Odluka o utvrđivanju crkve Sv. Ilije u Niševcu za spomenik kulture

Na osnovu člana 47. stav 1. Zakona o kulturnim dobrima („Službeni glasnik Republike Srbije”, broj 71/94),

Vlada Republike Srbije donosi

ODLUKU

O UTVRĐIVANJU CRKVE SV. ILIJE U NIŠEVCU ZA SPOMENIK KULTURE

„Službeni glasnik RS”, broj 5 od 17. II 2000.

Tačka1.

Crkva Sv. Ilije u Niševcu utvrđuje se za spomenik kulture.

Tačka 2.

Crkva Sv. Ilije u Niševcu (u daljem tekstu: spomenik kulture), nalazi se na teritoriji opštine Svrljig, u Niševcu, u privatnoj svojini, na katastarskoj parceli broj 66 KO Niševac.

Spomenik kulture sastoji se iz crkve i parohijskog doma koga čini mađernica-kuhinja i dve prostorije za stanovanje. Crkvenu portu okružuje suhozid.

Crkva Sv. Ilije sagrađena je krajem HIH ili početkom HH veka na mestu crkvene građevine iz 1840. godine. Pravougaone je osnove sa prostranom polukružnom oltarskom apsidom, zasvedenom polukalotom, sa čije se severne i južne strane nalaze manja udubljenja za proskomidiju i đakonikon. Skromni fasadni ukras sačinjavaju radijalno složene opeke oko prozorskih otvora, koji su kao i portali lučno završeni. Crkva je zidana je od pritesanog kamena, nekada omalterisana i okrečena u belo. Danas je u lošem stanju. U unutrašnjosti, na severnom zidu, smeštena je ploča u spomen na pale u ratovima od 1912. do 1919. godine.

Spomenik kulture predstavlja značajan primer sakralne arhitekture i narodnog neimarstva na prelazu iz HIH u HH vek.

Tačka 3.

Zaštićena okolina spomenika kulture obuhvata sledeće katastarske parcele: br. 63, 65, 66, 67/1, 67/2, 71, 72 i 73 KO Niševac, u privatnoj svojini.

Tačka 4.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite spomenika kulture:

1) revitalizacija spomenika kulture i vraćanje u sakralnu funkciju;

2) očuvanje izvornog izgleda spoljašnje arhitekture i enterijera, horizontalnog i vertikalnog gabarita, svih konstruktivnih i dekorativnih elemenata, originalnih materijala i funkcionalnih karakteristika;

3) ažurno praćenje stanja i održavanje konstruktivno-statičkog sistema, krovnog pokrivača, svih fasada, enterijera i ispravnosti instalacija u spomeniku kulture.

Tačka 5.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite zaštićene okoline spomenika kulture:

1) zabrana gradnje objekata koji svojom arhitekturom, gabaritom i visinom ugrožavaju spomenik kulture;

2) zabrana preparcelacije postojećih parcela;

3) zabrana skladištenja materijala i stvaranja deponija;

4) zabrana postavljanja vazdušnih, elektro i TT vodova preko zaštićenih parcela;

5) zabrana izvođenja radova kojima se vrši promena oblika terena i promena postojeće namene terena;

6) zabrana seče stabala i uklanjanje vegetacije u zaštićenoj okolini, osim pod uslovima i nadzorom nadležnog zavoda za zaštitu prirode.

Tačka 6.

Ovu odluku objaviti u „Službenom glasniku Republike Srbije”.

05 broj 633-4730/99

U Beogradu, 25. januara 2000. godine

Vlada Republike Srbije

Potpredsednik,

prof. dr Milovan Bojić, s.r.