Uredba o novčanoj pomoći i zdravstvenoj zaštiti stranaca kojima je priznat status izbeglice

Član 1 I. Novčana pomoć

(1) Strancu kome je priznat status izbeglice (u daljem tekstu: izbeglica) pruža se novčana pomoć do sticanja uslova za samostalno izdržavanje, a najduže dve godine od dana podnošenja zahteva za priznavanje statusa izbeglice.

(2) Izuzetno od odredbe stava 1. ovog člana, ograničenje trajanja novčane pomoći ne odnosi se na izbeglice koje su nesposobne za privređivanje i ne mogu samostalno da se izdržavaju.

Član 2

Nesposobnim za privređivanje i za samostalno izdržavanje u smislu ove uredbe, smatra se izbeglica:

1. 1) koji je potpuno i trajno nesposoban za rad i čija nesposobnost odgovara I kategoriji invalidnosti po propisima o invalidskom osiguranju;
2. 2) koji ne ostvaruje dohodak od poljoprivredne ili samostalne profesionalne delatnosti ili po kom drugom osnovu.

Član 3

(1) Novčana pomoć pruža se u vidu osnovne pomoći i dodatka uz osnovnu pomoć.

(2) Dodatak uz osnovnu pomoć može biti: dodatak za nesposobnost, dodatak za stručno osposobljavanje, odnosno školovanje, dodatak za maloletne članove porodice i naknada pogrebnih troškova.

(3) Visina osnovne novčane pomoći i dodatka uz osnovnu pomoć iz stava 1. ovog člana usklađuje se 1. januara i 1. jula tekuće godine prema ukupnoj prosečnoj visini socijalnih pomoći isplaćenih korisnicima socijalne zaštite u prethodnom tromesečju u svim socijalističkim republikama, odnosno autonomnim pokrajinama u kojima izbeglice imaju odobren privremeni boravak.

(4) Novčana pomoć iz stava 1. ovog člana usklađuje se na osnovu naredbe koju izdaje savezni sekretar za rad, zdravstvo, boračka pitanja i socijalnu politiku.

(5) Nadležni republički i pokrajinski organi izveštavaju najdocnije do kraja januara, odnosno jula tekuće godine Savezni sekretarijat za rad, zdravstvo, boračka pitanja i socijalnu politiku o prosečnoj visini socijalnih pomoći isplaćenih korisnicima socijalne zaštite u prethodnom tromesečju u svojoj republici, odnosno autonomnoj pokrajini.

Član 3a

Pod novčanom pomoći u skladu ove uredbe smatra se naknada troškova za smeštaj izbeglica u odgovarajuće organizacije udruženog rada (u daljem tekstu: domovi za stare i iznemogle).

Član 3b

(1) Mogućnost smeštaja u domove za stare i iznemogle obezbeđuje se izbeglici samo ako mu je takav smeštaj neophodan.

(2) Neophodan smeštaj se obezbeđuje izbeglici koji, usled starosti, samohranosti i trajne nesposobnosti za privređivanje, nije sposoban da se o sebi stara, već mu je potrebna tuđa nega i pomoć.

Član 3v

(1) Radi utvrđivanja ocene o neophodnosti smeštaja u domove za stare i iznemogle nadležni organ u republici, odnosno autonomnoj pokrajini upućuje izbeglicu posebnoj komisiji radi davanja nalaza i mišljenja.

(2) Posebnu komisiju iz stava 1. ovog člana obrazuje Savezni komitet za rad, zdravstvo i socijalnu zaštitu a sačinjavaju je: lekar, socijalni radnik, i po jedan predstavnik Saveznog komiteta za rad, zdravstvo i socijalnu zaštitu nadležnog organa republike, odnosno autonomne pokrajine u kojoj izbeglica ima odobren privremeni boravak.

