Износ одређује скупштина стамбене заједнице својом одлуком, и сваки власник стана или локала дужан је да га плаћа (члан 64 Закона о становању и одржавању зграда). Тај износ не сме бити нижи од најнижег који је прописала општина или град. Посебно се издваја новац за веће поправке, такозвано инвестиционо одржавање, који чини резервни фонд зграде. Ни тај износ не сме бити нижи од оног који је прописала општина или град.
Одлуком стамбене заједнице о прихватању трошкова одржавања заједничких делова зграде и управљања зградом, која се доноси у складу са чланом 44. став 1, односно чланом 44. став 3. овог закона, прописује се износ који је сваки власник посебног дела дужан да плаћа на име свог учешћа у трошковима текућег одржавања и трошковима управљања зградом, а који не може бити нижи од износа прописаног актом о текућем одржавању зграда који доноси јединица локалне самоуправе.
Висина издвајања на име трошкова инвестиционог одржавања заједничких делова зграде одређује се одлуком скупштине стамбене заједнице која не може бити нижа од износа прописаног актом о инвестиционом одржавању зграда који доноси јединица локалне самоуправе, и представља резервни фонд зграде.
Текст је из пречишћеног текста закона, стање на дан 12. новембра 2026. Казна, ко покреће поступак и застарелост приказани су према тексту члана. Колика ће казна бити у неком конкретном случају зависи од свих околности.