Zakon o potvrđivanju Konvencije o uzajamnoj administrativnoj pomoći u poreskim pitanjima

Član 1

Potvrđuje se Konvencija o uzajamnoj administrativnoj pomoći u poreskim pitanjima, sačinjena u Strazburu 25. januara 1988. godine, izmenjena i dopunjena Protokolom o izmenama i dopunama Konvencije o uzajamnoj administrativnoj pomoći u poreskim pitanjima, sačinjenim u Parizu 27. maja 2010. godine, u originalu na engleskom i francuskom jeziku.

Član 2

(1) Tekst Konvencije u originalu na engleskom jeziku i prevodu na srpski jezik glasi:

(2) Convention on Mutual Administrative Assistance in Tax Matters

(3) Text amended by the provisions of the Protocol amending the Convention on Mutual Administrative Assistance in Tax Matters, which entered into force on 1st June 2011.

(4) Preamble

(5) The member States of the Council of Europe and the member countries of the Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD), signatories of this Convention,

(6) Considering that the development of international movement of persons, capital, goods and services – although highly beneficial in itself – has increased the possibilities of tax avoidance and evasion and therefore requires increasing co-operation among tax authorities;

(7) Welcoming the various efforts made in recent years to combat tax avoidance and tax evasion on an international level, whether bilaterally or multilaterally;

(8) Considering that a co-ordinated effort between States is necessary in order to foster all forms of administrative assistance in matters concerning taxes of any kind whilst at the same time ensuring adequate protection of the rights of taxpayers;

(9) Recognising that international co-operation can play an important part in facilitating the proper determination of tax liabilities and in helping the taxpayer to secure his rights;

(10) Considering that fundamental principles entitling every person to have his rights and obligations determined in accordance with a proper legal procedure should be recognised as applying to tax matters in all States and that States should endeavour to protect the legitimate interests of taxpayers, including appropriate protection against discrimination and double taxation;

(11) Convinced therefore that States should carry out measures or supply information, having regard to the necessity of protecting the confidentiality of information, and taking account of international instruments for the protection of privacy and flows of personal data;

(12) Considering that a new co-operative environment has emerged and that it is desirable that a multilateral instrument is made available to allow the widest number of States to obtain the benefits of the new co-operative environment and at the same time implement the highest international standards of co-operation in the tax field;

(13) Desiring to conclude a convention on mutual administrative assistance in tax matters,

(14) Have agreed as follows:

(15) Chapter I – Scope of the Convention

(16) Article 1 – Object of the Convention and persons covered

(17) 1. The Parties shall, subject to the provisions of Chapter IV, provide administrative assistance to each other in tax matters. Such assistance may involve, where appropriate, measures taken by judicial bodies.

(18) 2. Such administrative assistance shall comprise:

(19) a exchange of information, including simultaneous tax examinations and participation in tax examinations abroad;

(20) b assistance in recovery, including measures of conservancy; and

(21) c service of documents.

(22) 3. A Party shall provide administrative assistance whether the person affected is a resident or national of a Party or of any other State.

(23) Article 2 – Taxes covered

(24) 1. This Convention shall apply:

(25) a to the following taxes:

(26) i taxes on income or profits,

(27) ii taxes on capital gains which are imposed separately from the tax on income or profits,

(28) iii taxes on net wealth,

(29) imposed on behalf of a Party; and

(30) b to the following taxes:

(31) i taxes on income, profits, capital gains or net wealth which are imposed on behalf of political subdivisions or local authorities of a Party,

(32) ii compulsory social security contributions payable to general government or to social security institutions established under public law, and

(33) iii taxes in other categories, except customs duties, imposed on behalf of a Party, namely:

(34) A. estate, inheritance or gift taxes,

(35) B. taxes on immovable property,

(36) C. general consumption taxes, such as value added or sales taxes,

(37) D. specific taxes on goods and services such as excise taxes,

(38) E. taxes on the use or ownership of motor vehicles,

(39) F. taxes on the use or ownership of movable property other than motor vehicles,

(40) G. any other taxes;

(41) iv taxes in categories referred to in sub-paragraph iii. above which are imposed on behalf of political subdivisions or local authorities of a Party.

