прејудице то анy облигатионс то wхицх суцх персонс маy бе субјецт ундер натионал лаw.

(122) Артицле 22

(123) Wитхоут прејудице то артицле 6, еацх Стате Партy схалл таке тхе нецессарy меасурес то превент анд импосе санцтионс фор тхе фоллоwинг цондуцт:

(124) (а) Делаyинг ор обструцтинг тхе ремедиес реферред то ин артицле 17, параграпх 2 (ф), анд артицле 20, параграпх 2;

(125) (б) Фаилуре то рецорд тхе деприватион оф либертy оф анy персон, ор тхе рецординг оф анy информатион wхицх тхе оффициал респонсибле фор тхе оффициал регистер кнеw ор схоулд хаве кноwн то бе инаццурате;

(126) (ц) Рефусал то провиде информатион он тхе деприватион оф либертy оф а персон, ор тхе провисион оф инаццурате информатион, евен тхоугх тхе легал реqуирементс фор провидинг суцх информатион хаве беен мет.

(127) Артицле 23

(128) 1. Еацх Стате Партy схалл енсуре тхат тхе траининг оф лаw енфорцемент персоннел, цивил ор милитарy, медицал персоннел, публиц оффициалс анд отхер персонс wхо маy бе инволвед ин тхе цустодy ор треатмент оф анy персон депривед оф либертy инцлудес тхе нецессарy едуцатион анд информатион регардинг тхе релевант провисионс оф тхис Цонвентион, ин ордер то:

(129) (а) Превент тхе инволвемент оф суцх оффициалс ин енфорцед дисаппеаранцес;

(130) (б) Емпхасизе тхе импортанце оф превентион анд инвестигатионс ин релатион то енфорцед дисаппеаранцес;

(131) (ц) Енсуре тхат тхе ургент неед то ресолве цасес оф енфорцед дисаппеаранце ис рецогнизед.

(132) 2. Еацх Стате Партy схалл енсуре тхат ордерс ор инструцтионс пресцрибинг, аутхоризинг ор енцоурагинг енфорцед дисаппеаранце аре прохибитед. Еацх Стате Партy схалл гуарантее тхат а персон wхо рефусес то обеy суцх ан ордер wилл нот бе пунисхед.

(133) 3. Еацх Стате Партy схалл таке тхе нецессарy меасурес то енсуре тхат тхе персонс реферред то ин параграпх 1 оф тхис артицле wхо хаве реасон то белиеве тхат ан енфорцед дисаппеаранце хас оццурред ор ис планнед репорт тхе маттер то тхеир супериорс анд, wхере нецессарy, то тхе аппроприате аутхоритиес ор бодиес вестед wитх поwерс оф ревиеw ор ремедy.

(134) Артицле 24

(135) 1. Фор тхе пурпосес оф тхис Цонвентион, „вицтим” меанс тхе дисаппеаред персон анд анy индивидуал wхо хас суфферед харм ас тхе дирецт ресулт оф ан енфорцед дисаппеаранце.

(136) 2. Еацх вицтим хас тхе ригхт то кноw тхе трутх регардинг тхе цирцумстанцес оф тхе енфорцед дисаппеаранце, тхе прогресс анд ресултс оф тхе инвестигатион анд тхе фате оф тхе дисаппеаред персон. Еацх Стате Партy схалл таке аппроприате меасурес ин тхис регард.

(137) 3. Еацх Стате Партy схалл таке алл аппроприате меасурес то сеарцх фор, лоцате анд релеасе дисаппеаред персонс анд, ин тхе евент оф деатх, то лоцате, респецт анд ретурн тхеир ремаинс.

(138) 4. Еацх Стате Партy схалл енсуре ин итс легал сyстем тхат тхе вицтимс оф енфорцед дисаппеаранце хаве тхе ригхт то обтаин репаратион анд промпт, фаир анд адеqуате цомпенсатион.

(139) 5. Тхе ригхт то обтаин репаратион реферред то ин параграпх 4 оф тхис артицле цоверс материал анд морал дамагес анд, wхере аппроприате, отхер формс оф репаратион суцх ас:

(140) (а) Реститутион;

(141) (б) Рехабилитатион;

(142) (ц) Сатисфацтион, инцлудинг ресторатион оф дигнитy анд репутатион;

(143) (д) Гуарантеес оф нон-репетитион.

(144) 6. Wитхоут прејудице то тхе облигатион то цонтинуе тхе инвестигатион унтил тхе фате оф тхе дисаппеаред персон хас беен цларифиед, еацх Стате Партy схалл таке тхе аппроприате степс wитх регард то тхе легал ситуатион оф дисаппеаред персонс wхосе фате хас нот беен цларифиед анд тхат оф тхеир релативес, ин фиелдс суцх ас социал wелфаре, финанциал маттерс, фамилy лаw анд пропертy ригхтс.

(145) 7. Еацх Стате Партy схалл гуарантее тхе ригхт то форм анд партиципате фреелy ин организатионс анд ассоциатионс цонцернед wитх аттемптинг то естаблисх тхе цирцумстанцес оф енфорцед дисаппеаранцес анд тхе фате оф дисаппеаред персонс, анд то ассист вицтимс оф енфорцед дисаппеаранце.

(146) Артицле 25

(147) 1. Еацх Стате Партy схалл таке тхе нецессарy меасурес то превент анд пунисх ундер итс цриминал лаw:

(148) (а) Тхе wронгфул ремовал оф цхилдрен wхо аре субјецтед то енфорцед дисаппеаранце, цхилдрен wхосе фатхер, мотхер ор легал гуардиан ис субјецтед то енфорцед дисаппеаранце ор цхилдрен борн дуринг тхе цаптивитy оф а мотхер субјецтед то енфорцед дисаппеаранце;

(149) (б) Тхе фалсифицатион, цонцеалмент ор деструцтион оф доцументс аттестинг то тхе труе идентитy оф тхе цхилдрен реферред то ин субпараграпх (а) абове.

(150) 2. Еацх Стате Партy схалл таке тхе нецессарy меасурес то сеарцх фор анд идентифy тхе цхилдрен реферред то ин параграпх 1 (а) оф тхис артицле анд то ретурн тхем то тхеир фамилиес оф оригин, ин аццорданце wитх легал процедурес анд апплицабле интернатионал агреементс.

(151) 3. Статес Партиес схалл ассист оне анотхер ин сеарцхинг фор, идентифyинг анд лоцатинг тхе цхилдрен реферред то ин параграпх 1 (а) оф тхис артицле.

(152) 4. Гивен тхе неед то протецт тхе бест интерестс оф тхе цхилдрен реферред то ин параграпх 1 (а) оф тхис артицле анд тхеир ригхт то пресерве, ор то хаве реестаблисхед, тхеир идентитy, инцлудинг тхеир натионалитy, наме анд фамилy релатионс ас рецогнизед бy лаw, Статес Партиес wхицх рецогнизе а сyстем оф адоптион ор отхер форм оф плацемент оф цхилдрен схалл хаве легал процедурес ин плаце то ревиеw тхе адоптион ор плацемент процедуре, анд, wхере аппроприате, то аннул анy адоптион ор плацемент оф цхилдрен тхат оригинатед ин ан енфорцед дисаппеаранце.

(153) 5. Ин алл цасес, анд ин партицулар ин алл маттерс релатинг то тхис артицле, тхе бест интерестс оф тхе цхилд схалл бе а примарy цонсидератион, анд а цхилд wхо ис цапабле оф форминг хис ор хер оwн виеwс схалл хаве тхе ригхт то еxпресс тхосе виеwс фреелy, тхе виеwс оф тхе цхилд беинг гивен дуе wеигхт ин аццорданце wитх тхе аге анд матуритy оф тхе цхилд.

(154) Парт II

(155) Артицле 26

(156) 1. А Цоммиттее он Енфорцед Дисаппеаранцес (хереинафтер реферред то ас „тхе Цоммиттее”) схалл бе естаблисхед то царрy оут тхе фунцтионс провидед фор ундер тхис Цонвентион. Тхе Цоммиттее схалл цонсист оф тен еxпертс оф хигх морал цхарацтер анд рецогнизед цомпетенце ин тхе фиелд оф хуман ригхтс, wхо схалл серве ин тхеир персонал цапацитy анд бе индепендент анд импартиал. Тхе мемберс оф тхе Цоммиттее схалл бе елецтед бy тхе Статес Партиес аццординг то еqуитабле геограпхицал дистрибутион. Дуе аццоунт схалл бе такен оф тхе усефулнесс оф тхе партиципатион ин тхе wорк оф тхе Цоммиттее оф персонс хавинг релевант легал еxпериенце анд оф баланцед гендер репресентатион.

