Odluka o utvrđivanju zgrade Jakova Čelebonovića u Beogradu (Muzeja primenjene umetnosti) za spomenik kulture

Na osnovu člana 47. stav 1. Zakona o kulturnim dobrima („Službeni glasnik Republike Srbije”, broj 71/94),

Vlada Republike Srbije donosi

ODLUKU

O UTVRĐIVANJU ZGRADE JAKOVA ČELEBONOVIĆA U BEOGRADU

(MUZEJA PRIMENJENE UMETNOSTI) ZA SPOMENIK KULTURE

„Službeni glasnik RS”, broj 59 od 11. oktobra 2001.

Tačka 1.

Zgrada Jakova Čelebonovića u Beogradu (Muzej primenjene umetnosti) utvrđuje se za spomenik kulture.

Tačka 2.

Zgrada Jakova Čelebonovića u Beogradu (Muzej primenjene umetnosti) (u daljem tekstu: spomenik kulture), nalazi se na teritoriji opštine Stari grad, u Beogradu, Ulica Vuka Karadžića broj 18, u mešovitoj svojini, na katastarskoj parceli broj 1885/1, KO Stari grad.

Spomenik kulture je reprezentativna dvospratna zgrada sagrađena između 1927. i 1929. godine za poznatog beogradskog advokata Jakova Čelebonovića. Projekat su potpisali inženjer Mihailo Belić, zaslužan za dispoziciju objekta, arhitekta Nikola Krasnov kao autor fasade i holandski arhitekta Neregar, koji je radio projekat enterijera. Arhitektonsko oblikovanje izvedeno je po principima tada vladajuće akademske arhitekture. Fasade su bogato dekorativno obrađene, njihova simetričnost naglašena je lođama, balkonima i dekorativno obrađenim zabatima, dok je horizontalna podela izvedena podeonim i krovnim vencem. Reprezentativnoj spoljašnjosti odgovarala je i izuzetna obrada enterijera. Od 1950. godine u zgradi se nalazi Muzej primenjene umetnosti.

Spomenik kulture ima arhitektonsku i kulturno-istorijsku vrednost. Svojom arhitekturom na najbolji mogući način reprezentuje nivo sredine u godinama između dva svetska rata, a potpisnici projekta, među kojima je najpoznatiji Nikola Krasnov, predstavljaju imena koja su obeležila beogradsku arhitekturu treće i četvrte decenije 20. veka. Značajan je i po tome što su u njemu živeli Jakov, Marko i Aleksa Čelebonović, koji su, svaki u svom domenu ostavili dubok trag u kulturnoj istoriji Beograda. Tu se i dalje nalazi njihova izuzetna umetnička zbirka, a već pola veka smeštena je i jedna tako značajna ustanova kao što je Muzej primenjene umetnosti koji poseduje dela od neprocenjivog značaja za razvoj beogradske i srpske umetnosti.

Tačka 3.

Zaštićena okolina spomenika kulture obuhvata katastarsku parcelu broj 1885/1 KO Stari grad, u društvenoj svojini, deo katastarske parcele br. 1818 KO Stari grad, u državnoj svojini (do ose Ulice Vuka Karadžića) i deo katastarske parcele br. 1997 KO Stari grad, u državnoj svojini (do ose Čubrine ulice).

Tačka 4.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite spomenika kulture:

1) očuvanje izgleda, horizontalnog i vertikalnog gabarita, konstruktivnih i dekorativnih elemenata arhitekture, originalnih materijala i funkcionalnih karakteristika; 2) ažurno praćenje stanja i održavanje konstruktivno-statičkog sistema, krovnog pokrivača, svih fasada, enterijera i ispravnosti instalacija u spomeniku kulture;

3) očuvanje i održavanje dvorišne kapije i ograde;

4) zabrana radova koji mogu ugroziti statičku stabilnost;

5) uređenje dvorišta.

Tačka 5.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite zaštićene okoline spomenika kulture:

1) zabrana gradnje ili postavljanja objekata trajnog ili privremenog karaktera koji svojom namenom, gabaritom, volumenom i oblikom mogu ugroziti ili degradirati spomenik kulture i njegovu zaštićenu okolinu;

2) zabrana postavljanja pokretnih tezgi, kioska i drugih privremenih objekata na trotoaru unutar zaštićene okoline;

3) urbanističko i komunalno uređenje, hortikulturno opremanje i održavanje prostora zaštićene okoline.

Tačka 6.

Ovu odluku objaviti u „Službenom glasniku Republike Srbije”.

05 broj 633-10457/2001-2

U Beogradu, 2. oktobra 2001. godine

Vlada Republike Srbije

Potpredsednik,

Aleksandar Pravdić, s.r.