(42) 2. The existing taxes to which the Convention shall apply are listed in Annex A in the categories referred to in paragraph 1.

(43) 3. The Parties shall notify the Secretary General of the Council of Europe or the Secretary General of OECD (hereinafter referred to as the “Depositaries”) of any change to be made to Annex A as a result of a modification of the list mentioned in paragraph 2. Such change shall take effect on the first day of the month following the expiration of a period of three months after the date of receipt of such notification by the Depositary.

(44) 4. The Convention shall also apply, as from their adoption, to any identical or substantially similar taxes which are imposed in a Contracting State after the entry into force of the Convention in respect of that Party in addition to or in place of the existing taxes listed in Annex A and, in that event, the Party concerned shall notify one of the Depositaries of the adoption of the tax in question.

(45) Chapter II – General definitions

(46) Article 3 – Definitions

(47) 1. For the purposes of this Convention, unless the context otherwise requires:

(48) a the terms “applicant State” and “requested State” mean respectively any Party applying for administrative assistance in tax matters and any Party requested to provide such assistance;

(49) b the term “tax” means any tax or social security contribution to which the Convention applies pursuant to Article 2;

(50) c the term “tax claim” means any amount of tax, as well as interest thereon, related administrative fines and costs incidental to recovery, which are owed and not yet paid;

(51) d the term “competent authority” means the persons and authorities listed in Annex B;

(52) e the term “nationals” in relation to a Party means:

(53) i all individuals possessing the nationality of that Party, and

(54) ii all legal persons, partnerships, associations and other entities deriving their status as such from the laws in force in that Party.

(55) For each Party that has made a declaration for that purpose, the terms used above will be understood as defined in Annex C.

(56) 2. As regards the application of the Convention by a Party, any term not defined therein shall, unless the context otherwise requires, have the meaning which it has under the law of that Party concerning the taxes covered by the Convention.

(57) 3. The Parties shall notify one of the Depositaries of any change to be made to Annexes B and C. Such change shall take effect on the first day of the month following the expiration of a period of three months after the date of receipt of such notification by the Depositary in question.

(58) Chapter III – Forms of assistance

(59) Section I – Exchange of information

(60) Article 4 – General provision

(61) 1. The Parties shall exchange any information, in particular as provided in this section, that is foreseeably relevant for the administration or enforcement of their domestic laws concerning the taxes covered by this Convention.

(62) 2. Deleted.

(63) 3. Any Party may, by a declaration addressed to one of the Depositaries, indicate that, according to its internal legislation, its authorities may inform its resident or national before transmitting information concerning him, in conformity with Articles 5 and 7.

(64) Article 5 – Exchange of information on request

(65) 1. At the request of the applicant State, the requested State shall provide the applicant State with any information referred to in Article 4 which concerns particular persons or transactions.

(66) 2. If the information available in the tax files of the requested State is not sufficient to enable it to comply with the request for information, that State shall take all relevant measures to provide the applicant State with the information requested.

(67) Article 6 – Automatic exchange of information

(68) With respect to categories of cases and in accordance with procedures which they shall determine by mutual agreement, two or more Parties shall automatically exchange the information referred to in Article 4.

(69) Article 7 – Spontaneous exchange of information

(70) 1. A Party shall, without prior request, forward to another Party information of which it has knowledge in the following circumstances:

(71) a the first-mentioned Party has grounds for supposing that there may be a loss of tax in the other Party;

(72) b a person liable to tax obtains a reduction in or an exemption from tax in the first-mentioned Party which would give rise to an increase in tax or to liability to tax in the other Party;

(73) c business dealings between a person liable to tax in a Party and a person liable to tax in another Party are conducted through one or more countries in such a way that a saving in tax may result in one or the other Party or in both;

(74) d a Party has grounds for supposing that a saving of tax may result from artificial transfers of profits within groups of enterprises;

(75) e information forwarded to the first-mentioned Party by the other Party has enabled information to be obtained which may be relevant in assessing liability to tax in the latter Party.

