Odluka o utvrđivanju crkve Sv. Uroša u Uroševcu za spomenik kulture

Na osnovu člana 47. stav 1. Zakona o kulturnim dobrima („Službeni glasnik Republike Srbije”, broj 71/94),

Vlada Republike Srbije donosi

ODLUKU

O UTVRĐIVANJU CRKVE SV. UROŠA U UROŠEVCU ZA SPOMENIK KULTURE

„Službeni glasnik RS”, broj 5 od 17. II 2000.

Tačka 1.

Crkva Sv. Uroša u Uroševcu, sa pokretnim stvarima u njoj koje su od posebnog kulturnog i istorijskog značaja, utvrđuje se za spomenik kulture.

Tačka 2.

Crkva Sv. Uroša u Uroševcu, sa pokretnim stvarima u njoj koje su od posebnog kulturnog i istorijskog značaja (u daljem tekstu: spomenik kulture), nalazi se na teritoriji opštine Uroševac, u Uroševcu, u državnoj svojini, na katastarskoj parceli broj 1877 KO Uroševac.

Spomenik kulture je podignut 1933. godine u srpsko – vizantijskom stilu kao petokupolna građevina trikonhosne osnove. Izveden je prema projektu arhitekte Josifa Mihailovića iz Skoplja. Moravski trikonhos odredio je oblik osnove, dok je način zidanja i dekorisanja fasada pod uticajem tradicije kosovsko-metohijskih spomenika HIV veka. Kao uzor za komponovanje razuđenog gornjeg dela hrama sa kupolama poslužila je crkva manastira Gračanice. Spomenik kulture je sagrađen u kombinaciji betona, kamena i opeke, a potom omalterisan. Dekoracija se sastoji od šahovskih polja sa krstovima, floralnih motiva i opeke u krovnom vencu. Glavna kupola počiva na četiri slobodna stuba. Svodovi traveja su poluobličasti. Iznad priprate je podignuta galerija. Živopis je oslikao Janko Kuzmanović iz Galičnika u periodu od 1932. do 1936. godine. Slikana dekoracija ikonostasne pregrade iz 1933. godine rad je Viktorije Puzanove iz Kosovske Mitrovice, koja je autor prestonih ikona, i Janka Kuzmanovića. Drvenu konstrukciju ikonostasa sa bogatim plastičnim ukrasom izveo je Božidar Bajić iz Čačka.

Spomenik kulture predstavlja jedan od značajnijih ostvarenja arhitekture srpskog nacionalnog stila između dva svetska rata.

Tačka 3.

Zaštićena okolina spomenika kulture obuhvata sledeće katastarske parcele: br. 1870, 1877, 1878, 2806, 2809/1 i 2816 KO Uroševac, u državnoj svojini.

Tačka 4.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite spomenika kulture:

1) očuvanje izvornog izgleda spoljašnje arhitekture i enterijera, horizontalnog i vertikalnog gabarita, svih konstruktivnih i dekorativnih elemenata, originalnih materijala, funkcionalnih karakteristika i originalnih natpisa;

2) ažurno praćenje stanja i održavanje konstruktivno-statičkog sistema, krovnog pokrivača, svih fasada, enterijera i ispravnosti instalacija u spomeniku kulture.

Tačka 5.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite zaštićene okoline spomenika kulture:

1) zabrana gradnje objekata koji svojom arhitekturom, gabaritom i visinom ugrožavaju spomenik kulture;

2) svi zemljani radovi na izgradnji infrastrukture dozvoljavaju se samo uz prethodno obezeđenje zaštitnih arheoloških iskopavanja i adekvatne prezentacije nalaza.

Tačka 6.

Spisak pokretnih dobara od posebnog kulturnog i istorijskog značaja koja se nalaze u crkvi Sv. Uroša u Uroševcu čini sastavni deo ove odluke i čuva se u crkvi Sv. Uroša u Uroševcu.

Tačka 7.

Ovu odluku objaviti u „Službenom glasniku Republike Srbije”.

05 broj 633-4699/99

U Beogradu, 25. januara 2000. godine

Vlada Republike Srbije

Potpredsednik,

prof. dr Milovan Bojić, s.r.