Odluka o utvrđivanju crkve Sv. cara Konstantina i carice Jelene u Koceljevi za spomenik kulture

Na osnovu člana 47. stav 1. Zakona o kulturnim dobrima („Službeni glasnik Republike Srbije“, broj 71/94),

Vlada Republike Srbije donosi

ODLUKU

O UTVRĐIVANJU CRKVE SV. CARA KONSTANTINA I CARICE JELENE U KOCELJEVI ZA SPOMENIK KULTURE

„Službeni glasnik RS”, broj 51 od 13. HI 1997.

Tačka 1.

Crkva Sv. cara Konstantina i carice Jelene u Koceljevi, sa pokretnim stvarima u njoj koje su od posebnog kulturnog i istorijskog značaja, utvrđuje se za spomenik kulture.

Tačka 2.

Crkva Sv. cara Konstantina i carice Jelene u Koceljevi, sa pokretnim stvarima u njoj koje su od posebnog kulturnog i istorijskog značaja (u daljem tekstu: spomenik kulture), nalazi se na teritoriji opštine Koceljeva, u Koceljevi, Ulica Karađorđeva br. 19, na katastarskoj parceli broj 1102 K.O. Koceljeva, u privatnoj svojini.

Spomenik kulture je zidan u periodu od 1868. do 1870. godine. To je jednobrodna građevina zidana od tvrdog materijala, sa plitkim poluobličastim svodom. Unutrašnji prostor je podeljen na pripratu, naos, oltarski prostor i pevnice. Oltarski prostor i pevnice su iznutra polukružni a spolja petostrani. Dekoraciju fasada čine par krovnih venaca koji teku duž celog hrama i štuko ukrasi iznad lučno zasvedenih prozorskih otvora. Crkva ima tri portala: zapadni, severni i južni. Visoki zvonik pokriven bakarnim limom dominira zapadnim pročeljem. Ostale krovne površine su dvovodne sa biber crepom kao pokrivačem. Prvobitni ikonostas Nikole Markovića iz 1871. godine delimično je sačuvan.

U sastavu spomenika kulture – u crkvenoj porti nalazi se spomenik palim i nestalim u ratovima od 1912. do 1918. godine.

Spomenik kulture je građen pod uticajem srpske crkvene arhitekture iz Podunavlja, sa klasicističkim i baroknim stilskim elementima, što određuje njen istorijsko-umetnički značaj.

Tačka 3.

Zaštićena okolina spomenika kulture obuhvata katastarsku parcelu broj 1102, K.O. Koceljeva, u privatnoj svojini.

Tačka 4.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite spomenika kulture:

1) očuvanje izvornog izgleda spoljašnje arhitekture i enterijera, horizontalnog i vertikalnog gabarita, oblika i nagiba krova, svih konstruktivnih i dekorativnih elemenata, originalnih materijala, funkcionalnih karakteristika i originalnih natpisa;

2) ažurno praćenje stanja i održavanje konstruktivno-statičkog sistema, krovnog pokrivača, svih fasada, enterijera i ispravnosti instalacije u spomeniku kulture;

3) zabrana radova koji mogu ugroziti statičku bezbednost spomenika kulture;

4) dozvola izgradnje infrastrukture samo uz prethodno obezbeđenje zaštitnih arheoloških iskopavanja i adekvatne prezentacije nalaza;

5) zabrana zamenjivanja starih ikona na ikonostasu novim;

6) obezbeđenje od provala i krađa savremenim sistemom zaključavanja.

Tačka 5.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite zaštićene okoline spomenika kulture:

1) komunalno i hortikulturno opremanje, uređenje, održavanje i korišćenje porte kao javnog prostora, prevashodno namenjenog vernicima;

2) zabrana izvođenja građevinskih radova, promene oblika terena i korišćenja zemljišta u okviru zaštićene okoline, kao i promene namene, osim za potrebe crkve.

Tačka 6.

Spisak pokretnih dobara od posebnog kulturnog i istorijskog značaja koja se nalaze u crkvi Svetog cara Konstantina i carice Jelene čini sastavni deo ove odluke i čuva se u crkvi Svetog cara Konstantina i carice Jelene.

Tačka 7.

Ovu odluku objaviti u „Službenom glasniku Republike Srbije”.

05 broj 633-3721/97

U Beogradu, 17. oktobra 1997. godine

Vlada Republike

Potpredsednik,

akademik prof. dr Milutin Stojković, s.r.