Odluka o utvrđivanju Zgrade predstavništva Prvog dunavskog parobrodarskog društva u Beogradu za spomenik kulture

Na osnovu člana 47. stav 1. Zakona o kulturnim dobrima („Službeni glasnik RS”, br. 71/94, 52/11 – dr. zakon i 99/11 – dr. zakon) i člana 43. stav 1. Zakona o Vladi („Službeni glasnik RS”, br. 55/05, 71/05 − ispravka, 101/07, 65/08, 16/11, 68/12 − US, 72/12, 7/14 − US, 44/14 i 30/18 – dr. zakon),

Vlada donosi

ODLUKU

o utvrđivanju Zgrade predstavništva Prvog dunavskog parobrodarskog društva u Beogradu za spomenik kulture

"Službeni glasnik RS", broj 10 od 15. februara 2019.

1. Zgrada predstavništva Prvog dunavskog parobrodarskog društva u Beogradu utvrđuje se za spomenik kulture.

2. Zgrada predstavništva Prvog dunavskog parobrodarskog društva u Beogradu (u daljem tekstu: spomenik kulture) nalazi se na teritoriji opštine Stari grad u ulici Gospodar Jevremova 33 i Kapetan Mišina 6a, u mešovitoj svojini, na katastarskoj parceli br. 917 K.O. Stari grad.

Zgrada predstavništva Prvog dunavskog parobrodarskog društva (DDSG-a) u Beogradu je podignuta u periodu između 1924. i 1926. godine na uglu ulica Kapetan Mišine i Gospodar Jevremove. Za potrebe izgradnje stambeno-poslovnog objekta DDSG-a su još novembra 1923. godine stigli idejni projekti arhitekte Aleksandra Popa (Alexander Popp) iz Beča, gde je i bilo sedište kompanije. S obzirom da je projekat trebalo razraditi, prilagoditi konfiguraciji terena i napraviti odgovarajući unutrašnji raspored u skladu sa potrebama predstavništva, ovaj posao je preuzelo lokalno građevinsko preduzeće inž. Stevana Tobolara koje je ujedno bilo i izvođač radova. Zgradu karakteriše naglašeni vertikalni dinamizam ugaone partije, od koga se bočno razvijaju dva krila. Snažno naglašena i strukturno razuđena ugaona partije zgrade komponovana je tako da predstavlja njegovu dominantu, a u vreme nastanka predstavljao je i markantan urbani reper šireg područja. Projekat za Zgradu Prvog dunavskog parobrodarskog društva, pripada ranom, formativnom periodu, arhitekte Aleksandra Popa i ujedno predstavlja prvo njegovo značajno i reprezentativno arhitektonsko ostvarenje. Takođe, spomenik kulture predstavlja prvi reprezentativan primer modernističkog ekspresionizma u Beogradu, kao i verodostojno materijalno svedočanstvo koje reprezentuje i reflektuje uticaje arhitektonske estetike i duha, kolektivno-stambene arhitekture Beča (Gemeindebau) iz perioda 1919–1934. godine, pre svega upotrebom pojedinih arhitektonskih elemenata u koncipiranju fasadnih površina objekta i funkcionalnom organizacijom stambenih jedinica. Kulturno-istorijska vrednost spomenika kulture proizlazi iz činjenica da je objekat autorsko delo značajnog bečkog arhitekte iz međuratnog perioda i da objekat predstavlja materijalno svedočanstvo ekonomskog razvoja kraljevine SHS/Jugoslavije, odnosno značaja Beograda kao trgovačko-ekonomskog centra regiona.

3. Zaštićena okolina spomenika kulture obuhvata katastarsku parcelu broj 917. K.O. Stari grad, sve u državnoj svojini.

4. Utvrđuju se sledeće mere zaštite spomenika kulture:

1) očuvanje postojećeg izgleda svih fasada spomenika kulture, horizontalnog i vertikalnog gabarita, svih dekorativnih elemenata, originalnih materijala i funkcionalnih karakteristika;

2) očuvanje osnovne prostorne organizacione sheme enterijera – ulaznih holova i pristupa, stepenišnih prostora i osnovne funkcionalne organizacije po etažama;

3) ažurno praćenje stanja i održavanje konstruktivno-statičkog sistema, krovnog pokrivača, svih fasada, enterijera i ispravnosti instalacija u spomeniku kulture;

4) uvođenje i redovno praćenje svih instalacija i elemenata u skladu sa zakonom predviđenim standardima, propisima i normama, kojima se obezbeđuje sigurnost i nesmetano funkcionisanje spomenika kulture;

5) zabrana radova koji mogu ugroziti konstruktivnu stabilnost spomenika kulture;

6) zabrana radova kojima se menja izgled i osnovni koncept spomenika kulture;

7) zabrana postavljanja klima uređaja na ulične fasade spomenika kulture;

8) zabrana postavljanja reklamnih panoa na ulične fasade i krov spomenika kulture;

9) korišćenje kulturnog dobra u svrhe koje su u skladu sa njegovom prirodom, namenom i značajem na način koji neće dovesti do njegovog oštećenja ili degradacije.

5. Utvrđuju se sledeće mere zaštite zaštićene okoline spomenika kulture:

1) zabrana gradnje ili postavljanje objekata trajnog ili privremenog karaktera koji svojom namenom, gabaritom, volumenom i oblikom mogu ugroziti funkcionisanje, zatvoriti vizure i njegovu nesmetanu sagledivost ili na bilo koji način degradirati spomenik kulture i njegovu zaštićenu okolinu;

2) zabrana nenamenskog korišćenja unutrašnjeg dvorišta.

6. Ova odluka stupa na snagu osmog dana od dana objavljivanja u „Službenom glasniku Republike Srbije”.

05 broj 633-1323/2019

U Beogradu, 14. februara 2019. godine

Vlada

Predsednik,

Ana Brnabić, s.r.