Odluka o utvrđivanju crkve Sv. proroka Ilije u Mihajlovcu za spomenik kulture

Na osnovu člana 47. stav 1. Zakona o kulturnim dobrima („Službeni glasnik Republike Srbije”, broj 71/94),

Vlada Republike Srbije donosi

ODLUKU

O UTVRĐIVANJU CRKVE SV. PROROKA ILIJE U MIHAJLOVCU ZA SPOMENIK KULTURE

„Službeni glasnik RS”, broj 5 od 17. II 2000.

Tačka 1.

Crkva Sv. proroka Ilije u Mihajlovcu, sa pokretnim stvarima u njoj koje su od posebnog kulturnog i istorijskog značaja, utvrđuje se za spomenik kulture.

Tačka 2.

Crkva Sv. proroka Ilije u Mihajlovcu, sa pokretnim stvarima u njoj koje su od posebnog kulturnog i istorijskog značaja (u daljem tekstu: spomenik kulture), nalazi se na teritoriji opštine Smederevo, u Mihajlovcu, u privatnoj svojini – vlasnik Srpska pravoslavna crkva, na katastarskoj parceli broj 3518/1 KO Mihajlovac.

Spomenik kulture podignut je 1873. godine kao zadužbina trgovca Petra Radovanovića. Koncipiran je kao jednobrodna građevina pravougaone osnove sa oltarskom apsidom i pevničkim konhama spolja petostranim, a iznutra polukružnim. Zasveden je poluobličastim svodom i prostorno podeljen na oltarski prostor, naos i pripratu. Visok, masivan zvonik kvadratne osnove uzdiže se nad zapadnim pročeljem.

Skromnu dekoraciju fasada sačinjavaju krovni venac i lučno završeni izduženi pravougaoni prozorski otvori. Ikonostasnu pregradu je oslikao 1874. godine nepoznati majstor.

Spomenik kulture poseduje istorijska, arhitektonska i likovna svojstva značajna za proučavanje i razvoj srpske umetnosti 19. veka.

Tačka 3.

Zaštićenu okolinu spomenika kulture sačinjava katastarska parcela broj 3518/1 KO Mihajlovac, u privatnoj svojini – vlasnik Srpska pravoslavna crkva.

Tačka 4.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite spomenika kulture:

1) očuvanje izvornog izgleda spoljašnje arhitekture i enterijera, horizontalnog i vertikalnog gabarita, oblika i nagiba krova, svih konstruktivnih i dekorativnih elemenata, originalnih materijala, funkcionalnih karakteristika i originalnih natpisa;

2) ažurno praćenje stanja i održavanje konstruktivno-statičkog sistema, krovnog pokrivača, svih fasada, enterijera i ispravnosti instalacija u spomeniku kulture;

3) zabrana radova koji mogu ugroziti statičku bezbednost spomenika kulture;

4) izgradnja infrastrukture dozvoljena je samo uz prethodno obezbeđenje zaštitnih arheoloških iskopavanja i prezentacije nalaza.

Tačka 5.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite zaštićene okoline spomenika kulture:

1) zabrana gradnje objekata koji nisu u funkciji spomenika kulture;

2) izgradnja infrastrukture dozvoljena je samo uz prethodno obezbeđenje zaštitnih arheoloških iskopavanja i adekvatne prezentacije nalaza;

3) izvođenje građevinskih radova i promena oblika terena dozvoljeni su samo uz prethodno obezbeđenje zaštitnih arheoloških iskopavanja i adekvatne prezentacije nalaza.

Tačka 6.

Spisak pokretnih dobara od posebnog kulturnog i istorijskog značaja koja se nalaze u crkva Sv. proroka Ilije u Mihajlovcu čini sastavni deo ove odluke i čuva se u crkvi Sv. proroka Ilije u Mihajlovcu.

Tačka 7.

Ovu odluku objaviti u „Službenom glasniku Republike Srbije”.

05 broj 633-4716/99

U Beogradu, 25. januara 2000. godine

Vlada Republike Srbije

Potpredsednik,

prof. dr Milovan Bojić, s.r.