(76) 2. Each Party shall take such measures and implement such procedures as are necessary to ensure that information described in paragraph 1 will be made available for transmission to another Party.

(77) Article 8 – Simultaneous tax examinations

(78) 1. At the request of one of them, two or more Parties shall consult together for the purposes of determining cases and procedures for simultaneous tax examinations. Each Party involved shall decide whether or not it wishes to participate in a particular simultaneous tax examination.

(79) 2. For the purposes of this Convention, a simultaneous tax examination means an arrangement between two or more Parties to examine simultaneously, each in its own territory, the tax affairs of a person or persons in which they have a common or related interest, with a view to exchanging any relevant information which they so obtain.

(80) Article 9 – Tax examinations abroad

(81) 1. At the request of the competent authority of the applicant State, the competent authority of the requested State may allow representatives of the competent authority of the applicant State to be present at the appropriate part of a tax examination in the requested State.

(82) 2. If the request is acceded to, the competent authority of the requested State shall, as soon as possible, notify the competent authority of the applicant State about the time and place of the examination, the authority or official designated to carry out the examination and the procedures and conditions required by the requested State for the conduct of the examination. All decisions with respect to the conduct of the tax examination shall be made by the requested State.

(83) 3. A Party may inform one of the Depositaries of its intention not to accept, as a general rule, such requests as are referred to in paragraph 1. Such a declaration may be made or withdrawn at any time.

(84) Article 10 – Conflicting information

(85) If a Party receives from another Party information about a person’s tax affairs which appears to it to conflict with information in its possession, it shall so advise the Party which has provided the information.

(86) Section II – Assistance in recovery

(87) Article 11 – Recovery of tax claims

(88) 1. At the request of the applicant State, the requested State shall, subject to the provisions of Articles 14 and 15, take the necessary steps to recover tax claims of the first-mentioned State as if they were its own tax claims.

(89) 2. The provision of paragraph 1 shall apply only to tax claims which form the subject of an instrument permitting their enforcement in the applicant State and, unless otherwise agreed between the Parties concerned, which are not contested.

(90) However, where the claim is against a person who is not a resident of the applicant State, paragraph 1 shall only apply, unless otherwise agreed between the Parties concerned, where the claim may no longer be contested.

(91) 3. The obligation to provide assistance in the recovery of tax claims concerning a deceased person or his estate, is limited to the value of the estate or of the property acquired by each beneficiary of the estate, according to whether the claim is to be recovered from the estate or from the beneficiaries thereof.

(92) Article 12 – Measures of conservancy

(93) At the request of the applicant State, the requested State shall, with a view to the recovery of an amount of tax, take measures of conservancy even if the claim is contested or is not yet the subject of an instrument permitting enforcement.

(94) Article 13 – Documents accompanying the request

(95) 1. The request for administrative assistance under this section shall be accompanied by:

(96) a a declaration that the tax claim concerns a tax covered by the Convention and, in the case of recovery that, subject to paragraph 2 of Article 11, the tax claim is not or may not be contested,

(97) b an official copy of the instrument permitting enforcement in the applicant State, and

(98) c any other document required for recovery or measures of conservancy.

(99) 2. The instrument permitting enforcement in the applicant State shall, where appropriate and in accordance with the provisions in force in the requested State, be accepted, recognised, supplemented or replaced as soon as possible after the date of the receipt of the request for assistance, by an instrument permitting enforcement in the latter State.

(100) Article 14 – Time limits

(101) 1. Questions concerning any period beyond which a tax claim cannot be enforced shall be governed by the law of the applicant State. The request for assistance shall give particulars concerning that period.

(102) 2. Acts of recovery carried out by the requested State in pursuance of a request for assistance, which, according to the laws of that State, would have the effect of suspending or interrupting the period mentioned in paragraph 1, shall also have this effect under the laws of the applicant State. The requested State shall inform the applicant State about such acts.

