Odluka o utvrđivanju vodenice Miroslava Stanimirovića u Crljencu za spomenik kulture

Na osnovu člana 47. stav 1. Zakona o kulturnim dobrima („Službeni glasnik Republike Srbije“, broj 71/94),

Vlada Republike Srbije donosi

ODLUKU

O UTVRĐIVANJU VODENICE MIROSLAVA STANIMIROVIĆA U CRLJENCU ZA SPOMENIK KULTURE

„Službeni glasnik RS", broj 17 od 21. IV 1997.

Tačka 1.

Vodenica Miroslava Stanimirovića u Crljencu utvrđuje se za spomenik kulture.

Tačka 2.

Vodenica Miroslava Stanimirovića u Crljencu (u daljem tekstu: spomenik kulture) nalazi se na teritoriji opštine Malo Crniće, u Crljencu, u privatnoj svojini, na katastarskoj parceli broj 3662 K.O. Crljenac.

Spomenik kulture sagrađen je pri kraju HIH veka u ataru sela Crljenca, koji se naziva Selište. Osnove je pravougaone, dimenzija 155,20 metara. Temelji su od kamena na koji naležu hrastove grede temeljače. Zidovi su bondručne konstrukcije sa ispunom od hrastovih talpi, koje su učepljene u stupce i učvršćene kosnicama. Krov je četvorovodni sa pokrivačem od ćeramide. Unutrašnji prostor se sastoji od vodenice i vodeničke sobe. U vodenici se nalaze tri vodenička kamena, postavljena u nizu i rade na principu horizontalnog vodeničkog kola.

Spomenik kulture predstavlja značajan objekat narodne tehnike gde je do naročitog izražaja došlo tehničko znanje anonimnog majstora u izradi mehanizma kao što je u vezi korišćenja toredovničkih vodenica došlo do razvijenog sistema običajno pravnih regula.

Tačka 3.

Zaštićena okolina spomenika kulture obuhvata katastarske parcele br. 3662, 3785, 3661/1 i ceo tok vodeničkog jaza, K.O. Crljenac, u privatnoj svojini.

Tačka 4.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite spomenika kulture:

1) očuvanje izvornog izgled spoljašnje arhitekture i enterijera, horizontanog i vertikalnog gabarita, oblika i nagiba krova, svih konstruktivnih i dekorativnih elemenata, originalnih materijala, funkcionalnih karakteristika i originalnih natpisa;

2) ažurno praćenje stanja i održavanje konstruktivno-statičkog sistema, krovnog pokrivača, svih fasada, enterijera i ispravnosti instalacija u spomeniku kulture;

3) zabrana radova koji mogu ugroziti statičku bezbednost spomenika kulture;

4) omogućavanje neometanog dotoka vode vodeničkim jazom;

5) korišćenje zgrade vodenice dozvoljeno je samo u okviru njene izvorne namene;

6) obavezno zaključavanje vodeničkih vrata kada vodenica ne radi;

7) redovno korišćenje odgovarajućih preparata za zaštitu od glodara;

8) zabrana skladištenja veće količine zapaljivog materijala u zgradi vodenice.

Tačka 5.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite zaštićene okoline spomenika kulture:

1) redovno čišćenje korova i šuta oko zgrade vodenice;

2) zabrana uklanjanja prirodne vegetacije sa obala vodotoka, kao i sadnje vrsta u zaštićenoj okolini, kojima tu nije prirodno stanište;

3) zabrana ispuštanja otpadnih materija u vodotok, kao i regulisanja ili pregrađivanja vodotoka, osim u funkciji rada vodenice;

4) zabrana nivelacije terena, deponovanja zemlje, šuta i slično.

Tačka 6.

Ovu odluku objaviti u „Službenom glasniku Republike Srbije”.

05 broj 633-1167/97-6

U Beogradu, 9. aprila 1997. godine

Vlada Republike Srbije

Potpredsednik,

Slobodan Radulović, s.r.