Odluka o utvrđivanju rimokatoličke crkve Sv. Terezije Avilske u Kovinu za spomenik kulture

Na osnovu člana 47. stav 1. Zakona o kulturnim dobrima („Službeni glasnik Republike Srbije”, broj 71/94),

Vlada Republike Srbije donosi

ODLUKU

O UTVRĐIVANJU RIMOKATOLIČKE CRKVE SV. TEREZIJE AVILSKE U KOVINU ZA SPOMENIK KULTURE

„Službeni glasnik RS”, broj 5 od 17. II 2000.

Tačka 1.

Rimokatolička crkva Sv. Terezije Avilske u Kovinu, sa pokretnim stvarima u njoj koje su od posebnog kulturnog i istorijskog značaja, utvrđuje se za spomenik kulture.

Tačka 2.

Rimokatolička crkva Sv. Terezije Avilske u Kovinu, sa pokretnim stvarima u njoj koje su od posebnog kulturnog i istorijskog značaja (u daljem tekstu: spomenik kulture), nalazi se na teritoriji opštine Kovin, u Kovinu, na Trgu Oslobođenja, u privatnoj svojini – vlasnik Rimokatolička crkva, na katastarskoj parceli broj 3126/1 KO Kovin.

Spomenik kulture je sazidan 1830. godine, na mestu crkve podignute 1772. godine, a srušene 1827. godine, o čemu svedoči bronzana ploča smeštena u unutrašnjost hrama, na južnom zidu. To je jednobrodna građevina, osnove upisanog krsta sa petostranom apsidom, uz čiju je severnu stranu smeštena sakristija sa pripratom, odakle se stepeništem ide u horski prostor. Okrenuta je u pravcu istok-zapad. Nad istočnim delom izdiže se visoki zvonik sa satom i dve kamene vaze na obe strane pročelja. Fasade su oživljene plitkim pilastrima, višestruko profilisanim krovnim vencem i polukružnim prozorskim otvorima. Krovna konstrukcija je drvena, pokrivena biber crepom.

Spomenik kulture je smešten u samom centru grada, u glavnom gradskom parku, opasanom ogradom od kovanog gvožđa koja je postavljena na niskom zidu od cigle, tako da ima sve kvalitete ambijentalne celine. Svojom skladnom arhitektonskom koncepcijom on predstavlja značajan primer katoličkog hrama 19. veka.

Tačka 3.

Zaštićena okolina spomenika kulture obuhvata katastarske parcele br. 3126/1 i 3126/2 KO Kovin, u privatnoj svojini – vlasnik Rimokatolička crkva i broj 3124 KO Kovin, u društvenoj svojini.

Tačka 4.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite spomenika kulture:

1) očuvanje izvornog izgleda spoljašnje arhitekture i enterijera, horizontalnog i vertikalnog gabarita, oblika i nagiba krovova, svih konstruktivnih i dekorativnih elemenata, originalnih materijala, funkcionalnih karakteristika i originalnih natpisa;

2) ažurno praćenje stanja i održavanje konstruktivno-statičkog sistema, krovnog pokrivača, svih fasada, enterijera i ispravnosti instalacija spomenika kulture;

3) zabrana radova koji mogu ugroziti statičku bezbednost spomenika kulture;

4) paljenje sveća dozvoljeno je samo na mestu koje odredi nadležni zavod za zaštitu spomenika kulture;

5) instaliranje gromobranskih uređaja i uređaja za zaštitu od požara;

6) renoviranje svih elektro instalacija i postavljanje adekvatne unutrašnje i spoljašnje rasvete;

7) vođenje elektro i TT vodova podzemno;

8) izgradnja infrastrukture dozvoljena je samo uz prethodno obezbeđenje zaštitnih arheoloških iskopavanja i adekvatne prezentacije nalaza;

9) zabrana postavljanja priključnih kutija i razvodnih ormana na fasadama crkve;

10) osiguranje portala savremenim bravama koje imaju viši stepen sigurnosti od provala;

11) zabrana ugradnje vidljivih grejnih tela.

Tačka 5.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite zaštićene okoline spomenika kulture:

1) rekonstruisanje i obnova dotrajalih i oštećenih delova ograde prema sačuvanim, originalnim elementima;

2) urbanističko, komunalno i hortikulturalno opremanje, uređenje, održavanje i korišćenje porte kao javnog prostora prevashodno namenjenog vernicima;

3) zabrana izgradnje objekata privremenog ili trajnog karaktera;

4) zabrana postavljanja vazdušnih elektro i TT vodova;

5) dozvoljava se podzemno vođenje infrastrukture samo uz prethodno obezbeđenje zaštitnih arheoloških iskopavanja i adekvatne prezentacije nalaza;

6) zabrana izvođenja radova kojima se vrši promena oblika terena kao i promena postojeće namene terena;

7) zabrana seče postojećeg drveća.

Tačka 6.

Spisak pokretnih dobara od posebnog kulturnog i istorijskog značaja koja se nalaze u Rimokatoličkoj crkvi Sv. Terezije Avilske u Kovinu čini sastavni deo ove odluke i čuva se u Rimokatoličkoj crkvi Sv. Terezije Avilske u Kovinu.

Tačka 7.

Ovu odluku objaviti u „Službenom glasniku Republike Srbije”.

05 broj 633-4707/99

U Beogradu, 25. januara 2000. godine

Vlada Republike Srbije

Potpredsednik,

prof. dr Milovan Bojić, s.r.