(103) 3. In any case, the requested State is not obliged to comply with a request for assistance which is submitted after a period of 15 years from the date of the original instrument permitting enforcement.

(104) Article 15 – Priority

(105) The tax claim in the recovery of which assistance is provided shall not have in the requested State any priority specially accorded to the tax claims of that State even if the recovery procedure used is the one applicable to its own tax claims.

(106) Article 16 – Deferral of payment

(107) The requested State may allow deferral of payment or payment by instalments if its laws or administrative practice permit it to do so in similar circumstances, but shall first inform the applicant State.

(108) Section III – Service of documents

(109) Article 17 – Service of documents

(110) 1. At the request of the applicant State, the requested State shall serve upon the addressee documents, including those relating to judicial decisions, which emanate from the applicant State and which relate to a tax covered by this Convention.

(111) 2. The requested State shall effect service of documents:

(112) a by a method prescribed by its domestic laws for the service of documents of a substantially similar nature;

(113) b to the extent possible, by a particular method requested by the applicant State or the closest to such method available under its own laws.

(114) 3. A Party may effect service of documents directly through the post on a person within the territory of another Party.

(115) 4. Nothing in the Convention shall be construed as invalidating any service of documents by a Party in accordance with its laws.

(116) 5. When a document is served in accordance with this article, it need not be accompanied by a translation. However, where it is satisfied that the addressee cannot understand the language of the document, the requested State shall arrange to have it translated into or a summary drafted in its or one of its official languages. Alternatively, it may ask the applicant State to have the document either translated into or accompanied by a summary in one of the official languages of the requested State, the Council of Europe or the OECD.

(117) Chapter IV – Provisions relating to all forms of assistance

(118) Article 18 – Information to be provided by the applicant State

(119) 1. A request for assistance shall indicate where appropriate:

(120) a the authority or agency which initiated the request made by the competent authority;

(121) b the name, address, or any other particulars assisting in the identification of the person in respect of whom the request is made;

(122) c in the case of a request for information, the form in which the applicant State wishes the information to be supplied in order to meet its needs;

(123) d in the case of a request for assistance in recovery or measures of conservancy, the nature of the tax claim, the components of the tax claim and the assets from which the tax claim may be recovered;

(124) e in the case of a request for service of documents, the nature and the subject of the document to be served;

(125) f whether it is in conformity with the law and administrative practice of the applicant State and whether it is justified in the light of the requirements of Article 21.2.g.

(126) 2. As soon as any other information relevant to the request for assistance comes to its knowledge, the applicant State shall forward it to the requested State.

(127) Article 19 – Deleted

(128) Article 20 – Response to the request for assistance

(129) 1. If the request for assistance is complied with, the requested State shall inform the applicant State of the action taken and of the result of the assistance as soon as possible.

(130) 2. If the request is declined, the requested State shall inform the applicant State of that decision and the reason for it as soon as possible.

(131) 3. If, with respect to a request for information, the applicant State has specified the form in which it wishes the information to be supplied and the requested State is in a position to do so, the requested State shall supply it in the form requested.

(132) Article 21 – Protection of persons and limits to the obligation to provide assistance

(133) 1. Nothing in this Convention shall affect the rights and safeguards secured to persons by the laws or administrative practice of the requested State.

(134) 2. Except in the case of Article 14, the provisions of this Convention shall not be construed so as to impose on the requested State the obligation:

(135) a to carry out measures at variance with its own laws or administrative practice or the laws or administrative practice of the applicant State;

(136) b to carry out measures which would be contrary to public policy (ordre public);

(137) c to supply information which is not obtainable under its own laws or its administrative practice or under the laws of the applicant State or its administrative practice;

(138) d to supply information which would disclose any trade, business, industrial, commercial or professional secret, or trade process, or information the disclosure of which would be contrary to public policy (ordre public);

