Odluka o utvrđivanju Spomen česme u selu Divostin za spomenik kulture

Na osnovu člana 47. stav 1. Zakona o kulturnim dobrima („Službeni glasnik Republike Srbije”, broj 71/94),

Vlada Republike Srbije donosi

ODLUKU

O UTVRĐIVANJU SPOMEN ČESME U SELU DIVOSTIN ZA SPOMENIK KULTURE

„Službeni glasnik RS”, broj 46 od 27. jula 2001.

Tačka 1.

Spomen česma u selu Divostin utvrđuje se za spomenik kulture.

Tačka 2.

Spomen česma u selu Divostin (u daljem tekstu: spomenik kulture) nalazi se na teritoriji grada Kragujevca, u selu Divostin, u crkvenoj porti istoimenog manastira, u privatnoj svojini – Srpske pravoslavne crkve, na katastarskoj parceli broj 321 KO Divostin.

Spomenik kulture podiglo je 20. juna 1901. godine Kragujevačko savezno lovačko udruženje u slavu i zahvalnost kralju Milanu Obrenoviću. Monumentalna česma u obliku kubusa, nadvišena četvorostranom kupolom završenom kamenim klesanim krstom, izvedena je tesanim kamenim blokovima. Nad lučno završenim udubljenjem, na čijem dnu je lula česme, postavljena je spomen ploča sa bronzanim reljefnim poprsjem i tekstom:

„Kralju Milanu Obrenoviću –

Kragujevačko savezno lovačko udruženje

10. juni 1901. godine.”

Plitki pilastri sa strane nose stepenasti arhitrav nad kojim je uklesan natpis „Rođen 10. avg. 1854. + 29. jan. 1901”.

Česma je ukopana, sa podzidom od lomljenog kamena i dva stepeništa kojima se dolazi do korita. Iza česme je rezervoar sa pumpom.

Spomenik kulture, kao specifično graditeljsko ostvarenje i izvorište pijaće vode poznato još iz neolita, ima istorijski i memorijalni značaj.

Tačka 3.

Zaštićena okolina spomenika kulture obuhvata katastarsku parcelu broj 321 KO Divostin, u privatnoj svojini – Srpske pravoslavne crkve.

Tačka 4.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite spomenika kulture:

1) očuvanje izvornog izgleda, horizontalnog i vertikalnog gabarita, svih konstruktivnih i dekorativnih elemenata, originalnih natpisa, materijala i funkcionalnih karakteristika;

2) ažurno praćenje stanja i održavanje konstruktivno – statičkog sistema;

3) kontrolisanje otoka vode iz česme i omogućavanje nesmetanog oticanja vode, kako ne bi plavila okolinu i ugrožavala temelje i podzid;

4) korišćenje spomenika kulture isključivo kao izvorišta zdrave pijaće vode.

Tačka 5.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite zaštićene okoline spomenika kulture:

1) zabrana gradnje i postavljanja trajnih ili privremenih objekata koji svojom namenom, volumenom gabarita po visini i obliku mogu ugroziti ili degradirati spomenik kulture i njegovu zaštićenu okolinu;

2) zabrana gradnje objekata koji nisu u funkciji spomenika kulture;

3) urbanističko i komunalno uređenje, hortikulturno opremanje i održavanje prostora zaštićene okoline u funkciji spomenika kulture, uz vođenje računa o podzemnim tokovima voda.

Tačka 6.

Ovu odluku objaviti u „Službenom glasniku Republike Srbije”.

05 broj 633-6872/2001-8

U Beogradu, 17. jula 2001. godine

Vlada Republike Srbije

Potpredsednik,

prof. dr Žarko Korać, s.r.