Odluka o utvrđivanju hotela „Mažestik” u Beogradu za spomenik kulture

Na osnovu člana 47. stav 1. Zakona o kulturnim dobrima („Službeni glasnik Republike Srbije“, broj 71/94),

Vlada Republike Srbije donosi

ODLUKU

O UTVRĐIVANJU HOTELA „MAŽESTIK” U BEOGRADU ZA SPOMENIK KULTURE

„Službeni glasnik RS”, broj 51 od 13. HI 1997.

Tačka 1.

Hotel „Mažestik” u Beogradu utvrđuje se za spomenik kulture.

Tačka 2.

Hotel „Mažestik” u Beogradu (u daljem tekstu: spomenik kulture) nalazi se na teritoriji grada Beograda, opština Stari grad, ulica Obilićev venac broj 28, u društvenoj svojini, na katastarskim parcelama br. 2204 i 2206, K.O. Stari grad.

Spomenik kulture sačinjavaju dva objekta koja formiraju jedinstvenu funkcionalnu celinu. Prvi izgrađeni objekat podignut je od 22. aprila 1936. do 10. septembra 1937. godine, po projektu arhitekte Milana S. Minića, koji je bio i preduzimač i izvođač radova. Sopstvenici hotela bili su Milan i Jelena Minić. Projektovan je kao reprezentativni hotel sa podrumom, prizemljem, galerijom i šest spratova. Hotel je zauzimao četiri sprata, na petom spratu su bila dva apartmana, a na šestom dva ateljea, terasa i zimska bašta. Objekat je zidan u masivnom konstruktivnom sklopu. Ulična fasada je obložena kamenim pločama, a dvorišne su malterisane. Druga zgrada hotela, prema ulici Maršala Birjuzova, izgrađena je 1940. godine, takođe po planovima arhitekte Milana S. Minića. Novi objekat je projektovan kao posebna celina koja je na nivoima suterena, prizemlja i galerije, gde su locirani javni prostori, povezana sa objektom na Obilićevom vencu.

Spomenik kulture, oblikovan u duhu kasnog modernizma, predstavlja najznačajnije ostvarenje arhitekte Milana S. Minića, kojim se autor uklopio u savremene evropske tendencije u arhitekturi. U realizaciji objekta postignuta je sinteza arhitekture, likovne i primenjene umetnosti, što se posebno ogleda u impresivnoj i celovitoj obradi enterijera.

Tačka 3.

Zaštićena okolina spomenika kulture obuhvata katastarske parcele br. 2202 i 2206, K.O. Stari grad, u društvenoj svojini.

Tačka 4.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite spomenika kulture:

1) očuvanje autentičnog prostorno-arhitektonskog sklopa spomenika kulture, horizontalnog i vertikalnog arhitektonskog plana, originalne dispozicije unutrašnjeg prostora, karakterističnih konstruktivno-dekorativnih elemenata izvornog arhitektonskog izraza;

2) renoviranje svih instalacija sa instaliranjem uređaja za zaštitu od požara;

3) ažurno praćenje stanja i održavanje konstruktivno-statičkog sistema, krovnog pokrivača sa pratećim sistemom odvođenja atmosferske vode, svih fasada i autentičnog enterijera;

4) usklađivanje svih natpisa sa kompozicijom fasada;

5) zaštita i očuvanje originalnog enterijera zajedno sa nameštajem.

Tačka 5.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite zaštićene okoline spomenika kulture:

1) zabrana gradnje ili postavljanja objekata trajnog ili privremenog karaktera;

2) parterno uređenje prostora zaštićene okoline spomenika kulture – urbanističko, komunalno uređenje, održavanje i korišćenje, sa odvođenjem atmosferske vode.

Tačka 6.

Ovu odluku objaviti u „Službenom glasniku republike Srbije”.

05 broj 633-3721/97

U Beogradu, 17. oktobra 1997. godine

Vlada Republike

Potpredsednik,

akademik prof. dr Milutin Stojković, s.r.