Odluka o utvrđivanju Kotekovog dvorca u Futogu za spomenik kulture

Na osnovu člana 47. stav 1. Zakona o kulturnim dobrima („Službeni glasnik Republike Srbije”, broj 71/94),

Vlada Republike Srbije donosi

ODLUKU

O UTVRĐIVANJU KOTEKOVOG DVORCA U FUTOGU ZA SPOMENIK KULTURE

„Službeni glasnik RS”, broj 48 od 06. avgusta 2001.

Tačka 1.

Kotekov dvorac u Futogu utvrđuje se za spomenik kulture.

Tačka 2.

Kotekov dvorac u Futogu (u daljem tekstu: spomenik kulture), nalazi se na teritoriji grada Novog Sada, u Futogu, Ulica carice Milice broj 2, u društvenoj svojini, na katastarskoj parceli broj 1954, KO Futog.

Spomenik kulture je sagradio 1777. godine grof Andreas Hadik, austrijski general i predsednik Dvorskog ratnog saveta. U prvim decenijama XIX veka u deo poseda Futoškog vlastelinstva ulazi porodica Kotek, jer je Herman Kotek (1789–1822), brakom sa groficom Brunsvik, postao vlasnik jednog dela vlastelinstva, a njegovi naslednici: Oto (1816–1890) i Rudolf stariji (1822–1903), vremenom postaju vlasnici celog vlastelinstva, jednog od najvećih u južnoj Ugarskoj. Potomak Rudolfa starijeg, Rudolf mlađi (rođ. 1870) bio je vlasnik poseda sve do kraha Austro-Ugarske. Udajama ženskih članova porodice Kotek, 1922. godine vlasnik postaje austrijski grof Franc Šenborn, a u vreme Drugog svetskog rata grof Aleksandar Palavičini. U to vreme ovde je bila smeštena bolnica, a od 1948. godine do danas u zgradi se nalazi Srednja poljoprivredna škola „Dr Siniša Stanković”.

Spomenik kulture je reprezentativni spratni objekat pravougaone osnove, izgrađen na prostranoj parceli i znatno povučen od ulične regulacije. Koncipiran je po pravilima baroka, ali sa izmenama načinjenim u vreme obnove 1805, što se pre svega odnosi na obnovu fasada. Objekat ima tri ulaza. Na glavnoj podužnoj fasadi je ulaz sa pristupnim stepeništem, a iznad njega, na spratu, nalazi se pravougaona terasa sa bogato ornamentisanom ogradom od kovanog gvožđa koju nose četiri vitka stuba od livenog gvožđa. Krov je masivan, četvoroslivni. Uz bočne fasade su parterni aneksi, od kojih je onaj na desnoj strani, verovatno, nekada bio porodična kapela. Organizacija prostora u enterijeru izvedena je hodnikom po sredini objekta i prostorijama u nizu. Na kraju hodnika nalazi se monumentalno stepenište sa ogradom od kovanog gvožđa. Na spratu je svečana sala sa delimično sačuvanom štuko-dekoracijom i stolarijom u duborezu. Uz zapadni aneks prislonjen je parterni, dugački objekat sa drvenim tremom, rezbarene drvene konstrukcije, koji ima funkciju pokrivenog prolaza-hodnika do manjeg pomoćnog objekta.

Spomenik kulture pripada grupi reprezentativnih objekata barokno-klasicističkih stilskih obeležja. Pored arhitektonskih vrednosti ima i kulturno-istorijski značaj s obzirom da su grofovske porodice koje su živele u dvorcu dale doprinos razvoju naselja Futog i gradnji značajnih futoških objekata.

Tačka 3.

Zaštićena okolina spomenika kulture obuhvata sledeće katastarske parcele: broj 1954, KO Futog, u društvenoj svojini, broj 1958, KO Futog, u društvenoj svojini, broj 6708, KO Futog, u društvenoj svojini i deo katastarske parcele broj 6743, KO Futog, u društvenoj svojini, osovinom Ulice carice Milice, a naspram katastarske parcele br. 1954 i 6708, KO Futog, u društvenoj svojini.

Tačka 4.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite spomenika kulture:

1) očuvanje izvornog izgleda, spoljašnje arhitekture i enterijera, bez promene rasporeda unutrašnjeg prostora i ukupnog arhitektonskog korpusa, horizontalnog i vertikalnog gabarita objekta, oblika i nagiba krova, svih konstruktivnih i dekorativnih elemenata, originalnih materijala, funkcionalnih karakteristika i originalnih natpisa;

2) ažurno praćenje stanja i održavanje konstruktivno-statičkog sistema, krovnog pokrivača, svih fasada, enterijera i ispravnosti instalacija u spomeniku kulture;

3) obezbeđenje vidljivosti i pristupa sa uličnih komunikacija, postavljanje i održavanje adekvatne unutrašnje i spoljne rasvete;

4) instaliranje gromobranske instalacije i uređaja za zaštitu od požara;

5) zadržavanje postojeće namene;

6) izmeštanje ili uklanjanje unutrašnjeg kioska, uklanjanje prolaza, pregrada i drugih delova kasnije dogradnje i adaptacije, izmeštanje instalacionih kablova, vodova i priključnih kutija sa fasade;

7) usklađivanje postavljanja tabli i drugih natpisa sa kompozicijom fasade;

8) očuvanje kaljevih peći uz uvođenje sistema grejanja koji odgovara enterijeru objekta;

9) izmeštanje postojeće biblioteke u prostoriju koja odgovara bibliotečkim standardima.

Tačka 5.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite zaštićene okoline spomenika kulture:

1) uklanjanje svih privremenih i bespravno izgrađenih objekata;

2) zadržavanje autentičnog prostorno-morfološkog sklopa pomoćnih objekata uz ograničenje spratnosti na P + 1;

3) zabrana gradnje novih objekata koji bi ugrožavali vidljivost i pristup spomeniku kulture;

4) očuvanje dvorišnog prostora sa karakterističnim elementima vezanim za vreme gradnje objekta i zabrana gradnje objekata trajnog ili privremenog karaktera koji nisu u funkciji spomenika kulture;

5) rekonstruisanje i obnova dotrajalih i oštećenih delova ulične ograde;

6) uređivanje i obnova parkovskog prostora u skladu sa merama Republičkog zavoda za zaštitu prirode;

7) urbanističko, komunalno i hortikulturno održavanje i korišćenje uličnog prostora ispred spomenika kulture kao javnog prostora prevashodno namenjenog pešacima.

Tačka 6.

Ovu odluku objaviti u „Službenom glasniku Republike Srbije”.

05 broj 633-7457/2001-3

U Beogradu, 24. jula 2001. godine

Vlada Republike Srbije

Potpredsednik,

prof. dr Žarko Korać, s.r.