Odluka o utvrđivanju konaka Radića u Malom Borku za spomenik kulture

Na osnovu člana 47. stav 1. Zakona o kulturnim dobrima („Službeni glasnik RS", broj 71/94),

Vlada Republike Srbije donosi

ODLUKU

O UTVRĐIVANJU KONAKA RADIĆA U MALOM BORKU ZA SPOMENIK KULTURE

„Službeni glasnik RS”, broj 73 od 05. novembra 2002.

1. Konak Radića u Malom Borku utvrđuje se za spomenik kulture.

2. Konak Radića u Malom Borku (u daljem tekstu: spomenik kulture) nalazi se na teritoriji opštine Lajkovac, u Malom Borku, u privatnoj svojini, na katastarskoj parceli broj 768, KO Mali Borak.

Spomenik kulture je građen krajem 19. veka. To je dvoetažna zgrada pravougaone osnove, dimenzija 9,40 x 12,32 metara, sa četvorovodnim krovom i biber crepom kao pokrivačem. Etaže su na fasadama odvojene profilisanim vencima, a izraženijim, više profilisanim vencima završavaju se zidne površine. Konak je zidan opekom kao i svodovi međuspratne konstrukcije. Na osloncima svodova ugrađeni su čelični nosači. Tavanska i krovna konstrukcija su drvene. Dvokrilni dvostruki prozori, kao i vrata na sobama, veoma su kvalitetno urađeni, dok su spoljna vrata novija i znatno lošije izrade. Podovi u prizemlju su od opeke kao i u hodniku sprata, dok je u ostalim prostorijama drveni patos. Celo prizemlje je, osim dela gde je stepenište, imalo funkciju ostave. Na spratnom delu su tri sobe za spavanje, dve manje sa jedne strane hodnika i jedna, nešto veća, sa njegove druge strane. Sve sobe su zagrevane gusanim pećima koje su se ložile iz hodnika, gde i sada postoje dva ložišta sa metalnim vratancima. Konak je u funkciji i veoma dobro sačuvan.

Kao zgrada koja idejnim konceptom prostornog plana odražava uslove seoskog života, a načinom građenja uticaj gradske sredine, konak Radića predstavlja obrazac prelaznog tipa stambene arhitekture sela izražen na prostoru Tamnave i severne Srbije već u poslednjoj četvrtini 19. veka.

3. Zaštićena okolina spomenika kulture obuhvata katastarsku parcelu broj 768, KO Mali Borak, u privatnoj svojini.

4. Utvrđuju se sledeće mere zaštite spomenika kulture:

1) očuvanje izvornog izgleda spoljašnje arhitekture i enterijera, horizontalnog i vertikalnog gabarita, oblika i nagiba krova, svih konstruktivnih i dekorativnih elemenata, originalnih materijala, funkcionalnih karakteristika;

2) ažurno praćenje stanja i održavanje konstruktivno statičkog sistema i krovnog pokrivača spomenika kulture;

3) zabrana radova koji mogu ugroziti statičku bezbednost spomenika kulture.

5. Utvrđuju se sledeće mere zaštite zaštićene okoline spomenika kulture:

1) zabrana zemljanih radova koji mogu ugroziti statičku bezbednost objekta;

2) očuvanje postojećeg izgleda i namene okućnice;

3) zabrana prosipanja, odlaganja i privremenog ili trajnog deponovanja otpadnih i štetnih materija – hemijski agresivnih, eksplozivnih, otrovnih i radioaktivnih.

6. Ovu odluku objaviti u „Službenom glasniku Republike Srbije”.

05 broj 633-15057/2002

U Beogradu, 31. oktobra 2002. godine

Vlada Republike Srbije

Potpredsednik,

Jožef Kasa, s.r.