(157) 2. Тхе мемберс оф тхе Цоммиттее схалл бе елецтед бy сецрет баллот фром а лист оф персонс номинатед бy Статес Партиес фром амонг тхеир натионалс, ат биенниал меетингс оф тхе Статес Партиес цонвенед бy тхе Сецретарy-Генерал оф тхе Унитед Натионс фор тхис пурпосе. Ат тхосе меетингс, фор wхицх тwо тхирдс оф тхе Статес Партиес схалл цонституте а qуорум, тхе персонс елецтед то тхе Цоммиттее схалл бе тхосе wхо обтаин тхе ларгест нумбер оф вотес анд ан абсолуте мајоритy оф тхе вотес оф тхе репресентативес оф Статес Партиес пресент анд вотинг.

(158) 3. Тхе инитиал елецтион схалл бе хелд но латер тхан сиx монтхс афтер тхе дате оф ентрy инто форце оф тхис Цонвентион. Фоур монтхс бефоре тхе дате оф еацх елецтион, тхе Сецретарy-Генерал оф тхе Унитед Натионс схалл аддресс а леттер то тхе Статес Партиес инвитинг тхем то субмит номинатионс wитхин тхрее монтхс. Тхе Сецретарy-Генерал схалл препаре а лист ин алпхабетицал ордер оф алл персонс тхус номинатед, индицатинг тхе Стате Партy wхицх номинатед еацх цандидате, анд схалл субмит тхис лист то алл Статес Партиес.

(159) 4. Тхе мемберс оф тхе Цоммиттее схалл бе елецтед фор а терм оф фоур yеарс. Тхеy схалл бе елигибле фор ре-елецтион онце. Хоwевер, тхе терм оф фиве оф тхе мемберс елецтед ат тхе фирст елецтион схалл еxпире ат тхе енд оф тwо yеарс; иммедиателy афтер тхе фирст елецтион, тхе намес оф тхесе фиве мемберс схалл бе цхосен бy лот бy тхе цхаирман оф тхе меетинг реферред то ин параграпх 2 оф тхис артицле.

(160) 5. Иф а мембер оф тхе Цоммиттее диес ор ресигнс ор фор анy отхер реасон цан но лонгер перформ хис ор хер Цоммиттее дутиес, тхе Стате Партy wхицх номинатед хим ор хер схалл, ин аццорданце wитх тхе цритериа сет оут ин параграпх 1 оф тхис артицле, аппоинт анотхер цандидате фром амонг итс натионалс то серве оут хис ор хер терм, субјецт то тхе аппровал оф тхе мајоритy оф тхе Статес Партиес. Суцх аппровал схалл бе цонсидеред то хаве беен обтаинед унлесс халф ор море оф тхе Статес Партиес респонд негативелy wитхин сиx wеекс оф хавинг беен информед бy тхе Сецретарy-Генерал оф тхе Унитед Натионс оф тхе пропосед аппоинтмент.

(161) 6. Тхе Цоммиттее схалл естаблисх итс оwн рулес оф процедуре.

(162) 7. Тхе Сецретарy-Генерал оф тхе Унитед Натионс схалл провиде тхе Цоммиттее wитх тхе нецессарy меанс, стафф анд фацилитиес фор тхе еффецтиве перформанце оф итс фунцтионс. Тхе Сецретарy-Генерал оф тхе Унитед Натионс схалл цонвене тхе инитиал меетинг оф тхе Цоммиттее.

(163) 8. Тхе мемберс оф тхе Цоммиттее схалл бе ентитлед то тхе фацилитиес, привилегес анд иммунитиес оф еxпертс он миссион фор тхе Унитед Натионс, ас лаид доwн ин тхе релевант сецтионс оф тхе Цонвентион он тхе Привилегес анд Иммунитиес оф тхе Унитед Натионс.

(164) 9. Еацх Стате Партy схалл цооперате wитх тхе Цоммиттее анд ассист итс мемберс ин тхе фулфилмент оф тхеир мандате, то тхе еxтент оф тхе Цоммиттее’с фунцтионс тхат тхе Стате Партy хас аццептед.

(165) Артицле 27

(166) А Цонференце оф тхе Статес Партиес wилл таке плаце ат тхе еарлиест фоур yеарс анд ат тхе латест сиx yеарс фоллоwинг тхе ентрy инто форце оф тхис Цонвентион то евалуате тхе фунцтионинг оф тхе Цоммиттее анд то дециде, ин аццорданце wитх тхе процедуре десцрибед ин артицле 44, параграпх 2, wхетхер ит ис аппроприате то трансфер то анотхер бодy — wитхоут еxцлудинг анy поссибилитy — тхе мониторинг оф тхис Цонвентион, ин аццорданце wитх тхе фунцтионс дефинед ин артицлес 28 то 36.

(167) Артицле 28

(168) 1. Ин тхе фрамеwорк оф тхе цомпетенциес грантед бy тхис Цонвентион, тхе Цоммиттее схалл цооперате wитх алл релевант органс, оффицес анд специализед агенциес анд фундс оф тхе Унитед Натионс, wитх тхе треатy бодиес институтед бy интернатионал инструментс, wитх тхе специал процедурес оф тхе Унитед Натионс анд wитх тхе релевант регионал интерговернментал организатионс ор бодиес, ас wелл ас wитх алл релевант Стате институтионс, агенциес ор оффицес wоркинг тоwардс тхе протецтион оф алл персонс агаинст енфорцед дисаппеаранцес.

(169) 2. Ас ит дисцхаргес итс мандате, тхе Цоммиттее схалл цонсулт отхер треатy бодиес институтед бy релевант интернатионал хуман ригхтс инструментс, ин партицулар тхе Хуман Ригхтс Цоммиттее институтед бy тхе Интернатионал Цовенант он Цивил анд Политицал Ригхтс, wитх а виеw то енсуринг тхе цонсистенцy оф тхеир респецтиве обсерватионс анд рецоммендатионс.

(170) Артицле 29

(171) 1. Еацх Стате Партy схалл субмит то тхе Цоммиттее, тхроугх тхе Сецретарy-Генерал оф тхе Унитед Натионс, а репорт он тхе меасурес такен то гиве еффецт то итс облигатионс ундер тхис Цонвентион, wитхин тwо yеарс афтер тхе ентрy инто форце оф тхис Цонвентион фор тхе Стате Партy цонцернед.

(172) 2. Тхе Сецретарy-Генерал оф тхе Унитед Натионс схалл маке тхис репорт аваилабле то алл Статес Партиес.

(173) 3. Еацх репорт схалл бе цонсидеред бy тхе Цоммиттее, wхицх схалл иссуе суцх цомментс, обсерватионс ор рецоммендатионс ас ит маy деем аппроприате. Тхе цомментс, обсерватионс ор рецоммендатионс схалл бе цоммуницатед то тхе Стате Партy цонцернед, wхицх маy респонд то тхем, он итс оwн инитиативе ор ат тхе реqуест оф тхе Цоммиттее.

(174) 4. Тхе Цоммиттее маy алсо реqуест Статес Партиес то провиде аддитионал информатион он тхе имплементатион оф тхис Цонвентион.

(175) Артицле 30

(176) 1. А реqуест тхат а дисаппеаред персон схоулд бе соугхт анд фоунд маy бе субмиттед то тхе Цоммиттее, ас а маттер оф ургенцy, бy релативес оф тхе дисаппеаред персон ор тхеир легал репресентативес, тхеир цоунсел ор анy персон аутхоризед бy тхем, ас wелл ас бy анy отхер персон хавинг а легитимате интерест.

(177) 2. Иф тхе Цоммиттее цонсидерс тхат а реqуест фор ургент ацтион субмиттед ин пурсуанце оф параграпх 1 оф тхис артицле:

(178) (а) Ис нот манифестлy унфоундед;

(179) (б) Доес нот цонституте ан абусе оф тхе ригхт оф субмиссион оф суцх реqуестс;

(180) (ц) Хас алреадy беен дулy пресентед то тхе цомпетент бодиес оф тхе Стате Партy цонцернед, суцх ас тхосе аутхоризед то ундертаке инвестигатионс, wхере суцх а поссибилитy еxистс;

(181) (д) Ис нот инцомпатибле wитх тхе провисионс оф тхис Цонвентион; анд (е) Тхе саме маттер ис нот беинг еxаминед ундер анотхер процедуре оф интернатионал инвестигатион ор сеттлемент оф тхе саме натуре; ит схалл реqуест тхе Стате Партy цонцернед то провиде ит wитх информатион он тхе ситуатион оф тхе персонс соугхт, wитхин а тиме лимит сет бy тхе Цоммиттее.

