Odluka o utvrđivanju zgrade železničke stanice u Kragujevcu za spomenik kulture

Na osnovu člana 47. stav 1. Zakona o kulturnim dobrima („Službeni glasnik Republike Srbije“, broj 71/94),

Vlada Republike Srbije donosi

ODLUKU

O UTVRĐIVANJU ZGRADE ŽELEZNIČKE STANICE U KRAGUJEVCU ZA SPOMENIK KULTURE

„Službeni glasnik RS", broj 39 od 5. IH 1997.

Tačka 1.

Zgrada železničke stanice u Kragujevcu utvrđuje se za spomenik kulture.

Tačka 2.

Zgrada železničke stanice u Kragujevcu (u daljem tekstu: spomenik kulture) nalazi se na teritoriji grada Kragujevca, u Kragujevcu, u državnoj svojini, na katastarskoj parceli broj 5828 K. O. Kragujevac.

Spomenik kulture je zgrada podignuta 1886. godine, u vreme gradnje pruge Kragujevac – Lapovo. Građena je po tipskom inostranom projektu, zasnovanom na principima evropskih standarda, od tvrdog materijala. Akademski je koncipovana i dekorisana ukrasima od opeke i ravnim malterisanim površinama, sa lučno zasvedenim i opekom opervaženim prozorima i vratima. U vreme gradnje imala je prizemlje i sprat, koji je u zemljotresu porušen, a kasnije nije obnovljen. Značajna je kao tipična zgrada ove vrste, među prvim podignutim u Srbiji, građena po principima evropske železničke arhitekture tog vremena.

Tačka 3.

Zaštićena okolina spomenika kulture obuhvata katastarsku parcelu broj 5828 K. O. Kragujevac, u državnoj svojini, katastarsku parcelu broj 5827 i deo katastarske parcele broj 5819 K. O. Kragujevac, u društvenoj svojini, oivičen sa jugozapadne strane linijom povučenom na udaljenosti od 6 m paralelno sa ivicom spomenika kulture, sa severozapadne strane spoljnim ivicama katastarske parcele broj 5819/1 K. O. Kragujevac i pravcima tih ivica, sa severne strane spoljnom ivicom katastarske parcele broj 5827 K. O. Kragujevac, sa severoistočne strane severnom ivicom katastarske parcele broj 5819/1 K. O. Kragujevac i pravcem te ivice i sa jugoistočne strane spoljnim ivicama staničnog pogona.

Tačka 4.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite spomenika kulture:

1) vraćanje izvornog izgleda (pre rušenja u zemljotresu) izgradnjom sprata nad centralnim delom;

2) očuvanje izvornog izgleda (posle njegovog vraćanja) spoljašnje arhitekture i enterijera, horizontalnog i vertikalnog gabarita, oblika i nagiba krova, svih konstruktivnih i dekorativnih elemenata, originalnih materijala, funkcionalnih karakteristika i originalnih natpisa;

3) ažurno praćenje stanja i održavanje konstruktivno-statičkog sistema, krovnog pokrivača, svih fasada, enterijera i ispravnosti instalacija u spomeniku kulture;

4) zabrana radova koji mogu ugroziti statičku bezbednost spomenika kulture;

5) zabrana gradnje objekata koji svojom arhitekturom, gabaritom i visinom ugrožavaju spomenik kulture;

6) instaliranje odgovarajuće javne rasvete i održavanje postojeće u ispravnom stanju.

Tačka 5.

Utvrđuju se sledeće mere zaštite zaštićene okoline spomenika kulture:

1) zabrana gradnje objekata trajnog ili privremenog karaktera, koji svojom arhitekturom, gabaritom i visinom ugrožavaju spomenik kulture;

2) zabrana gradnje objekata koji nisu u funkciji spomenika kulture;

3) zabrana postavljanja pokretnih tezgi, kioska i drugih privremenih objekata unutar zaštićene okoline;

4) uvođenje javne rasvete postavljanjem potrebnog broja kandelabara ili sličnih svetiljki;

5) postavljanje klupa, sađenje i održavanje dekorativne vegetacije;

6) urbanističko, komunalno i hortikulturno opremanje, uređivanje i redovno održavanje prostora zaštićene okoline;

7) zabrana skladištenja materijala i stvaranja deponija;

8) zabrana prosipanja, odlaganja i privremenog ili trajnog deponovanja otpadnih i štetnih materija – hemijski agresivnih, eksplozivnih, otrovnih, radioaktivnih.

Tačka 6.

Ovu odluku objaviti u „Službenom glasniku Republike Sr-bije”.

05 broj 633-3153/97-9

U Beogradu, 8. avgusta 1997. godine

Vlada Republike Srbije

Potpredsednik,

akademik prof. dr Milutin Stojković, s.r.