Član 3g Predsednik Saveznog komiteta za rad, zdravstvo i socijalnu zaštitu doneće uputstvo o načinu rada ove komisije.*

Član 3d Dom za stare i iznemogle pruža korisniku usluge iz oblasti socijalne i zdravstvene zaštite.*

Savezni komitet za rad, zdravstvo i socijalnu zaštitu ugovorom koji se zaključuje sa domom za stare i iznemogle utvrđuje cenu vrednosti pruženih usluga korisniku na osnovu otkupa smeštajnih kapaciteta za određeni period vremena.

Član 4

(1) Osnovna pomoć pruža se izbeglici u iznosu od 990* dinara mesečno.

(2) Osnovna pomoć počinje teći od prvog dana narednog meseca od meseca u kome je podnesen zahtev za priznavanje statusa izbeglice i isplaćuje se mesečno unapred.

Član 5

(1) Dodatak za nesposobnost pruža se izbeglici koji je nesposoban za privređivanje i ne može samostalno da se izdržava.

(2) Dodatak za nesposobnost iznosi 247* dinara mesečno, a ako je izbeglica i samohran – dodatak za nesposobnost iznosi 494* dinara mesečno.

(3) Dodatak za nesposobnost teče od dana utvrđivanja nesposobnosti za privređivanje i pruža se dok ta nesposobnost traje.

Član 6

(1) Dodatak za stručno osposobljavanje, odnosno školovanje pruža se izbeglici koji se nalazi na stručnom osposobljavanju, odnosno školovanju na koje ga je uputio organ iz člana 12. ove uredbe.

(2) Dodatak za stručno osposobljavanje, odnosno školovanje iznosi 247* dinara mesečno, a ako se izbeglica nalazi na stručnom osposobljavanju, odnosno školovanju van mesta stanovanja porodice – 743* dinara mesečno.

(3) Dodatak za stručno osposobljavanje, odnosno školovanje počinje teći od dana upućivanja na stručno osposobljavanje, odnosno školovanje i traje do završetka stručnog osposobljavanja, odnosno školovanja a najduže dve godine od dana podnošenja zahteva za priznavanje statusa izbeglice.

(4) Organ iz člana 12. ove uredbe obustaviće isplaćivanje dodatka za stručno osposobljavanje, odnosno školovanje izbeglici koji ne postiže zadovoljavajuće rezultate u osposobljavanju, odnosno školovanju.

Član 7

(1) Dodatak za maloletne članove porodice pruža se izbeglici za svakog maloletnog člana porodice, koji nije jugoslovenski državljanin i koji nije navršio 18 godina života. Pod maloletnim članovima porodice, u smislu ove uredbe, podrazumevaju se maloletna deca (bračna, vanbračna i usvojena deca i pastorčad) i braća i sestre koja sa izbeglicom žive u istom domaćinstvu.

(2) Dodatak za maloletne članove porodice iznosi 247* dinara mesečno za svakog maloletnog člana porodice.

(3) Dodatak za maloletne članove porodice isplaćuje se uz osnovnu pomoć.

(4) Organ iz člana 12. ove uredbe obustaviće isplaćivanje dodatka za maloletne članove porodice kad maloletni član porodice izbeglice navrši 18 godina života.

Član 8

(1) Naknada pogrebnih troškova isplaćuje se u slučaju smrti izbeglice ili maloletnog člana njegove porodice za koga prima dodatak po članu 7. ove uredbe, a isplaćuje se licu koje izvrši sahranu.

(2) Naknada pogrebnih troškova isplaćuje se u dvomesečnom iznosu osnovne pomoći.

Član 9

(1) Osnovna pomoć i dodaci prestaju izbeglici u sledećim slučajevima:

1. 1) ako izgubi status izbeglice;
2. 2) ako se iseli iz Jugoslavije;
3. 3) ako stekne uslove za samostalno izdržavanje;
4. 4) ako odbije da prihvati ponuđeno zaposlenje.

