Odluka o utvrđivanju crkve Vaznesenja Hristovog u Štavlju za spomenik kulture

Na osnovu člana 47. stav 1. Zakona o kulturnim dobrima („Službeni glasnik Republike Srbije”, broj 71/94),

Vlada Republike Srbije donosi

ODLUKU

O UTVRĐIVANJU CRKVE VAZNESENJA HRISTOVOG U ŠTAVLJU ZA SPOMENIK KULTURE

„Službeni glasnik RS”, broj 5 od 17. II 2000.

Tačka 1.

Crkva Vaznesenja Hristovog u Štavlju, sa pokretnim stvarima u njoj koje su od posebnog kulturnog i istorijskog značaja, utvrđuje se za spomenik kulture.

Tačka 2.

Crkva Vaznesenja Hristovog u Štavlju, sa pokretnim stvarima u njoj koje su od posebnog kulturnog i istorijskog značaja (u daljem tekstu: spomenik kulture), nalazi se na teritoriji opštine Sjenica, u Štavlju, u privatnoj svojini – vlasnik Srpska pravoslavna crkva, na katastarskoj parceli broj 4161 KO Štavalj.

Spomenik kulture je podignut na starijem kultnom mestu u periodu od 1873. do 1877. godine. To je masivna građevina izdužene osnove, sa trodelnim oltarskim prostorom i visokom, osmostranom kupolom. Unutrašnjost zasvedena poluobličastim svodom, podeljena je na tri dela, što odgovara bazilikalnoj organizaciji prostora. Fasadne površine raščlanjene su plitkim nišama između prislonjenih pilastera, izvedenih u kamenu koji se kao materijal ponavlja i na ugaonim pilastrima, portalima i visokim prozorskim otvorima, lučno završenim.

Spomenik kulture je vredan primerak sakralne arhitekture 20. veka, nastale kao posledica nacionalnog buđenja u krajevima pod turskom vlašću.

Tačka 3.

Zaštićenu okolinu spomenika kulture sačinjava katastarska parcela broj 4161 KO Štavalj, u privatnoj svojini – vlasnik Srpska pravoslavna crkva.

Tačka 4.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite spomenika kulture:

1) očuvanje izvornog izgleda spoljašnje arhitekture i enterijera, horizontalnog i vertikalnog gabarita, oblika i nagiba krova, svih konstruktivnih i dekorativnih elemenata, originalnih materijala, funkcionalnih karakteristika i originalnih natpisa;

2) ažurno praćenje stanja i održavanje konstruktivno-statičkog sistema, krovnog pokrivača, svih fasada, enterijera i ispravnosti instalacija u spomeniku kulture;

3) oslikavanje zidova spomenika kulture može se vršiti samo na osnovu uslova i saglasnosti nadležnog zavoda za zaštitu spomenika kulture;

4) paljenje sveća u spomeniku kulture dozvoljeno je samo na mestu koje odredi nadležni zavod za zaštitu spomenika kulture.

Tačka 5.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite zaštićene okoline spomenika kulture:

1) zabrana gradnje objekata koji svojom arhitekturom, gabaritom i visinom ugrožavaju spomenik kulture;

2) izvođenje zemljanih radova dozvoljeno je samo uz predhodno obezbeđenje zaštitnih arheoloških iskopavanja i adekvatne prezentacije radova;

3) zabrana širenja groblja u pravcu zapada – prema spomeniku kulture;

4) zabrana uništavanja starih nadgrobnih spomenika;

5) komunalno i hortikulturno opremanje, uređenje, održavanje i korišćenje prostora zaštićene okoline.

Tačka 6.

Spisak pokretnih dobara od posebnog kulturnog i istorijskog značaja koja se nalaze u crkvi Vaznesenja Hristovog u Štavlju čini sastavni deo ove odluke i čuva se u crkvi Vaznesenja Hristovog u Štavlju.

Tačka 7.

Ovu odluku objaviti u „Službenom glasniku Republike Srbije”.

05 broj 633-4727/99

U Beogradu, 25. januara 2000. godine

Vlada Republike Srbije

Potpredsednik,

prof. dr Milovan Bojić, s.r.