(182) 3. Ин тхе лигхт оф тхе информатион провидед бy тхе Стате Партy цонцернед ин аццорданце wитх параграпх 2 оф тхис артицле, тхе Цоммиттее маy трансмит рецоммендатионс то тхе Стате Партy, инцлудинг а реqуест тхат тхе Стате Партy схоулд таке алл тхе нецессарy меасурес, инцлудинг интерим меасурес, то лоцате анд протецт тхе персон цонцернед ин аццорданце wитх тхис Цонвентион анд то информ тхе Цоммиттее, wитхин а специфиед период оф тиме, оф меасурес такен, такинг инто аццоунт тхе ургенцy оф тхе ситуатион. Тхе Цоммиттее схалл информ тхе персон субмиттинг тхе ургент ацтион реqуест оф итс рецоммендатионс анд оф тхе информатион провидед то ит бy тхе Стате ас ит бецомес аваилабле.

(183) 4. Тхе Цоммиттее схалл цонтинуе итс еффортс то wорк wитх тхе Стате Партy цонцернед фор ас лонг ас тхе фате оф тхе персон соугхт ремаинс унресолвед. Тхе персон пресентинг тхе реqуест схалл бе кепт информед.

(184) Артицле 31

(185) 1. А Стате Партy маy ат тхе тиме оф ратифицатион оф тхис Цонвентион ор ат анy тиме афтерwардс децларе тхат ит рецогнизес тхе цомпетенце оф тхе Цоммиттее то рецеиве анд цонсидер цоммуницатионс фром ор он бехалф оф индивидуалс субјецт то итс јурисдицтион цлаиминг то бе вицтимс оф а виолатион бy тхис Стате Партy оф провисионс оф тхис Цонвентион. Тхе Цоммиттее схалл нот адмит анy цоммуницатион цонцернинг а Стате Партy wхицх хас нот маде суцх а децларатион.

(186) 2. Тхе Цоммиттее схалл цонсидер а цоммуницатион инадмиссибле wхере:

(187) (а) Тхе цоммуницатион ис анонyмоус;

(188) (б) Тхе цоммуницатион цонститутес ан абусе оф тхе ригхт оф субмиссион оф суцх цоммуницатионс ор ис инцомпатибле wитх тхе провисионс оф тхис Цонвентион;

(189) (ц) Тхе саме маттер ис беинг еxаминед ундер анотхер процедуре оф интернатионал инвестигатион ор сеттлемент оф тхе саме натуре; ор wхере

(190) (д) Алл еффецтиве аваилабле доместиц ремедиес хаве нот беен еxхаустед.

(191) Тхис руле схалл нот апплy wхере тхе апплицатион оф тхе ремедиес ис унреасонаблy пролонгед.

(192) 3. Иф тхе Цоммиттее цонсидерс тхат тхе цоммуницатион меетс тхе реqуирементс сет оут ин параграпх 2 оф тхис артицле, ит схалл трансмит тхе цоммуницатион то тхе Стате Партy цонцернед, реqуестинг ит то провиде обсерватионс анд цомментс wитхин а тиме лимит сет бy тхе Цоммиттее.

(193) 4. Ат анy тиме афтер тхе рецеипт оф а цоммуницатион анд бефоре а детерминатион он тхе меритс хас беен реацхед, тхе Цоммиттее маy трансмит то тхе Стате Партy цонцернед фор итс ургент цонсидератион а реqуест тхат тхе Стате Партy wилл таке суцх интерим меасурес ас маy бе нецессарy то авоид поссибле иррепарабле дамаге то тхе вицтимс оф тхе аллегед виолатион. Wхере тхе Цоммиттее еxерцисес итс дисцретион, тхис доес нот имплy а детерминатион он адмиссибилитy ор он тхе меритс оф тхе цоммуницатион.

(194) 5. Тхе Цоммиттее схалл холд цлосед меетингс wхен еxамининг цоммуницатионс ундер тхе пресент артицле. Ит схалл информ тхе аутхор оф а цоммуницатион оф тхе респонсес провидед бy тхе Стате Партy цонцернед. Wхен тхе Цоммиттее децидес то финализе тхе процедуре, ит схалл цоммуницате итс виеwс то тхе Стате Партy анд то тхе аутхор оф тхе цоммуницатион.

(195) Артицле 32

(196) А Стате Партy то тхис Цонвентион маy ат анy тиме децларе тхат ит рецогнизес тхе цомпетенце оф тхе Цоммиттее то рецеиве анд цонсидер цоммуницатионс ин wхицх а Стате Партy цлаимс тхат анотхер Стате Партy ис нот фулфиллинг итс облигатионс ундер тхис Цонвентион. Тхе Цоммиттее схалл нот рецеиве цоммуницатионс цонцернинг а Стате Партy wхицх хас нот маде суцх а децларатион, нор цоммуницатионс фром а Стате Партy wхицх хас нот маде суцх а децларатион.

(197) Артицле 33

(198) 1. Иф тхе Цоммиттее рецеивес релиабле информатион индицатинг тхат а Стате Партy ис сериоуслy виолатинг тхе провисионс оф тхис Цонвентион, ит маy, афтер цонсултатион wитх тхе Стате Партy цонцернед, реqуест оне ор море оф итс мемберс то ундертаке а висит анд репорт бацк то ит wитхоут делаy.

(199) 2. Тхе Цоммиттее схалл нотифy тхе Стате Партy цонцернед, ин wритинг, оф итс интентион то организе а висит, индицатинг тхе цомпоситион оф тхе делегатион анд тхе пурпосе оф тхе висит. Тхе Стате Партy схалл ансwер тхе Цоммиттее wитхин а реасонабле тиме.

(200) 3. Упон а субстантиатед реqуест бy тхе Стате Партy, тхе Цоммиттее маy дециде то постпоне ор цанцел итс висит.

(201) 4. Иф тхе Стате Партy агреес то тхе висит, тхе Цоммиттее анд тхе Стате Партy цонцернед схалл wорк тогетхер то дефине тхе модалитиес оф тхе висит анд тхе Стате Партy схалл провиде тхе Цоммиттее wитх алл тхе фацилитиес неедед фор тхе суццессфул цомплетион оф тхе висит.

(202) 5. Фоллоwинг итс висит, тхе Цоммиттее схалл цоммуницате то тхе Стате Партy цонцернед итс обсерватионс анд рецоммендатионс.

(203) Артицле 34

(204) Иф тхе Цоммиттее рецеивес информатион wхицх аппеарс то ит то цонтаин wеллфоундед индицатионс тхат енфорцед дисаппеаранце ис беинг працтисед он а wидеспреад ор сyстематиц басис ин тхе территорy ундер тхе јурисдицтион оф а Стате Партy, ит маy, афтер сеекинг фром тхе Стате Партy цонцернед алл релевант информатион он тхе ситуатион, ургентлy бринг тхе маттер то тхе аттентион оф тхе Генерал Ассемблy оф тхе Унитед Натионс, тхроугх тхе Сецретарy-Генерал оф тхе Унитед Натионс.

(205) Артицле 35

(206) 1. Тхе Цоммиттее схалл хаве цомпетенце солелy ин респецт оф енфорцед дисаппеаранцес wхицх цомменцед афтер тхе ентрy инто форце оф тхис Цонвентион.

(207) 2. Иф а Стате бецомес а партy то тхис Цонвентион афтер итс ентрy инто форце, тхе облигатионс оф тхат Стате вис-à-вис тхе Цоммиттее схалл релате онлy то енфорцед дисаппеаранцес wхицх цомменцед афтер тхе ентрy инто форце оф тхис Цонвентион фор тхе Стате цонцернед.

(208) Артицле 36

(209) 1. Тхе Цоммиттее схалл субмит ан аннуал репорт он итс ацтивитиес ундер тхис Цонвентион то тхе Статес Партиес анд то тхе Генерал Ассемблy оф тхе Унитед Натионс.

(210) 2. Бефоре ан обсерватион он а Стате Партy ис публисхед ин тхе аннуал репорт, тхе Стате Партy цонцернед схалл бе информед ин адванце анд схалл бе гивен реасонабле тиме то ансwер. Тхис Стате Партy маy реqуест тхе публицатион оф итс цомментс ор обсерватионс ин тхе репорт.

(211) Парт III

(212) Артицле 37

(213) Нотхинг ин тхис Цонвентион схалл аффецт анy провисионс wхицх аре море цондуциве то тхе протецтион оф алл персонс фром енфорцед дисаппеаранце анд wхицх маy бе цонтаинед ин:

(214) (а) Тхе лаw оф а Стате Партy;

(215) (б) Интернатионал лаw ин форце фор тхат Стате.

(216) Артицле 38

(217) 1. Тхис Цонвентион ис опен фор сигнатуре бy алл Мембер Статес оф тхе Унитед Натионс.

(218) 2. Тхис Цонвентион ис субјецт то ратифицатион бy алл Мембер Статес оф тхе Унитед Натионс. Инструментс оф ратифицатион схалл бе депоситед wитх тхе Сецретарy-Генерал оф тхе Унитед Натионс.