(2) Novčana pomoć prestaje od prvog dana narednog meseca od nastanka ma kog slučaja iz stava 1. ovog člana.

Član 10 II. Zdravstvena zaštita

(1) Izbeglici i maloletnim članovima njegove porodice za koje prima dodatak po članu 7. ove uredbe pruža se zdravstvena zaštita.

(2) Zdravstvena zaštita obuhvata:

1. 1) lekarske preglede, lečenje i druge vrste medicinske pomoći u zdravstvenim ustanovama i u stanu bolesnika, osim lečenja primenom prirodnih faktora;
2. 2) davanje lekova i pomoćnog i sanitarnog materijala potrebnog za lečenje;
3. 3) zdravstvenu zaštitu žena u vezi sa trudnoćom, porođajem, materinstvom i kontracepcijom,
4. 4) prevenciju, negu i lečenje zuba i zubnotehničku pomoć.

(3) Maloletnim članovima porodice izbeglica pruža se potpuna zdravstvena zaštita.

(4) Zubnotehnička sredstva, proteze, ortopedska i druga pomagala, pomoćne i sanitarne sprave i pomagala daju se na osnovu nalaza i mišljenja lekarske komisije, koju obrazuje organ iz člana 12. ove uredbe.

Član 11

(1) Izbeglici i maloletnim članovima njegove porodice pružaju se zdravstvene usluge u zdravstvenim organizacijama udruženog rada (u daljem tekstu: zdravstvene organizacije) na način na koji se one pružaju jugoslovenskim državljanima.

(2) Izbeglici koji se nalazi na lečenju u stacionarnoj zdravstvenoj organizaciji i ima obezbeđen smeštaj i opskrbu duže od jednog meseca, isplaćuje se za pune mesece 50% od osnovne pomoći i dodatka uz osnovnu pomoć, osim dodatka za maloletne članove porodice, koji mu se isplaćuje u punom iznosu.

(3) Pružanje zdravstvene zaštite prestaje izbeglici kad mu prestane novčana pomoć, a ako je u pitanju maloletni član porodice izbeglice – kad navrši 18 godina života. Izuzetno, ako je lečenje u težim slučajevima započeto, zdravstvena zaštita može se na osnovu nalaza i mišljenja lekarske komisije iz člana 10. stav 3. ove uredbe produžiti do kraja lečenja.

Član 12 III. Postupak i finansiranje

Postupak za ostvarivanje novčane pomoći vodi, na zahtev izbeglice, nadležni organ skupštine opštine na čijoj teritoriji je privremeno boravište izbeglice (u daljem tekstu: nadležni opštinski organ).

Član 13

(1) O novčanoj pomoći po ovoj uredbi nadležni opštinski organ donosi rešenje.

(2) Primerak rešenja nadležni opštinski organ dostavlja Saveznom komitetu za rad, zdravstvo i socijalnu zaštitu* preko nadležnog republičkog, odnosno pokrajinskog organa.

(3) Izveštaj iz stava 3. ovog člana, potpisan i overen, dostavlja se republičkom, odnosno pokrajinskom organu najdocnije do 15-og u mesecu, a saveznom organu – do 25-og u mesecu.

Član 14

(1) Nadležni opštinski organ vrši isplatu novčane pomoći uputnicom Službe društvenog knjigovodstva ili poštanskom uputnicom.

(2) Nadležni opštinski organ kao isplatni organ vodi i evidenciju o isplatama novčane pomoći.

(3) O utrošku sredstava za isplaćenu novčanu pomoć taj organ izveštava Savezni komitet za rad, zdravstvo i socijalnu zaštitu* preko nadležnog republičkog, odnosno pokrajinskog organa.

(4) Izveštaj iz stava 3. ovog člana, potpisan i overen, dostavlja se republičkom, odnosno pokrajinskom organu najdocnije do 15-og u mesecu, a saveznom organu – do 25-og u mesecu.

