Odluka o utvrđivanju Ranovizantijskog utvrđenja i crkve Sv. Ilije u Sijarinskoj Banji za arheološko nalazište

Na osnovu člana 47. stav 1. Zakona o kulturnim dobrima („Službeni glasnik RS”, br. 71/94 i 52/11 – dr. zakon) i člana 43. stav 1. Zakona o Vladi („Službeni glasnik RS”, br. 55/05, 71/05 – ispravka, 101/07, 65/08 i 16/11),

Vlada donosi

ODLUKU

o utvrđivanju Ranovizantijskog utvrđenja i crkve Sv. Ilije u Sijarinskoj Banji za arheološko nalazište

"Službeni glasnik RS", broj 50 od 18. maja 2012.

1. Ranovizantijsko utvrđenje i crkva Sv. Ilije u Sijarinskoj Banji utvrđuje se za arheološko nalazište.

2. Ranovizantijsko utvrđenje i crkva Sv. Ilije u Sijarinskoj Banji (u daljem tekstu: arheološko nalazište) nalazi se na teritoriji opštine Medveđa, u Sijarinskoj Banji, na katastarskoj parceli broj 141 KO Sijarinska Banja, u privatnoj svojini.

Granica arheološkog nalazišta ide spoljnim ivicama katastarske parcele broj 141 KO Sijarinska Banja, u privatnoj svojini.

Arheološko nalazište nalazi se na uzvišenom platou pored koga protiče Banjska reka. Arheološko nalazište čine ostaci utvrđenja sa bedemom, jednom kulom i crkvom. Pokretni arheološki nalazi su retki, a građevinski nanos i šut sadrže brojne delove opeka ranovizantijskog perioda. Utvrđenje i stariji sakralni objekat podignuti su u VI veku. Na temeljima starijeg sakralnog objekata u XIV veku podignuta je crkva koja je bila živopisana. Oko crkve se nalazi groblje sa grobnim ukopima pokrivenim horizontalnim nadgrobnim pločama i južno od crkve utvrđen je deo zida širine 1,5 m.

Manja arheološka sondažna iskopavanja izvedena su 1986–1988. godine. Na ostacima crkve započeta je 1930. godine izgradnja nove crkve, koja nije završena. Današnja crkva je sagrađena 1988. godine prema novom projektu.

Arheološko nalazište je značajno zbog fortifikacionog, sakralnog, kulturnog i istorijskog kontinuiteta na široj teritoriji Justinijane Prime (Caričin grad).

3. Zaštićena okolina arheološkog nalazišta obuhvata sledeće katastarske parcele broj: 38, 144/1, 145, 146, 143/2 i 142/2 KO Sijarinska Banja, u privatnoj svojini i katastarske parcele broj: 43/1, 140 i 511 KO Sijarinska Banja, u državnoj svojini.

Granica zaštićene okoline arheološkog nalazišta ide spoljnim ivicama katastarskih parcela broj: 38, 144/1, 145, 146, 143/2 i 142/2 KO Sijarinska Banja, u privatnoj svojini i katastarskih parcela broj: 43/1, 140 i 511 KO Sijarinska Banja, u državnoj svojini.

4. Utvrđuju se sledeće mere zaštite arheološkog nalazišta:

1) izgradnja infrastrukture dozvoljava se samo uz prethodna zaštitna arheološka iskopavanja i adekvatnu prezentaciju nalaza;

2) zabrana eksploatacija kamena i širenje kamenoloma ka uzvišenju na kome se nalazi arheološko nalazište;

3) zabrana sahranjivanja na platou u neposrednoj okolini arheološkog nalazišta;

4) zabrana prosipanja, odlaganja i privremenog ili trajnog deponovanja otpadnih i štetnih materija – hemijski agresivnih, eksplozivnih, otrovnih i radioaktivnih;

5) zabrana neovlašćenog prikupljanja pokretnih arheoloških površinskih nalaza.

5. Utvrđuju se sledeće mere zaštite zaštićene okoline arheološkog nalazišta:

1) zabrana promene oblika terena i ostalih zemljanih radova;

2) zabrana nekontrolisanog sečenja šume;

3) zabrana prosipanja, odlaganja i privremenog ili trajnog deponovanja otpadnih ili štetnih materija – hemijski agresivnih, eksplozivnih, otrovnih i radioaktivnih;

4) postavljanje podzemnih elektro i TT vodova preko zaštićenih parcela dozvoljava se samo uz prethodna arheološka istraživanja i adekvatnu prezentaciju nalaza;

5) očuvanje i zaštita prirodnih vrednosti arheološkog nalazišta.

6. Ova odluka stupa na snagu osmog dana od dana objavljivanja u „Službenom glasniku Republike Srbije”.

05 broj 633-2763/2012

U Beogradu, 10. maja 2012. godine

Vlada

Prvi potpredsednik Vlade –

zamenik predsednika Vlade,

Ivica Dačić, s.r.