Naredba o visini naknade za korišćenje uređaja i usluga kontrole letenja u vazdušnom saobraćaju

Na osnovu člana 264. Zakona o vazdušnoj plovidbi (“Službeni list SFRJ”, br. 45/86), uz saglasnost saveznog sekretara za finansije, predsednik Saveznog komiteta za saobraćaj i veze izdaje

NAREDBU

O VISINI NAKNADE ZA KORIŠĆENJE UREĐAJA I USLUGA KONTROLE LETENJA U VAZDUŠNOM SAOBRAĆAJU

"Službeni list SFRJ", br. 29 od 17. aprila 1987, 31 od 30. aprila 1987, 35 od 27. maja 1988, 26 od 21. aprila 1989, 48 od 28. juna 1991.

1. Za korišćenje uređaja i usluga kontrole letenja u vazdušnom saobraćaju avioprevozilac plaća naknadu zavisno od težine vazduhoplova i dužine pređenog vazdušnog puta.

Visina naknade iz stava 1. ove tačke iskazuje se stranom avioprevoziocu i domaćem avioprevoziocu u međunarodnom vazdušnom saobraćaju u SAD dolarima, na taj način što se pređeni vazdušni put izražen u jedinicama od po 100 km pomnoži faktorom 41,43* pa se dobijena vrednost pomnoži vrednošću koja se dobija vađenjem kvadratnog korena iz odnosa maksimalne težine vazduhoplova izražene u tonama – kao brojioca i broja 50 kao imenioca, odnosno

Visina naknade iz stava 1. ove tačke iskazuje se domaćem avioprevoziocu u domaćem vazdušnom saobraćaju u dinarima, tako što se faktor 41,43* zamenjuje faktorom 941,58*.

*Službeni list SFRJ, broj 48/1991

2. Naknada iz tačke 1. stav 2. ove naredbe za strane avioprevozioce može se iskazivati, saglasno odredbama člana 57. Zakona o deviznom poslovanju, u stranoj valuti po kupovnom kursu SAD dolara, koji je utvrđen na jugoslovenskom jedinstvenom deviznom tržištu na dan fakturisanja, u skladu sa važećim međunarodnim platnim ili drugim sporazumom, a ako takav sporazum ne postoji – u bilo kojoj konvertibilnoj valuti koju predloži strani avioprevozilac.

3. Pod pređenim vazdušnim putem, u smislu ove naredbe, podrazumeva se put koji pređe vazduhoplov avioprevozioca u vazdušnom prostoru koji kontroliše nadležna kontrola letenja u Socijalističkoj Federativnoj Republici Jugoslaviji saglasno odredbama člana 7. st. 1. i 2. Zakona o vazdušnoj plovidbi.

4. Pod maksimalnom težinom vazduhoplova, u smislu ove naredbe smatra se najveća dozvoljena masa vazduhoplova u poletanju izražena u tonama modela, odnosno serije određenog tipa vazduhoplova. Ako se u momentu fakturisanja ne raspolaže podacima o modelu, odnosno seriji tipa vazduhoplova, kao osnovica za obračunavanje naknade uzeće se u obzir najveća masa modela, odnosno serije tog tipa vazduhoplova. Ako avioprevozilac prijavi različite modele istog tipa vazduhoplova, kao osnovica za obračun naknade uzeće se najveća dozvoljena masa svih modela tog tipa vazduhoplova u proseku. Ta osnovica preračunava se najmanje jedanput godišnje.

Domaći i strani avioprevozioci dužni su da u roku od 15 dana od dana fakturisanja doznače fakturisanu vrednost naknade na račun Savezne uprave za kontrolu letenja.

4a. Domaći i strani avioprevozilac koji ne izmiri fakturisanu vrednost naknade u roku od 15 dana od dana prijema fakture, plaća propisanu kamatu na neizmireni dug.*

*Službeni list SFRJ, broj 48/1991

5. Danom stupanja na snagu ove naredbe prestaje da važi Naredba o visini naknade za korišćenje uređaja i usluga kontrole letenja i vođenja vazduhoplova u javnom prevozu u vazdušnom saobraćaju („Službeni list SFRJ”, br. 8/83 i 15/85).

6. Ova naredba stupa na snagu narednog dana od dana objavljivanja u „Službenom listu SFRJ”.

VI/03 Broj: 1415

25. marta 1987. godine

Beograd

Predsednik

Saveznog komiteta za

saobraćaj i veze,

Mustafa Pljakić, s. r.