Član 15

Radi utvrđivanja i ocene nesposobnosti za privređivanje u smislu člana 2. ove uredbe, nadležni opštinski organ upućuje izbeglicu invalidskoj komisiji zajednice penzijskog i invalidskog osiguranja, za odnosno područje radi davanja nalaza i mišljenja.

Član 16

(1) Nadležni opštinski organ izdaje izbeglici zdravstvenu legitimaciju, koja služi kao dokaz da lice kome je izdata može koristiti zdravstvenu zaštitu po ovoj uredbi.

(2) Zdravstvena legitimacija sadrži sledeće podatke:

1. 1) prezime i ime izbeglice, godinu rođenja, zanimanje, državljanstvo, mesto stanovanja, naziv ulice i broj stana;
2. 2) broj i datum rešenja o priznavanju statusa izbeglice i naziv organa koji ga je doneo;
3. 4) naziv organa koji je izdao zdravstvenu legitimaciju.

(3) Važenje zdravstvene legitimacije dokazuje se odreskom čeka, odnosno poštanske uputnice o novčanoj pomoći za poslednji mesec.

(4) Za maloletne članove porodice izbeglice navode se i podaci o njemu i njihovom rodbinskom odnosu prema izbeglici.

(5) Na poleđini zdravstvene legitimacije odštampaće se tekst člana 10. st. 1, 2. i 3. ove uredbe.

Član 17

(1) Zdravstvena organizacija naplaćuje naknadu za zdravstvene usluge pružene izbeglicama i maloletnim članovima njihovih porodica na osnovu obračuna koji dostavljaju Saveznom komitetu za rad, zdravstvo i socijalnu zaštitu* radi isplate.

(2) Obračun iz stava 1. ovog člana sadrži sledeće podatke:

1. 1) naziv zdravstvene organizacije koja je pružila zdravstvenu uslugu, broj pod kojim je ispostavljen račun i datum njegovog ispostavljanja;
2. 2) prezime i ime, godinu rođenja, zanimanje, državljanstvo i prebivalište izbeglice, odnosno maloletnih članova njegove porodice, naziv ulice i broj stana;
3. 3) broj i datum rešenja o priznavanju statusa izbeglice i naziv organa koji ga je doneo,
4. 4) broj i datum rešenja o novčanoj pomoći i naziv organa koji ga je doneo;
5. 5) broj i datum zdravstvene legitimacije i naziv organa koji je izdao legitimaciju;
6. 6) broj matične knjige, odnosno zdravstvenog kartona ili dnevnika, vreme pružanja zdravstvene usluge, broj i vrstu pruženih usluga, odnosno ostale podatke na osnovu kojih se obračunava naknada i ukupan iznos naknade za pružene usluge;
7. 7) konstataciju zdravstvene organizacije o izjavi izbeglice da mu zdravstvena zaštita nije obezbeđena po drugom osnovu;
8. 8) naznačenje osnova iz člana 6. tačka 3. Zakona o zdravstvenoj zaštiti stranaca u Jugoslaviji, po kojoj se naknada za pružene usluge plaća iz budžeta federacije.

(3) Uz obračun se prilaže i medicinska dokumentacija, overena i potpisana od nadležnog lekara u zdravstvenoj organizaciji.

Član 18

Lice iz člana 8. stav 1. ove uredbe koje je izvršilo sahranu izbeglice ili maloletnog člana njegove porodice, podnosi dokaze o izvršenoj sahrani (izvod iz matične knjige umrlih i dr.) nadležnom opštinskom organu koji ih, sa ostalim podacima o umrlom, dostavlja na isplatu Saveznom komitetu za rad, zdravstvo i socijalnu zaštitu

Član 19

(1) Izbeglica koji prima novčanu pomoć, odnosno koristi zdravstvenu zaštitu dužan je da, u roku od 15 dana od dana nastale promene nadležnom opštinskom organu prijavi svaku nastalu promenu koja je od uticaja na korišćenje novčane pomoći, odnosno zdravstvene zaštite.

