Odluka o utvrđivanju rumunske pravoslavne crkve Sv. Proroka Ilije u Kovinu za spomenik kulture

Na osnovu člana 47. stav 1. Zakona o kulturnim dobrima („Službeni glasnik Republike Srbije”, broj 71/94),

Vlada Republike Srbije donosi

ODLUKU

O UTVRĐIVANJU RUMUNSKE PRAVOSLAVNE CRKVE SV. PROROKA ILIJE U KOVINU ZA SPOMENIK KULTURE

„Službeni glasnik RS”, broj 5 od 17. II 2000.

Tačka 1.

Rumunska pravoslavna crkva Sv. Proroka Ilije u Kovinu utvrđuje se za spomenik kulture.

Tačka 2.

Rumunska pravoslavna crkva Sv. Proroka Ilije u Kovinu (u daljem tekstu: spomenik kulture), nalazi se na teritoriji opštine Kovin, u Kovinu, u ulici Cara Lazara broj 94, u privatnoj svojini – vlasnik Rumunska pravoslavna crkva, na katastarskoj parceli broj 3149 KO Kovin.

Spomenik kulture je zidan 1906. godine. Projektovali su ga Petru Schlarb i njegov sin, iz Rumunije. To je jednobrodna građevina osnove upisanog krsta sa polukružnom apsidom, orijentisana u pravcu istok-zapad. Iz mase glavnog pročelja izdiže se visok zvonik, naglašene limene kape. Dvovodna, drvena krovna konstrukcija pokrivena je biber crepom. Fasade su oživljene prislonjenim pilastrima i višestruko profilisanim vencima. Ulazni portal je natkriljen trougaonim timpanonom, koji se kao elemenat dekoracije ponavlja i nad bočnim prozorskim otvorima. Zidno slikarstvo iz 1937-38. godine je rad Aleksandra Štefa, dok je za ikonostasnu pregradu, u delovima dopremljenu iz Rumunije, angažovan Ion Bosiok.

Spomenik kulture, značajan primer stvaralaštva rumunskog naroda, smešten je u centru grada, tako da pored skladnosti arhitektonske koncepcije poseduje i prostorno-urbanističku vrednost.

Tačka 3.

Zaštićenu okolinu spomenika kulture obuhvata katastarska parcela broj 3149 KO Kovin, u privatnoj svojini – vlasnik Rumunska pravoslavna crkva.

Tačka 4.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite spomenika kulture:

1) očuvanje izvornog izgleda spoljašnje arhitekture i enterijera, horizontalnog i vertikalnog gabarita, oblika i nagiba krova, svih konstruktivnih i dekorativnih elemenata, originalnih materijala, funkcionalnih karakteristika i originalnih natpisa;

2) ažurno praćenje stanja i održavanje konstruktivno-statičkog sistema, krovnog pokrivača, svih fasada, enterijera i ispravnosti instalacija u spomeniku kulture;

3) zabrana radova koji mogu ugroziti statičku bezbednost objekta;

4) paljenje sveća dozvoljeno je samo na mestu koje odredi nadležni zavod za zaštitu spomenika kulture;

5) instaliranje gromobranskih uređaja i uređaja za zaštitu od požara;

6) renoviranje svih elektro instalacija, postavljanje i održavanje adekvatne unutrašnje i spoljašnje rasvete;

7) vođenje elektro i TT vodova podzemno;

8) izgradnja infrastrukture dozvoljena je samo uz prethodno obezbeđenje zaštitnih arheoloških iskopavanja i adekvatne prezentacije nalaza;

9) zabrana postavljanja priključnih kutija i razvodnih ormana na fasadama spomenika kulture;

10) osiguranje portala savremenim bravama koje imaju viši stepen sigurnosti od provala;

11) zabrana ugradnje vidljivih grejnih tela.

Tačka 5.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite zaštićene okoline spomenika kulture:

1) rekonstruisanje i obnova dotrajalih i oštećenih delova ograde prema sačuvanim, originalnim elementima;

2) urbanističko, komunalno i hortikulturalno opremanje, uređenje, održavanje i korišćenje porte kao javnog prostora prevashodno namenjenog vernicima;

3) zabrana izgradnje objekata privremenog ili trajnog karaktera;

4) zabrana postavljanja vazdušnih, elektro i TT vodova preko zaštićene okoline;

5) podzemno vođenje infrastrukture dozvoljeno je samo uz prethodno obezbeđenje zaštitnih arheoloških iskopavanja i adekvatne prezentacije nalaza;

6) zabrana izvođenja radova kojima se vrši promena oblika terena kao i promena postojeće namene terena.

Tačka 6.

Ovu odluku objaviti u „Službenom glasniku Republike Srbije”.

05 broj 633-4725/99

U Beogradu, 25. januara 2000. godine

Vlada Republike Srbije

Potpredsednik,

prof. dr Milovan Bojić, s.r.