Odluka o utvrđivanju vodotornja u Kragujevcu za spomenik kulture

Na osnovu člana 47. stav 1. Zakona o kulturnim dobrima („Službeni glasnik Republike Srbije“, broj 71/94),

Vlada Republike Srbije donosi

ODLUKU

O UTVRĐIVANJU VODOTORNJA U KRAGUJEVCU ZA SPOMENIK KULTURE

„Službeni glasnik RS", broj 39 od 5. IH 1997.

Tačka 1.

Vodotoranj u Kragujevcu utvrđuje se za spomenik kulture.

Tačka 2.

Vodotoranj u Kragujevcu (u daljem tekstu: spomenik kulture) nalazi se na teritoriji grada Kragujevca, u Kragujevcu, u državnoj svojini, na katastarskoj parceli broj 5831, K.O. Kragujevac.

Spomenik kulture je zidani objekat sa ozidanim rezervoarom poluloptaste forme pri vrhu, koji služi za čuvanje vode. Oko rezervoara je kružna staza, a ceo prostor vrha je zatvoren drvenom bondručnom konstrukcijom nad kojom je osmougaoni krov pokriven limom. Osnova objekta je osmougaona sa dimnjakom i ložištem sa jedne strane. Ovaj spomenik kulture podignut je krajem HIH veka, kada je Kragujevac bio čeona železnička stanica. To je jedan od retko očuvanih objekata industrijske arhitekture i inženjerstva u Srbiji sa kraja prošlog veka. Pored značaja koji ima kao graditeljsko ostvarenje, ovaj spomenik kulture ima i istorijski značaj za razvoj saobraćaja i građevinskog inženjerstva.

Tačka 3.

Zaštićena okolina spomenika kulture obuhvata katastarsku parcelu broj 5831 K.O. Kragujevac, u državnoj svojini i deo katastarske parcele broj 5819/1 K.O. Kragujevac, u društvenoj svojini.

Granicu zaštićene okoline čini spoljna ivica koncentričnog kružnog prstena povučenog na razdaljini od 5 m od ugaonih spoljnih ivica objekta.

Tačka 4.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite spomenika kulture:

1) očuvanje izvornog izgleda spoljašnje arhitekture i enterijera, horizontalnog i vertikalnog gabarita, oblika krova, svih konstruktivnih i dekorativnih elemenata, originalnih materijala, funkcionalnih karakteristika i originalnih natpisa;

2) ažurno praćenje stanja i održavanje konstruktivno-statičkog sistema, krovnog pokrivača, svih fasada, enterijera i ispravnosti instalacija u spomeniku kulture;

3) zabrana dogradnje, nadgradnje i pregradnje spomenika kulture;

4) zabrana radova koji mogu ugroziti statičku bezbednost spomenika kulture;

5) održavanje u ispravnom stanju postojećeg bezbedonosno-zaštitnog i dojavnog sistema i uređaja i instaliranje protivpožarnih uređaja i aparata;

6) obezbeđenje objekta uvođenjem dnevno-noćnog dežurstva;

7) instaliranje odgovarajuće javne rasvete, održavanje postojeće u ispravnom stanju, kao i instaliranje posebne rasvete u skladu sa eventualnom novom namenom;

8) dužnost sopstvenika da utvrdi i objavi radno vreme i vreme posete spomeniku kulture;

9) dozvoljena je promena namene spomenika kulture i uvođenje novih sadržaja iz delatnosti kulture ili ugostiteljstva (muzej, restoran, kafeterija) ili za potrebe administracije Železničke stanice.

Tačka 5.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite zaštićene okoline spomenika kulture:

1) zabrana postavljanja novih koloseka;

2) postavljanje odgovarajuće ograde prema kolosecima;

3) zabrana gradnje objekata koji svojom arhitekturom, gabaritom i visinom ugrožavaju spomenik kulture;

4) zabrana gradnje objekata koji nisu u funkciji spomenika kulture;

5) zabrana postavljanja pokretnih tezgi, kioska i drugih privremenih objekata unutar zaštićene okoline;

6) urbanističko, komunalno i hortikulturno opremanje, uređivanje i redovno održavanje prostora zaštićene okoline;

7) zabrana skladištenja materijala i stvaranja deponija;

8) zabrana prosipanja, odlaganja i privremenog ili trajnog deponovanja otpadnih i štetnih materija – hemijski agresivnih, eksplozivnih, otrovnih, radioaktivnih.

Tačka 6.

Ovu odluku objaviti u „Službenom glasniku Republike Srbije”.

05 broj 633-3153/97-22

U Beogradu, 8. avgusta 1997. godine

Vlada Republike Srbije

Potpredsednik,

akademik prof. dr Milutin Stojković, s.r.