(219) 3. Тхис Цонвентион ис опен то аццессион бy алл Мембер Статес оф тхе Унитед Натионс. Аццессион схалл бе еффецтед бy тхе депосит оф ан инструмент оф аццессион wитх тхе Сецретарy-Генерал.

(220) Артицле 39

(221) 1. Тхис Цонвентион схалл ентер инто форце он тхе тхиртиетх даy афтер тхе дате оф депосит wитх тхе Сецретарy-Генерал оф тхе Унитед Натионс оф тхе тwентиетх инструмент оф ратифицатион ор аццессион.

(222) 2. Фор еацх Стате ратифyинг ор аццединг то тхис Цонвентион афтер тхе депосит оф тхе тwентиетх инструмент оф ратифицатион ор аццессион, тхис Цонвентион схалл ентер инто форце он тхе тхиртиетх даy афтер тхе дате оф тхе депосит оф тхат Стате’с инструмент оф ратифицатион ор аццессион.

(223) Артицле 40

(224) Тхе Сецретарy-Генерал оф тхе Унитед Натионс схалл нотифy алл Статес Мемберс оф тхе Унитед Натионс анд алл Статес wхицх хаве сигнед ор аццедед то тхис Цонвентион оф тхе фоллоwинг:

(225) (а) Сигнатурес, ратифицатионс анд аццессионс ундер артицле 38;

(226) (б) Тхе дате оф ентрy инто форце оф тхис Цонвентион ундер артицле 39.

(227) Артицле 41

(228) Тхе провисионс оф тхис Цонвентион схалл апплy то алл партс оф федерал Статес wитхоут анy лимитатионс ор еxцептионс.

(229) Артицле 42

(230) 1. Анy диспуте бетwеен тwо ор море Статес Партиес цонцернинг тхе интерпретатион ор апплицатион оф тхис Цонвентион wхицх цаннот бе сеттлед тхроугх неготиатион ор бy тхе процедурес еxпресслy провидед фор ин тхис Цонвентион схалл, ат тхе реqуест оф оне оф тхем, бе субмиттед то арбитратион. Иф wитхин сиx монтхс фром тхе дате оф тхе реqуест фор арбитратион тхе Партиес аре унабле то агрее он тхе организатион оф тхе арбитратион, анy оне оф тхосе Партиес маy рефер тхе диспуте то тхе Интернатионал Цоурт оф Јустице бy реqуест ин цонформитy wитх тхе Статуте оф тхе Цоурт.

(231) 2. А Стате маy, ат тхе тиме оф сигнатуре ор ратифицатион оф тхис Цонвентион ор аццессион тхерето, децларе тхат ит доес нот цонсидер итселф боунд бy параграпх 1 оф тхис артицле. Тхе отхер Статес Партиес схалл нот бе боунд бy параграпх 1 оф тхис артицле wитх респецт то анy Стате Партy хавинг маде суцх а децларатион.

(232) 3. Анy Стате Партy хавинг маде а децларатион ин аццорданце wитх тхе провисионс оф параграпх 2 оф тхис артицле маy ат анy тиме wитхдраw тхис децларатион бy нотифицатион то тхе Сецретарy-Генерал оф тхе Унитед Натионс.

(233) Артицле 43

(234) Тхис Цонвентион ис wитхоут прејудице то тхе провисионс оф интернатионал хуманитариан лаw, инцлудинг тхе облигатионс оф тхе Хигх Цонтрацтинг Партиес то тхе фоур Генева Цонвентионс оф 12 Аугуст 1949 анд тхе тwо Аддитионал Протоцолс тхерето оф 8 Јуне 1977, ор то тхе оппортунитy аваилабле то анy Стате Партy то аутхоризе тхе Интернатионал Цоммиттее оф тхе Ред Цросс то висит плацес оф детентион ин ситуатионс нот цоверед бy интернатионал хуманитариан лаw.

(235) Артицле 44

(236) 1. Анy Стате Партy то тхис Цонвентион маy пропосе ан амендмент анд филе ит wитх тхе Сецретарy-Генерал оф тхе Унитед Натионс. Тхе Сецретарy-Генерал схалл тхереупон цоммуницате тхе пропосед амендмент то тхе Статес Партиес то тхис Цонвентион wитх а реqуест тхат тхеy индицате wхетхер тхеy фавоур а цонференце оф Статес Партиес фор тхе пурпосе оф цонсидеринг анд вотинг упон тхе пропосал. Ин тхе евент тхат wитхин фоур монтхс фром тхе дате оф суцх цоммуницатион ат леаст оне тхирд оф тхе Статес Партиес фавоур суцх а цонференце, тхе Сецретарy-Генерал схалл цонвене тхе цонференце ундер тхе ауспицес оф тхе Унитед Натионс.

(237) 2. Анy амендмент адоптед бy а мајоритy оф тwо тхирдс оф тхе Статес Партиес пресент анд вотинг ат тхе цонференце схалл бе субмиттед бy тхе Сецретарy-Генерал оф тхе Унитед Натионс то алл тхе Статес Партиес фор аццептанце.

(238) 3. Ан амендмент адоптед ин аццорданце wитх параграпх 1 оф тхис артицле схалл ентер инто форце wхен тwо тхирдс оф тхе Статес Партиес то тхис Цонвентион хаве аццептед ит ин аццорданце wитх тхеир респецтиве цонститутионал процессес.

(239) 4. Wхен амендментс ентер инто форце, тхеy схалл бе биндинг он тхосе Статес Партиес wхицх хаве аццептед тхем, отхер Статес Партиес стилл беинг боунд бy тхе провисионс оф тхис Цонвентион анд анy еарлиер амендмент wхицх тхеy хаве аццептед.

(240) Артицле 45

(241) 1. Тхис Цонвентион, оф wхицх тхе Арабиц, Цхинесе, Енглисх, Френцх, Руссиан анд Спанисх теxтс аре еqуаллy аутхентиц, схалл бе депоситед wитх тхе Сецретарy-Генерал оф тхе Унитед Натионс.

(242) 2. Тхе Сецретарy-Генерал оф тхе Унитед Натионс схалл трансмит цертифиед цопиес оф тхис Цонвентион то алл Статес реферред то ин артицле 38.

(243) МЕЂУНАРОДНА КОНВЕНЦИЈА ЗА ЗАШТИТУ

(244) СВИХ ЛИЦА ОД ПРИСИЛНИХ НЕСТАНАКА

(245) Преамбула

(246) Државе уговорнице ове конвенције,

(247) Имајући у виду обавезу држава према Повељи Уједињених нација да унапређују поштовање и придржавање људских права и основних слобода свуда у свету,

(248) С обзиром на Општу декларацију о правима човека,

(249) Подсећајући на Међународни пакт о економским, социјалним и културним правима, Међународни пакт о грађанским и политичким правима, на друге међународне инструменте у области људских права, хуманитарног права и међународног кривичног права,

(250) Подсећајући такође на Декларацију о заштити свих лица од присилног нестанка коју је усвојила Генерална скупштина Уједињених нација у својој резолуцији 47/133 од 18. децембра 1992,

(251) Свесне крајње озбиљности присилног нестанка који представља злочин и, у неким околностима дефинисаним у међународном праву, злочин против човечности,

(252) Одлучне да спрече присилни нестанак и да се боре против некажњавања злочина присилног нестанка,

(253) Имајући у виду права лица да не буде подвргнуто присилном нестанку, право жртве на правду и накнаду,

(254) Потврђујући право сваке жртве да зна истину о околностима присилног нестанка и судбину несталог лица, право на слободу да захтева, добије и саопшти информације с тим у вези,

(255) Сагласиле су се о следећим члановима:

Члан 3

Свака држава уговорница предузима одговарајуће мере како би спровела истрагу дела дефинисаних у члану 2. које изврше лица или група лица која поступају без овлашћења, подршке или сагласности државе и одговорне привела правди.

Члан 4

Свака држава уговорница предузима неопходне мере како би обезбедила да присилни нестанак буде кривично дело према њеном кривичном закону.

Члан 5

Широко распрострањена или систематска пракса присилних нестанака представља злочин против човечности како се дефинише у важећем међународном праву и производи последице предвиђене према таквом важећем међународном праву.

Члан 6

(1) 1. Свака држава чланица предузима неопходне мере да кривично одговорним сматра бар:

(2) (а) било које лице које изврши, нареди, заговара или изазове извршење, покушаје извршења, саучествује или учествује у присилном нестанку;

(3) (б) надређено лице које је:

(4) (и) знало или свесно игнорисало информације које су јасно указивале да подређена лица под његовом ефективном надлежношћу или контролом врше или се спремају да изврше злочин присилног нестанка;

(5) (ии) имало ефективну одговорност или контролу активности које су се тицале присилног нестанка; и

(6) (иии) није предузело све неопходне и разумне мере у оквиру свог овлашћења да спречи или заустави извршење присилног нестанка или није проследило тај предмет на истрагу и кривично гоњење надлежним органима;

(7) (в) горња тачка (б) не утиче на више стандарде одговорности који се примењују по међународном праву на војног команданта или лице које ефективно врши дужност војног команданта.

