Odluka o utvrđivanju manastira Svetog Jovana Krstitelja kod Gornjeg Matejevca za spomenik kulture

Na osnovu člana 47. stav 1. Zakona o kulturnim dobrima („Službeni glasnik Republike Srbije“, broj 71/94),

Vlada Republike Srbije donosi

ODLUKU

O UTVRĐIVANJU MANASTIRA SVETOG JOVANA KRSTITELJA KOD GORNJEG MATEJEVCA ZA SPOMENIK KULTURE

„Službeni glasnik RS”, broj 51 od 13. HI 1997.

Tačka 1.

Manastir Svetog Jovana Krstitelja kod Gornjeg Matejevca, sa pokretnim stvarima u njemu koje su od posebnog kulturnog i istorijskog značaja, utvrđuje se za spomenik kulture.

Tačka 2.

Manastir Svetog Jovana Krstitelja kod Gornjeg Matejevca, sa pokretnim stvarima u njemu koje su od posebnog kulturnog i istorijskog značaja (u daljem tekstu: spomenik kulture), nalazi se na teritoriji grada Niša, kod Gornjeg Matejevca, u privatnoj svojini – Vlasnik Srpska pravoslavna crkva, na katastarskoj parceli broj 58 K.O. Gornji Matejevac.

Prva pisana svedočanstva o manastiru nalaze se u turskim dokumentima s kraja HV veka. Iako se njegova istorija ne može pratiti u kontinuitetu, materijalna svedočanstva dokumentuju živu aktivnost krajem HVI i tokom prve polovine HVII stoleća. Crkva je, potom, obnovljena 1835. a novi slikani ukras dobila je 1869. godine. No, njena trikonhalna osnova zasvedena poluobličastim svodom, osobeni graditeljski spoj njenih apsida, sistem niša i oblik prozorskih otvora, kao i priprata kao posebna prostorna jedinica svedoče o nastanku u vreme turske vladavine. Način zidanja i elemente sekundarne plastike spolja danas prikriva sloj maltera. Ispod poznog zidnog slikarstva postoje ostaci fresaka koje, po stilskim odlikama, pripadaju umetnosti prve polovine HVII veka. Prema arhitektonskim odlikama i ostacima živopisa crkva ulazi u onu skupinu spomenika karakterističnih za tokove sakralne umetnosti u prvoj polovini HVII stoleća u jugoistočnoj Srbiji.

Tačka 3.

Zaštićena okolina spomenika kulture obuhvata katastarske parcele br. 60, 61. i 63. K.O. Gornji Matejevac, u privatnoj svojini – vlasnik Srpska pravoslavna crkva i katastarsku parcelu broj 7645 K.O. Gornji Matejevac, u državnoj svojini.

Tačka 4.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite spomenika kulture:

1) očuvanje izvornog izgleda crkve, kako u spoljnim oblicima tako i u enterijeru;

2) zabrana ugrađivanja vidljivih grejnih tela;

3) rekonstrukcija konaka u cilju uklapanja u spomeničku celinu;

4) sanacija i rekonstrukcija zvonika.

Tačka 5.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite zaštićene okoline spomenika kulture:

1) zabrana izgradnje novih objekata koji nisu u funkciji spomenika kulture;

2) zabrana asfaltiranja puta niz prilaznu klisuru potoka Kaluđere;

3) zabrana skladištenja materijala i stvaranja deponija;

4) zabrana seče šuma i drugog rastinja.

Tačka 6.

Spisak pokretnih dobara od posebnog kulturnog i istorijskog značaja koja se nalaze u manastiru Svetog Jovana Krstitelja kod Gornjeg Matejeca čini sastavni deo ove odluke i čuva se u manastiru Svetog Jovana Krstitelja kod Gornjeg Matejevca.

Tačka 7.

Ovu odluku objaviti u „Službenom glasniku Republike Srbije”.

05 broj 633-3721/97

U Beogradu, 17. oktobra 1997. godine

Vlada Republike

Potpredsednik,

akademik prof. dr Milutin Stojković, s.r.