(2) Izbeglica kome se isplaćuje dodatak za stručno osposobljavanje, odnosno školovanje dužan je da nadležni opštinski organ dvaput godišnje izveštava o toku i rezultatima stručnog osposobljavanja, odnosno školovanja i da uz izveštaj priloži odgovarajuće isprave.

(3) Izbeglici iz st. 1. i 2. ovog člana, koji ne izvrši svoje obaveze, nadležni opštinski organ obustaviće novčanu pomoć, odnosno korišćenje zdravstvene zaštite.

Član 20

(1) Novčane pomoći, troškovi zdravstvene zaštite izbeglica i maloletnih članova njegove porodice i troškovi pregleda koje nad njima izvrše invalidske i lekarske komisije, padaju na teret sredstava budžeta federacije, kao i troškovi smeštaja u organizacijama udruženog rada socijalne zaštite i rada stručne komisije iz člana 3v. ove uredbe.

(2) Sredstva za isplatu novčanih pomoći iz stava 1. ovog člana Savezni komitet za rad, zdravstvo i socijalnu zaštitu* dostavlja nadležnom opštinskom organu, preko nadležnog republičkog, odnosno pokrajinskog organa.

Član 20a

Član 21 IV. Prelazne i završne odredbe

(1) Nadležni opštinski organ izvršiće do 31. maja 1975. godine, po službenoj dužnosti, prevođenje izbeglica koje su koristile novčanu pomoć po dosadašnjim propisima.

(2) Primerak rešenja o prevođenju izbeglice nadležni opštinski organ dostavlja Saveznom komitetu za rad, zdravstvo i socijalnu zaštitu

(3) Izbeglicama iz stava 1. ovog člana, koje su primale novčanu pomoć po dosadašnjim propisima za vreme od dve godine od dana stupanja na snagu zakona o kretanju i boravku stranaca u Jugoslaviji, prestala je novčana pomoć 28. februara 1975. godine po članu 98. tog zakona.

Član 22

(1) Iznosi novčane pomoći izbeglici, određeni po lanu 21. stav 1. ove uredbe, teku od 1. aprila 1975. godine.

(2) Izbeglicama prevedenim po članu 21. stav 1. ove uredbe, kao i izbeglicama koje su do 28. februara 1975. godine primale novčanu pomoć po dosadašnjim propisima, isplatiće se jednokratna pomoć u visini šestomesečnog iznosa novčane pomoći koja im je pripadala po dosadašnjim propisima.

Član 23

(1) Izbeglice koje su nesposobne za privređivanje i ne mogu samostalno da se izdržavaju, nadležni opštinski organ uputiće prilikom prevođenja nadležnoj invalidskoj komisiji radi davanja nalaza i mišljenja o nesposobnosti u smislu čl. 2. i 15. ove uredbe.

(2) Prilikom prevođenja izbeglica koje primaju uvećanu pomoć po ranijim propisima za stručno osposobljavanje, odnosno školovanje nadležni opštinski organ će pribaviti podatke o rezultatima tog osposobljavanja, odnosno školovanja i na osnovu tih rezultata oceniti da li će izbeglici odrediti dodatak za stručno osposobljavanje, odnosno školovanje.

Član 24

Danom stupanja na snagu ove uredbe prestaje da važi Uredba o visini novčane pomoći za smeštaj i izdržavanje izbeglica („Službeni list SFRJ”, br. 28/69).

Član 25

(1) Ova uredba stupa na snagu osmog dana od dana objavljivanja u „Službenom listu SFRJ”.

(2) E. p. br. 289

(3) 25. aprila 1975. godine

(4) Beograd

(5) Savezno izvršno veće

(6) Predsednik,

(7) Džemal Bijedić, s. r.