(8) 2. Не може се навести ниједно наређење или инструкција било ког органа јавне власти, било да је цивилни или војни или неки други, као оправдање за кривично дело присилног нестанка.

Члан 7

(1) 1. Свака држава уговорница кажњава кривично дело присилног нестанка одговарајућим казнама које узимају у обзир његову крајњу озбиљност.

(2) 2. Свака држава уговорница може установити:

(3) (а) олакшавајуће околности, нарочито за лица која, пошто су била укључена у извршење присилног нестанка, ефикасно допринесу да се нестало лице врати живо или омогуће да се разјасне случајеви присилног нестанка или да се идентификују починиоци присилног нестанка;

(4) (б) без повреде других кривичних поступака, отежавајуће околности, нарочито у случају смрти несталог лица или извршења присилног нестанка у погледу трудница, малолетних лица, лица с инвалидитетом или других посебно угрожених лица.

Члан 8

(1) Без повреде члана 5,

(2) 1. Држава уговорница која предвиђа застаревање у погледу присилног нестанка предузима неопходне мере како би се обезбедило да период пре застаревања кривичног поступка:

(3) (а) траје дуго и да је сразмеран крајњој озбиљности овог кривичног дела;

(4) (б) почиње од момента када се кривично дело присилног нестанка заврши, водећи рачуна о његовој трајној природи.

(5) 2. Свака држава уговорница гарантује право жртве присилног нестанка на ефикасан правни лек током периода пре застаревања.

Члан 9

(1) 1. Свака држава уговорница предузима неопходне мере како би установила своју надлежност над кривичним делом присилног нестанка:

(2) (а) Када је кривично дело извршено на било којој територији под њеном јурисдикцијом или на броду или авиону регистрованом на ту државу;

(3) (б) Када је наводни починилац неко од њених држављана; и

(4) (в) Када је нестало лице неко од њених држављана, а држава уговорница то сматра адекватним.

(5) 2. Свака држава уговорница исто тако предузима оне мере које могу бити неопходне како би установила надлежност над кривичним делом присилног нестанка када се наводни починилац налази на било којој територији под њеном јурисдикцијом уколико га не изручи или преда другој држави у складу са својим међународним обавезама или га не преда међународном кривичном трибуналу чију је јурисдикцију признала.

(6) 3. Ова конвенција не искључује додатну кривичну јурисдикцију која се врши у складу с националним законом.

Члан 10

(1) 1. Пошто се након разматрања информација које јој стоје на располагању увери да околности тако налажу, било која држава уговорница на чијој се територији налази лице осумњичено да је извршило кривично дело присилног нестанка приводи такво лице или предузима друге законске мере које су неопходне да би се обезбедило његово присуство. Привођење и друге законске мере су предвиђене законом те државе уговорнице, али се могу задржати само онолико времена колико је неопходно да се обезбеди да лице буде присутно кривичном поступку, поступку предаје или изручењу.

(2) 2. Држава уговорница која је предузела мере из става 1. овог члана одмах спроводи прелиминарне истраге како би се установиле чињенице. Она обавештава државе уговорнице из члана 9. став 1, о мерама које је предузела у складу са ставом 1. овог члана, укључујући притвор и околности које налажу притвор, и о налазима својих прелиминарних истрага, стављајући до знања да ли намерава да врши своју јурисдикцију.

(3) 3. Било које лице приведено у складу са ставом 1. овог члана може одмах комуницирати с најближим одговарајућим представником државе чији је оно држављанин или, ако је лице без држављанства, с представником државе у којој обично борави.

Члан 11

(1) 1. Ако се на територији која је под њеном јурисдикцијом нађе лице које је наводно извршило кривично дело присилног нестанка, држава уговорница, уколико не изручи то лице или га не преда другој држави у складу са својим међународним обавезама или га не преда међународном кривичном трибуналу чију је јурисдикцију признала, предаје случај својим надлежним органима власти у циљу кривичног гоњења.

(2) 2. Ти органи власти доносе одлуку на исти начин као и у случају било ког обичног кривичног дела озбиљне природе према закону државе уговорнице. У случајевима из члана 9. став 2. стандарди доказа који су потребни за кривично гоњење и осуду нису ни на који начин мање строги него стандарди који се примењују у случајевима из члана 9. став 1.

(3) 3. Било ком лицу према коме се покрене поступак у вези с кривичним делом присилног нестанка се гарантује правично поступање у свим фазама поступка. Било ком лицу коме се суди за кривично дело присилног нестанка пружиће се могућност да му се правично суди пред независним и непристрасним судом или трибуналом установљеним законом.

Члан 12

(1) 1. Свака страна уговорница се стара да било који појединац који тврди да је неко лице подвргнуто присилном нестанку има право да изнесе чињенице надлежним органима власти који ће хитно и непристрасно испитати наводе и уколико је потребно, без одлагања спровести детаљну и непристрасну истрагу. Предузеће се, уколико је потребно, одговарајући кораци како би се обезбедило да подносилац пријаве, сведоци, рођаци несталог лица и њихов бранилац, као и лица која учествују у истрази, буду заштићени од сваког малтретирања или застрашивања због пријаве или било каквих доказа које су дали.

(2) 2. Уколико постоји разумна основа да се верује да је лице подвргнуто присилном нестанку, органи власти из става 1 овог члана спроводе истрагу чак и ако не постоји формална пријава.

(3) 3. Свака држава уговорница се стара да органи власти из става 1. овог члана:

(4) (а) имају неопходна овлашћења и средства за ефикасно спровођење истраге, укључујући приступ документацији и другим информацијама релевантним за истрагу.

(5) (б) имају приступ, ако је потребно уз претходно одобрење судског органа који доноси хитну одлуку у вези с тим предметом, било ком месту притвора или било ком другом месту за које постоји разумна основа да се верује да нестало лице може бити у њему.

(6) 4. Свака држава уговорница предузима неопходне мере да спречи и санкционише дела која ометају спровођење истраге. Она се посебно стара да лица осумњичена да су извршила кривично дело присилног нестанка не буду у ситуацији да утичу на спровођење истраге путем притиска или дела застрашивања или одмазде усмерених на подносиоца пријаве, сведоке, рођаке несталог лица или њиховог браниоца или на лица која учествују у истрази.

Члан 13

(1) 1. За сврхе изручења између држава уговорница, кривично дело присилног нестанка се не сматра политичким делом или делом повезаним с политичким делом или делом инспирисаним политичким мотивима. Сходно томе, захтев за изручење заснован на таквом кривичном делу се не може одбити само на тој основи.

(2) 2. Кривично дело присилног нестанка се сматра укљученим као кривично дело за које је предвиђено изручење у било који уговор о изручењу који постоји између држава уговорница пре ступања на снагу ове конвенције.

(3) 3. Државе уговорнице се обавезују да укључе кривично дело присилног нестанка као кривично дело за које је предвиђено изручење у било који уговор о изручењу који се између њих накнадно закључи.

(4) 4. Ако држава уговорница која изручење условљава постојањем уговора прими захтев за изручење од друге државе уговорнице с којом нема уговор о изручењу, она може сматрати ову конвенцију неопходном правном основом за изручење у погледу кривичног дела присилног нестанка.

(5) 5. Државе уговорнице које не условљавају изручење постојањем уговора признају кривично дело присилног нестанка као кривично дело за које се између њих врши изручење.

(6) 6. У свим случајевима изручење подлеже условима предвиђеним законом замољене државе уговорнице или уговора о изручењу који се примењују, укључујући нарочито, услове који се односе на захтев за минималну казну ради изручења и на основу које замољена држава уговорница може одбити изручење или је подвргнути одређеним условима.

(7) 7. Ниједна одредба ове конвенције се неће тумачити као наметање обавезе изручења ако замољена држава уговорница основано сумња да је захтев упућен у циљу кривичног гоњења или кажњавања лица због пола, расе, вере, националности, етничког порекла, политичих мишљења или чланства тог лица у одређеној социјалној групи, или да би испуњење захтева нанело штету том лицу из било ког од ових разлога.

Члан 14

(1) 1. Државе уговорнице пружају једна другој највећи степен међусобне правне помоћи у вези са кривичним поступком покренутим у погледу кривичног дела присилног нестанка, укључујући подношење свих доказа које имају на располагању а који су неопходни за поступак.

(2) 2. Таква међусобна правна помоћ подлеже условима предвиђеним домаћим законом замољене државе уговорнице или уговора о пружању међусобне правне помоћи који се примењују, укључујући нарочито, услове у вези са основом на бази које замољена држава уговорница може одбити да пружи узајамну правну помоћ или је може подвргнути условима.

