Odluka o utvrđivanju crkve Uspenja Bogorodice u Petnici za spomenik kulture

Na osnovu člana 47. stav 1. Zakona o kulturnim dobrima („Službeni glasnik Republike Srbije“, broj 71/94),

Vlada Republike Srbije donosi

ODLUKU

O UTVRĐIVANJU CRKVE USPENJA BOGORODICE U PETNICI ZA SPOMENIK KULTURE

„Službeni glasnik RS”, broj 51 od 13. HI 1997.

Tačka 1.

Crkva Uspenja Bogorodice u Petnici, sa pokretnim stvarima u njoj koje su od posebnog kulturnog i istorijskog značaja, utvrđuje se za spomenik kulture.

Tačka 2.

Crkva Uspenja Bogorodice u Petnici, sa pokretnim stvarima u njoj koje su od posebnog kulturnog i istorijskog značaja (u daljem tekstu: spomenik kulture) nalazi se na teritoriji opštine Valjevo u Petnici, u privatnoj svojini, na katastarskoj parceli broj 252 K.O. Petnica.

Spomenik kulture sazidan je 1866. godine na mestu starije crkvene građevine. Koncipiran je kao jednobrodna građevina, podeljena na pripratu, nad čijim je zapadnim delom zvonik obnovljen 1926. godine, naos i oltar koji se završava polukružnom apsidom. Lokalnu osobenost predstavljaju bočno usmerene niše protezisa i đakonikona. Zasveden je poluobličastim svodom sa ojačavajućim lucima, po ugledu na uzore raškog graditeljstva. Skromnu fasadnu dekoraciju čine par horizontalnih kordonskih venaca, smeštenih visoko, gotovo uz potkrovne vence dvoslivnog krova i profilisani lučni okviri sedam prostranih prozorskih otvora. Ikonostasna pregrada je rad nepoznatog majstora iz duge polovine HIH veka. U crkvi se čuvaju carske dveri rađene 1839. godine za stariju crkvenu građevinu, rad Georgija Bakalovića, čiji je doprinos oslobađanju crkvenog slikarstva od prevlasti zografa izuzetno značajan.

Skladan i proporcionalan, spomenik kulture predstavlja značajan primer sakralne arhitekture valjevskog kraja u drugoj polovini HIH veka.

Tačka 3.

Zaštićena okolina spomenika kulture obuhvata sledeće katastarske parcele: br. 247, 248/1, 249, 250, 251/1, 251/2, 251/3, 251/4, 251/5 i 256/1 K.O. Petnica, u privatnoj svojini, i br. 253 i 254 K.O. Petnica, u društvenoj svojini.

Tačka 4.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite spomenika kulture:

1) očuvanje izvornog izgleda spoljašnje arhitekture i enterijera, horizontalnog i vertikalnog gabarita, svih konstruktivnih i dekorativnih elemenata, originalnih materijala, funkcionalnih karakteristika i originalnih natpisa;

2) ažurno praćenje stanja i održavanje konstruktivno-statičkog sistema, krovnog pokrivača, svih fasada, enterijera i ispravnosti instalacija u spomeniku kulture;

3) zabrana radova koji mogu ugroziti statičku bezbednost spomenika kulture.

Tačka 5.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite zaštićne okoline spomenika kulure:

1) zabrana gradnje objekata koji nisu u funkciji spomenika kulture;

2) izvođenje građevinskih radova i promena oblika terena dozvoljeni su samo uz prethodno obezbeđenje zaštitnih arheoloških iskopavanja i adekvatne prezentacije nalaza;

3) izgradnja infrastrukture dozvoljena je samo uz prethodno obezbeđenje zaštitnih arheoloških iskopavanja i adekvatne prezentacije nalaza;

4) zabrana skladištenja materijala i stvaranja deponija;

5) zabrana ispuštanja otpadnih voda u zemljište i vodotokove;

6) zabrana čiste seče i ogoljavanja površina pod šumom;

7) podizanje ili uklanjanje šumskih zasada i pojedinačnih stabala dozvoljeno je samo pod uslovima i nadzorom nadležne ustanove zaštite.

Tačka 6.

Spisak pokretnih dobara od posebnog kulturnog i istorijskog značaja koja se nalaze u crkvi Uspenja Bogorodice u Petnici čini sastavni deo ove odluke i čuva se u crkvi Uspenja Bogorodice u Petnici.

Tačka 7.

Ovu odluku objaviti u „Službenom glasniku Republike Srbije”.

05 broj 633-3721/97

U Beogradu, 17. oktobra 1997. godine

Vlada Republike

Potpredsednik,

akademik prof. dr Milutin Stojković, s.r.