Odluka o utvrđivanju kuće Milutina Milankovića u Beogradu za spomenik kulture

Na osnovu člana 47. stav 1. Zakona o kulturnim dobrima („Službeni glasnik Republike Srbije”, broj 71/94),

Vlada Republike Srbije donosi

ODLUKU

O UTVRĐIVANJU KUĆE MILUTINA MILANKOVIĆA U BEOGRADU

ZA SPOMENIK KULTURE

„Službeni glasnik RS”, broj 32 od 7.06.2001.

Tačka 1.

Kuća Milutina Milankovića u Beogradu utvrđuje se za spomenik kulture.

Tačka 2.

Kuća Milutina Milankovića u Beogradu (u daljem tekstu: spomenik kulture) nalazi se na teritoriji grada Beograda, opština Palilula, Ulica Ljubomira Stojanovića broj 9, u privatnoj svojini, na katastarskoj parceli broj 785, KO Palilula.

Spomenik kulture je kuća podignuta 1927. godine, po projektu arhitekata Svetozara Jovanovića, Petra Krstića i Mihaila Radovanovića, za Milutina Milankovića, profesora Univerziteta. Predstavlja relativno skromnu gradsku vilu, zidanu na osnovu tipskog projekta za kuće novoformirane Profesorske kolonije. Rešenje osnove zasniva se na tradicionalnoj shemi sa reprezentativnim prostorijama prema ulici i sporednim prema dvorištu. Fasade su rešene jednostavno, oživljene samo prozorskim otvorima. Akcenat predstavlja pravougaoni erker na prvom spratu.

Osim kao eksponent ideje o kolonijama, odnosno vrtnim gradovima, spomenik kulture je značajan i kao autorsko delo poznatih beogradskih arhitekata – Svetozara Jovanovića, Petra Krstića i Mihaila Radovanovića. Prevashodni značaj objekta je u činjenici da je u njemu živela i stvarala jedna od znamenitih ličnosti, ne samo srpske, već i svetske nauke, profesor i akademik Milutin Milanković (1879–1958), astronom, geofizičar i fizičar, čiji je naučnoistraživački rad obuhvatao područje primenjene matematike, građevinskih konstrukcija, astronomije i klimatografije.

Tačka 3.

Zaštićena okolina spomenika kulture obuhvata katastarsku parcelu broj 785, KO Palilula, u društvenoj svojini i deo prostora naspram katastarske parcele broj 785, KO Palilula do ose ulice Ljubomira Stojanovića, u državnoj svojini.

Tačka 4.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite spomenika kulture:

1) očuvanje izgleda, horizontalnog i vertikalnog gabarita, konstruktivnih i dekorativnih elemenata arhitekture, originalnih materijala i funkcionalnih karakteristika;

2) ažurno praćenje stanja i održavanje konstruktivno-statičkog sistema, krovnog pokrivača, svih fasada, enterijera i ispravnosti instalacija u spomeniku kulture;

3) zabrana dogradnje, pregradnje, nadgradnje i zatvaranja krovne terase;

4) restauracija i održavanje ograde;

5) održavanje spomen-ploče na glavnoj fasadi;

6) uređenje dvorišta, obnavljanje i održavanje vegetacije.

Tačka 5.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite zaštićene okoline spomenika kulture:

1) zabrana gradnje ili postavljanja objekata trajnog ili privremenog karaktera, koji svojom namenom, gabaritom, volumenom i oblikom mogu ugroziti ili degradirati spomenik kulture i njegovu zaštićenu okolinu;

2) zabrana gradnje objekata koji nisu u funkciji spomenika kulture;

3) urbanističko i komunalno uređenje, hortikulturno opremanje i održavanje prostora zaštićene okoline spomenika kulture.

Tačka 6.

Ovu odluku objaviti u „Službenom glasniku Republike Srbije”.

05 broj 633-1781/99

U Beogradu, 22. maja 2001. godine

Vlada Republike Srbije

Potpredsednik,

prof. dr Žarko Korać, s.r.