Члан 15

Државе уговорнице међусобно сарађују и обезбеђују једна другој међусобну помоћ у највећој могућој мери у циљу пружања помоћи жртвама присилног нестанка и трагању за, проналажењу и ослобађању несталих лица и, у случају смрти, и у њиховом ексхумирању и идентификовању, као и враћању њихових посмртних остатака.

Члан 16

(1) 1. Ниједна држава уговорница неће протерати, вратити („удаљити”), предати или извршити изручење лица другој држави уколико постоји довољно основана сумња да би оно могло бити у опасности да буде подвргнуто присилном нестанку.

(2) 2. За потребе утврђивања да ли постоји таква сумња, надлежни органи узимају у обзир сва релевантне могућности, укључујући, уколико је применљиво, постојање у односној држави доследне праксе грубих, флагрантних или масовних кршења људских права или озбиљних повреда међународног хуманитарног права.

Члан 17

(1) 1. Ниједно лице се неће држати у тајном притвору.

(2) 2. Без штете по друге међународне обавезе државе уговорнице у погледу лишавања слободе, свака држава уговорница ће у свом законодавству:

(3) (а) установити услове на основу којих се може издати налог за лишавање слободе;

(4) (б) навести оне органе власти који су овлашћени да наложе лишавање слободе;

(5) (в) гарантовати да ће свако лице лишено слободе бити притворено једино у званично признатим местима за лишавање слободе под надзором;

(6) (г) гарантовати да ће свако лице лишено слободе имати право да комуницира и да прима посете своје породице, браниоца или било ког другог лица по свом избору, искључиво према условима установљеним законом или, ако је оно странац, да комуницира са својим конзуларним органима, у складу са важећим међународним правом;

(7) (д) гарантовати приступ надлежним и законски овлашћеним органима и институцијама, местима на којима се налазе лица лишена слободе уколико је то потребно уз претходно одобрење судских органа;

(8) (ђ) гарантовати да ће било које лице лишено слободе или, у случају када се сумња на присилан нестанак, с обзиром да лице лишено слободе није у могућности да користи ово право, било која лица са легитимним интересом, као што су рођаци лица лишеног слободе, њихови представници или њихов бранилац, у свим околностима имати право на поступак пред судом како би суд донео одлуку без одлагања о законитости лишавања слободе и наредио ослобађање тог лица ако његово лишавање слободе није законито.

(9) 3. Свака држава уговорница обезбеђује сачињавање и чување једне или више ажурираних званичних евиденција и/или података о лицима лишеним слободе, који се, по захтеву, експедитивно стављају на располагање сваком судском или неком другом надлежном органу или институцији која је у ту сврху овлашћена законом односне државе уговорнице или било којим другим релевантним међународним правним инструментом чији је односна држава чланица. Оне као минимум садрже следеће информације:

(10) (а) идентитет лица које је лишено слободе;

(11) (б) датум, време и место на коме је лице лишено слободе и идентитет органа власти који је лице лишило слободе;

(12) (в) орган власти који је наложио лишавање слободе и основу за лишавање слободе;

(13) (г) орган власти који је надлежан за надгледање лишавања слободе;

(14) (д) место лишавања слободе, датум и време пријема на место лишавања слободе и орган власти надлежан за место лишавања слободе;

(15) (ђ) подаци који се односе на здравствено стање лица лишеног слободе;

(16) (е) у случају смрти за време лишавања слободе, околности и узрок смрти и одредиште посмртних остатака;

(17) (ж) датум и време ослобађања или пребацивања на друго место притвора, одредиште и орган власти надлежан за трансфер.

Члан 18

(1) 1. У складу са члановима 19. и 20. свака држава уговорница гарантује било ком лицу са легитимним интересом за ову информацију, као што су рођаци лица лишеног слободе, њихови представници или њихов бранилац, приступ бар следећим информацијама:

(2) (а) орган власти који је наложио лишавање слободе;

(3) (б) датум, време и место на коме је лице лишено слободе и примљено на место лишавања слободе;

(4) (в) орган надлежан за надгледање лишавања слободе;

(5) (г) боравиште лица које је лишено слободе, укључујући, у случају трансфера на друго место лишавања слободе, одредиште и орган који је надлежан за трансфер;

(6) (д) датум, време и место ослобађања;

(7) (ђ) податке у вези са здравственим стањем лица лишеног слободе;

(8) (е) у случају смрти за време лишавања слободе, околности и узрок смрти и одредиште посмртних остатака.

(9) 2. Адекватне мере се предузимају, уколико је неопходно да се заштите лица из става 1. овог члана као и лица која учествују у истрази од било каквог малтретирања, застрашивања или санкција због тражења информација у вези са лицем лишеним слободе.

Члан 19

(1) 1. Информације личне природе, укључујући медицинске и генетичке податке, које се сакупе и/или доставе у оквиру трагања за несталим лицем не користе се и не стављају на располагање у сврхе које нису трагање за несталим лицима. То се не односи на коришћење таквих информација у кривичним поступцима који се односе на кривично дело присилног нестанка или на коришћење права на одштету.

(2) 2. Сакупљање, обрада, коришћење и чување информација личне природе, укључујући медицинске и генетичке податке, не крше нити имају ефекат кршења људских права, основних слобода или људског достојанства појединца.

Члан 20

(1) 1. Само уколико је лице заштићено законом а лишавање слободе предмет судске контроле може се изузетно право на информацију из члана 18. ограничити, уколико је то строго неопходно и уколико је то предвиђено законом, и ако би пренос информације имао негативан ефекат на приватност или безбедност тог лица, ометао кривичну истрагу или из неких других једнако важних разлога у складу са законом и важећим међународном правом и циљевима ове конвенције. Ни у ком случају неће бити ограничења права на информацију из члана 18. која би могла представљати поступање дефинисано у члану 2. или бити кршење члана 17. став 1.

(2) 2. Без прејудицирања евентуалне законитости лишавања лица слободе, државе уговорнице гарантују лицима из члана 18. став 1. право на брз и ефикасан судски лек као средство стицања, без одлагања, информације из члана 18. став 1. Ово право на лек се не може укинути или ограничити у било којим околностима.

Члан 21

Свака држава уговорница предузима неопходне мере како би обезбедила да се лица лишена слободе пусте на слободу на начин који омогућава поуздану проверу да су она стварно пуштена на слободу. Свака држава уговорница такође предузима неопходне мере како би осигурала физички интегритет таквих лица и могућност да они у потпуности користе своја права у време њиховог пуштања на слободу, без штете по било какве обавезе којима та лица могу да подлежу према националном закону.

Члан 22

(1) Без штете по члан 6. свака држава уговорница предузима неопходне мере како би спречавала и санкционисала следеће понашање:

(2) (а) одлагање или опструкцију лекова из члана 17. став 2. под (ђ) и члана 20. став 2;

(3) (б) невођење евиденције о лишавању било ког лица слободе или евидентирање било које информације за коју је службеник задужен за званичну евиденцију знао или је требало да зна да је нетачна;

(4) (в) одбијање давања информација о лишавању слободе лица или давање нетачних информација иако су законски услови за давање такве информације испуњени.

Члан 23

(1) 1. Свака држава уговорница се стара да обука особља за спровођење закона, грађанских или војних, медицинског особља, државних службеника и других лица која могу учествовати у притварању или поступању према лицима лишеним слободе, укључи неопходну едукацију и информисање о релевантним одредбама ове конвенције у циљу:

(2) (а) спречавања умешаности тих службеника у присилне нестанке;

(3) (б) истицања значаја спречавања и спровођења истрага у вези с присилним нестанцима;

(4) (в) обезбеђења признавања хитне потребе за решавањем случајева присилног нестанка.

(5) 2. Свака држава чланица се стара да се забране наређења или инструкције који прописују, одобравају или подстичу присилне нестанке. Свака држава уговорница гарантује да лице које одбије да изврши такву наредбу неће бити кажњено.

(6) 3. Свака држава уговорница предузима неопходне мере како би обезбедила да лица из става 1 овог члана, која имају разлога да верују да је извршен или да се планира присилан нестанак, то пријаве својим надлежнима и, уколико је неопходно, надлежним органима власти или телима којима су дата овлашћења увида или правног лека.

Члан 24

(1) 1. За сврхе ове конвенције термин „жртва” означава нестало лице и било ког појединца који је претрпео штету као директну последицу присилног нестанка.

(2) 2. Свака жртва има право да зна истину у вези с околностима присилног нестанка, напретком и резултатима истраге и судбином несталог лица. Свака држава чланица предузима адекватне мере у том погледу.

(3) 3. Свака држава чланица предузима све адекватне мере у циљу трагања, проналажења и ослобађања несталих лица и, у случају смрти, проналажења, одавања почасти и враћања посмртних остатака.

(4) 4. Свака држава уговорница обезбеђује у свом правном систему да жртве присилног нестанка имају право на одштету и брзу, правичну и адекватну надокнаду.

(5) 5. Право на одштету из става 4. овог члана покрива материјалну и моралну штету и, уколико то одговара, друге облике одштете као што су:

(6) (а) повраћај;

(7) (б) рехабилитација;

(8) (в) задовољење, укључујући повраћај достојанства и угледа;

(9) (г) гаранције да се то неће поновити.

(10) 6. Без штете по обавезу да се настави са истрагом све док се не разјасни судбина несталог лица, свака држава уговорница предузима адекватне кораке у вези са законском ситуацијом несталих лица чија судбина није разјашњена и ситуацијом њихових рођака, у областима као што су социјално благостање, финансијска питања, породични закон и власничка права.

(11) 7. Свака држава уговорница гарантује право на оснивање и слободно учествовање у организацијама и удружењима која покушавају да установе околности присилних нестанака и судбину несталих лица и да пруже помоћ жртвама присилног нестанка.

Члан 25

(1) 1. Свака држава уговорница предузима неопходне мере у циљу спречавања и кажњавања у складу са њеним кривичним законом:

(2) (а) нелегално уклањање деце која су подвргнута присилном нестанку, деце чији су отац, мајка или законски старатељ подвргнути присилном нестанку или деце рођене за време заточеништва мајке која је подвргнута присилном нестанку;

(3) (б) фалсификовања, скривања или уништавања докумената која доказују стварни идентитет деце из горње тачке (а).

(4) 2. Свака држава уговорница предузима неопходне мере трагања и утврђивања идентитета деце из става 1 (а) овог члана и њиховог враћања породицама којима припадају у складу са законском процедуром и важећим међународним споразумима.

(5) 3. Свака држава чланица помаже другој у трагању, идентификовању и проналажењу деце из става 1 (а) овог члана.

(6) 4. С обзиром на потребу да се заштите најбољи интереси деце из става 1 (а) овог члана и њиховог права да сачувају или поново утврде свој идентитет, укључујући националност, име и породичне односе у складу са законом, државе уговорнице које признају систем усвајања или неки други облик збрињавања деце увешће законске процедуре у циљу ревизије процедуре усвајања или збрињавања и, уколико то одговара, поништавања било којег усвајања или збрињавања деце која су проистекла за време присилног нестанка.

(7) 5. У свим случајевима, а посебно у свим предметима који се односе на овај члан, најбољи интерес детета има приоритетан значај а дете које је у стању да изрази своје мишљење има право да та мишљења изрази слободно, мишљењима детета се даје адекватна тежина у складу са старошћу и зрелошћу детета.

Члан 26 ДЕО II

(1) 1. Комитет за присилне нестанке (даље у тексту „Комитет”) се оснива како би вршио функције предвиђене овом конвенцијом. Комитет се састоји од десет експерата високог моралног карактера и признатих стручности у области људских права, који обављају функцију у личном својству и који су независни и непристрасни. Чланове Комитета бирају државе уговорнице у складу с једнаком географском заступљеношћу. Узеће се у обзир и корист учешћа у раду Комитета лица која имају одговарајуће правно искуство, као и равномерна заступљеност полова.

(2) 2. Чланови Комитета се бирају тајним гласањем са листе лица које кандидују државе уговорнице од својих држављана на састанцима држава уговорница које у ту сврху сваке две године сазива Генерални секретар Уједињених нација. На тим састанцима, на којима две трећине држава чланица чине кворум, лица која су изабрана у Комитет биће она лица која освоје највећи број гласова и апсолутну већину гласова представника држава уговорница које су присутне и гласају.

(3) 3. Први избори ће се одржати најкасније шест месеци након датума ступања на снагу ове конвенције. Четири месеца пре датума сваких избора, Генерални секретар Уједињених нација се обраћа писмом државама уговорницама у коме их позива да поднесу своје кандидатуре у року од три месеца. Генерални секретар ће припремити листу свих тако кандидованих лица по абецедном реду наводећи сваку државу уговорницу која је кандидовала сваког кандидата и доставља овај списак свим државама уговорницама.

(4) 4. Чланови Комитета се бирају на мандат од четири године. Они се могу поново бирати на још један мандат. Међутим, мандат пет чланова изабраних на првим изборима истиче на крају друге године; одмах након првих избора, председавајући састанка из става 2. овог члана одређује жребом имена тих пет чланова.

(5) 5. Ако члан Комитета умре или се повуче или из било ког другог разлога не може да обавља своје дужности у Комитету, држава уговорница која га је именовала именује у складу с критеријумима изложеним у ставу 1. овог члана другог кандидата од својих држављана да одслужи његов мандат под условом да већина држава уговорница то одобри. Сматра се да је то одобрење добијено уколико половина или више од половине држава уговорница не одговори негативно у року од шест недеља пошто их о предложеном именовању обавести Генерални секретар Уједињених нација.

(6) 6. Комитет установљава сопствена правила процедуре.

(7) 7. Генерални секретар Уједињених нација обезбеђује члановима Комитета неопходна средства, особље и канцеларије за ефикасно вршење функција. Генерални секретар Уједињених нација сазива први састанак Комитета.

(8) 8. Чланови Комитета имају право на повластице, привилегије и имунитете стручњака у мисијама Уједињених нација предвиђене у релевантним одељцима Конвенције о привилегијама и имунитетима Уједињених нација.

(9) 9. Свака држава уговорница сарађује с Комитетом и помаже његовим члановима у вршењу мандата у мери предвиђеној функцијама Комитета које је држава уговорница прихватила.

Члан 27

Конференција држава уговорница ће се одржати најраније четири године, а најкасније шест година, након ступања на снагу ове конвенције како би се оценило функционисање Комитета и одлучило, у складу с процедуром описаном у члану 44. став 2. о адекватности преношења надгледања ове конвенције на неко друго тело – не искључујући било какву могућност – у складу с функцијама дефинисаним у члановима 28. до 36.

Члан 28

(1) 1. У оквиру надлежности које има према овој конвенцији, Комитет сарађује са свим релевантним органима, канцеларијама и специјализованим агенцијама и фондовима Уједињених нација, уговорним телима установљеним међународним инструментима, с посебним процедурама Уједињених нација и с релевантним регионалним међувладиним организацијама или телима, као и са свим релевантним државним институцијама, агенцијама или канцеларијама које раде на заштити свих лица од присилних нестанака.

(2) 2. Док врши свој мандат, Комитет консултује друга уговорна тела установљена релевантним међународним инструментима за људска права, посебно Комитетом за људска права установљеним Међународним пактом о грађанским и политичким правима како би се обезбедила доследност његових запажања и препорука.

Члан 29

(1) 1. Свака држава уговорница подноси Комитету преко Генералног секретара Уједињених нација извештај о мерама које је предузела како би спровела у дело своје обавезе према овој конвенцији у року од две године од ступања на снагу ове конвенције за односне државе уговорнице.

(2) 2. Генерални секретар Уједињених нација ће овај извештај ставити на располагање свим државама уговорницама.

(3) 3. Сваки извештај разматра Комитет који даје коментаре, запажања или препоруке које може сматрати адекватним. Коментари, запажања или препоруке се достављају односним државама уговорницама које на њих могу одговарати на сопствену иницијативу или на захтев Комитета.

(4) 4. Комитет такође може захтевати од држава уговорница да доставе додатне информације о примени ове конвенције.

Члан 30

(1) 1. Захтев за трагањем и налажењем несталог лица могу као хитну ствар поднети Комитету рођаци несталог лица или њихови правни заступници, њихови браниоци или било које лице које они овласте, као и било које лице које има легитимне интересе.

(2) 2. Ако Комитет сматра да захтев за хитну акцију поднет у складу са ставом 1. овог члана:

(3) (а) није очевидно неоснован;

(4) (б) не представља злоупотребу права подношења таквог захтева;

(5) (в) да је већ адекватно поднет односним надлежним телима држава уговорница, као што су тела овлашћена да покрећу истраге, уколико таква могућност постоји;

(6) (г) није несаобразан са одредбама ове конвенције; и

(7) (д) да се исти предмет не разматра по некој другој процедури међународне истраге или решења исте природе, он тражи од односних држава уговорница да му доставе информације у вези са ситуацијом лица која се траже у року који одреди Комитет.

(8) 3. У светлу информација које односна држава уговорница достави у складу са ставом 2. овог члана, Комитет може пренети препоруке држави уговорници, укључујући захтев да држава уговорница предузме све неопходне мере, укључујући привремене мере, да пронађе и заштити односно лице у складу с овом конвенцијом и да обавести Комитет, у одређеном року, о предузетим мерама, узимајући у обзир хитност ситуације. Комитет ће обавестити лице које подноси захтев за хитном акцијом о својим препорукама и информацијама које му је доставила држава чим постану расположиве.

(9) 4. Комитет ће наставити напоре на раду с односним државама уговорницама све док се не реши судбина лица за којим се трага. О свему се обавештава лице које подноси захтев.

Члан 31

(1) 1. Држава уговорница може у време потврђивања ове конвенције или у било које време после тога изјавити да признаје надлежност Комитета да прима и разматра представке од или у име појединаца под њеном јурисдикцијом који тврде да су жртве кршења одредаба ове конвенције од стране те државе уговорнице. Комитет неће прихватити било какву представку која се односи на државу уговорницу која није дала такву изјаву.

(2) 2. Комитет ће сматрати да је представка неприхватљива:

(3) (а) уколико је представка анонимна;

(4) (б) уколико представка представља злоупотребу права подношења таквих представки или је несабразна с одредбама ове конвенције;

(5) (в) или се исти предмет разматра по некој другој процедури међународне истраге или решења исте природе; или уколико

(6) (г) нису исцрпљени сви расположиви домаћи правни лекови. Ово правило се не примењује уколико се примена правних лекова неразумно продужава.

(7) 3. Ако Комитет сматра да представка одговара захтевима изложеним у ставу 2. овог члана, прослеђује представку односној држави уговорници уз захтев да му достави примедбе и коментаре у року који постави Комитет.

(8) 4. У било ком тренутку по пријему представке, а пре него што се донесе одлука о меритуму, Комитет може доставити представку односној држави уговорници на хитно разматрање захтев да држава уговорница предузме оне привремене мере које могу бити неопходне да би се избегла евентуална непоправљива штета жртви наводног насиља. Уколико Комитет користи ово дискреционо право, то не значи да је одлучио да је представка прихватљива или да је одлучио о њеном меритуму.

(9) 5. Комитет одржава затворене састанке приликом разматрања представки сходно овом члану. Он ће аутора представке обавестити о одговорима које да односна држава уговорница. Пошто одлучи да у потпуности спроведе поступак, о свом ставу обавештава државу уговорницу и аутора представке.

Члан 32

Држава уговорница ове конвенције може било кад изјавити да признаје надлежност Комитета да прима и разматра представке у којима једна држава уговорница тврди да нека друга држава уговорница не испуњава своје обавезе према овој конвенцији. Комитет неће примати представке у вези с државом уговорницом која није дала такву изјаву нити представке од државе уговорнице која није дала такву изјаву.

Члан 33

(1) 1. Ако Комитет прими поуздане информације које указују да нека држава чланица озбиљно крши одредбе ове конвенције, може, пошто се консултује са односном страном уговорницом, замолити једног или више својих чланова да посете ту државу чланицу и да му без одлагања поднесу извештај.

(2) 2. Комитет обавештава односну државу уговорницу писменим путем да намерава да организује посету и обавештава о саставу делегације и сврси посете. Држава уговорница ће одговорити Комитету у разумном року.

(3) 3. На образложен захтев државе уговорнице, Комитет може одлучити да одложи или откаже посету.

(4) 4. Ако се држава уговорница сагласи са посетом, Комитет и односна држава уговорница ће заједно радити на дефинисању модалитета посете, а држава уговорница ставља на располагање Комитету све погодности које су потребне за успешно окончање посете.

(5) 5. После посете, Комитет обавештава односну државу уговорницу о својим запажањима и препорукама.

Члан 34

Ако Комитет прими информације за које му се учини да садрже основане индикације да на територији под јурисдикцијом неке државе уговорнице постоји широко распрострањена и систематска пракса присилног нестанка, може, пошто о тој ситуацији затражи све релевантне информације од односне државе уговорнице, скренути на то пажњу Генералној скупштини Уједињених нација преко Генералног секретара Уједињених нација.

Члан 35

(1) 1. Комитет је надлежан једино за присилне нестанке који су започети након ступања на снагу ове конвенције.

(2) 2. Ако нека држава постане уговорница ове конвенције након њеног ступања на снагу, обавезе те државе у погледу Комитета односе се само на присилне нестанке који су започети након ступања на снагу ове конвенције за односну државу.

Члан 36

(1) 1. Комитет подноси годишњи извештај о својим активностима према овој конвенцији државама уговорницама и Генералној скупштини Уједињених нација.

(2) 2. Пре него што се запажање о држави уговорници објави у годишњем извештају, односна држава уговорница се унапред обавештава и даје јој се разуман рок да одговори. Та држава уговорница може тражити да се њени коментари и запажања објаве у извештају.

Члан 37 ДЕО III

(1) Ништа у овој конвенцији не утиче на било које одредбе које су ефикасније у заштити свих лица од присилног нестанка, а које могу бити садржане у:

(2) (а) закону државе уговорнице;

(3) (б) међународном закону који се примењује на ту државу.

Члан 38

(1) 1. Ова конвенција је отворена за потписивање свим државама чланицама Уједињених нација.

(2) 2. Ова конвенција подлеже потврђивању свих држава чланица Уједињених нација. Инструменти о потврђивању се депонују код Генералног секретара Уједињених нација.

(3) 3. Ова конвенција је отворена за приступање свим државама чланицама Уједињених нација. Приступање се реализује депоновањем инструмента о приступању код Генералног секретара.

Члан 39

(1) 1. Ова конвенција ступа на снагу тридесетог дана након датума депоновања код генералног секретара Уједињених нација двадесетог инструмента о потврђивању или приступању.

(2) 2. За сваку државу која потврди или приступи овој конвенцији након депоновања двадесетог инструмента о потврђивању или приступању ова конвенција ступа на снагу тридесетог дана након датума депоновања инструмента те државе о потврђивању или приступању.

Члан 40

(1) Генерални секретар Уједињених нација обавештава све државе чланице Уједињених нација и све државе које су потписале или приступиле овој конвенцији о следећем:

(2) (а) потписима, потврђивањима и приступањима у складу с чланом 38;

(3) (б) датуму ступања на снагу ове конвенције у складу с чланом 39.

Члан 41

Одредбе ове конвенције се примењују на све делове федералних држава без било каквих ограничења или изузетака.

Члан 42

(1) 1. Било какав спор између две или више држава уговорница у вези с тумачењем или применом ове конвенције који не може да се реши путем преговора или путем процедура изричито предвиђених у овој конвенцији подноси се на захтев једне од њих на арбитражу. Ако у року од шест месеци од датума захтева за арбитражу стране не буду могле да се сагласе о организацији арбитраже, било која од тих страна може упутити спор Међународном суду правде подношењем захтева који је у складу са Статутом Суда.

(2) 2. Држава може у време потписивања или потврђивања ове конвенције или приступања Конвенцији изјавити да се не сматра обавезном према ставу 1. овог члана. Друге државе уговорнице неће бити обавезне према ставу 1. овог члана у погледу државе уговорнице која је дала такву изјаву.

(3) 3. Било која страна уговорница која је дала изјаву у складу са одредбама става 2. овог члана може у било ком тренутку повући ту изјаву обавештавајући о томе Генералног секретара Уједињених нација.

Члан 43

Ова конвенција не утиче на одредбе међународног хуманитарног права, укључујући обавезе високих страна уговорница четири Женевске конвенције од 12. августа 1949. и два њихова Додатна протокола од 8. јуна 1977. или на могућност која стоји на располагању било којој држави уговорници да овласти Међународни комитет Црвеног крста да посећује места притвора у ситуацијама које нису обухваћене међународним хуманитарним правом.

Члан 44

(1) 1. Било која држава уговорница ове конвенције може предложити измену и допуну Конвенције и упутити је Генералном секретару Уједињених нација. Генерални секретар ће потом о предложеној измени и допуни обавестити државе уговорнице ове конвенције уз захтев да оне ставе до знања да ли су за одржавање конференције држава уговорница како би се размотрило и гласало о том предлогу. У случају да се у року од четири месеца од датума таквог обавештења бар једна трећина држава уговорница изјасни у прилог одржавања такве конференције, Генерални секретар ће сазвати конференцију под окриљем Уједињених нација.

(2) 2. Генерални секретар Уједињених нација подноси на усвајање свим државама уговорницама било коју измену и допуну усвојену већином од две трећине присутних држава уговорница које гласају на конференцији.

(3) 3. Измена и допуна усвојена у складу са ставом 1. овог члана ступа на снагу када је две трећине држава уговорница ове конвенције усвоје у складу са својим уставним поступком.

(4) 4. Када измене и допуне ступе на снагу, оне обавезују оне државе уговорнице које су их прихватиле, док друге државе уговорнице и даље обавезују одредбе ове конвенције и било која претходна измена и допуна коју су прихватиле.

Члан 45

1. Ова конвенција, чији су текстови на арапском, кинеском, енглеском, француском, руском и шпанском језику једнако веродостојни, депонује се код Генералног секретара Уједињених нација.

Извор: Правно-информациони систем Републике Србије, редакцијски пречишћен текст. Важи само текст објављен у „Службеном гласнику Републике Србије“.