(139) e to provide administrative assistance if and insofar as it considers the taxation in the applicant State to be contrary to generally accepted taxation principles or to the provisions of a convention for the avoidance of double taxation, or of any other convention which the requested State has concluded with the applicant State;

(140) f to provide administrative assistance for the purpose of administering or enforcing a provision of the tax law of the applicant State, or any requirement connected therewith, which discriminates against a national of the requested State as compared with a national of the applicant State in the same circumstances;

(141) g to provide administrative assistance if the applicant State has not pursued all reasonable measures available under its laws or administrative practice, except where recourse to such measures would give rise to disproportionate difficulty;

(142) h to provide assistance in recovery in those cases where the administrative burden for that State is clearly disproportionate to the benefit to be derived by the applicant State.

(143) 3. If information is requested by the applicant State in accordance with this Convention, the requested State shall use its information gathering measures to obtain the requested information, even though the requested State may not need such information for its own tax purposes. The obligation contained in the preceding sentence is subject to the limitations contained in this Convention, but in no case shall such limitations, including in particular those of paragraphs 1 and 2, be construed to permit a requested State to decline to supply information solely because it has no domestic interest in such information.

(144) 4. In no case shall the provisions of this Convention, including in particular those of paragraphs 1 and 2, be construed to permit a requested State to decline to supply information solely because the information is held by a bank, other financial institution, nominee or person acting in an agency or a fiduciary capacity or because it relates to ownership interests in a person.

(145) Article 22 – Secrecy

(146) 1. Any information obtained by a Party under this Convention shall be treated as secret and protected in the same manner as information obtained under the domestic law of that Party and, to the extent needed to ensure the necessary level of protection of personal data, in accordance with the safeguards which may be specified by the supplying Party as required under its domestic law.

(147) 2. Such information shall in any case be disclosed only to persons or authorities (including courts and administrative or supervisory bodies) concerned with the assessment, collection or recovery of, the enforcement or prosecution in respect of, or the determination of appeals in relation to, taxes of that Party, or the oversight of the above. Only the persons or authorities mentioned above may use the information and then only for such purposes. They may, notwithstanding the provisions of paragraph 1, disclose it in public court proceedings or in judicial decisions relating to such taxes.

(148) 3. If a Party has made a reservation provided for in sub-paragraph a. of paragraph 1 of Article 30, any other Party obtaining information from that Party shall not use it for the purpose of a tax in a category subject to the reservation. Similarly, the Party making such a reservation shall not use information obtained under this Convention for the purpose of a tax in a category subject to the reservation.

(149) 4. Notwithstanding the provisions of paragraphs 1, 2 and 3, information received by a Party may be used for other purposes when such information may be used for such other purposes under the laws of the supplying Party and the competent authority of that Party authorises such use. Information provided by a Party to another Party may be transmitted by the latter to a third Party, subject to prior authorisation by the competent authority of the first-mentioned Party.

(150) Article 23 – Proceedings

(151) 1. Proceedings relating to measures taken under this Convention by the requested State shall be brought only before the appropriate body of that State.

(152) 2. Proceedings relating to measures taken under this Convention by the applicant State, in particular those which, in the field of recovery, concern the existence or the amount of the tax claim or the instrument permitting its enforcement, shall be brought only before the appropriate body of that State. If such proceedings are brought, the applicant State shall inform the requested State which shall suspend the procedure pending the decision of the body in question. However, the requested State shall, if asked by the applicant State, take measures of conservancy to safeguard recovery. The requested State can also be informed of such proceedings by any interested person. Upon receipt of such information the requested State shall consult on the matter, if necessary, with the applicant State.

(153) 3. As soon as a final decision in the proceedings has been given, the requested State or the applicant State, as the case may be, shall notify the other State of the decision and the implications which it has for the request for assistance.

(154) Chapter V – Special provisions

(155) Article 24 – Implementation of the Convention

(156) 1. The Parties shall communicate with each other for the implementation of this Convention through their respective competent authorities. The competent authorities may communicate directly for this purpose and may authorise subordinate authorities to act on their behalf. The competent authorities of two or more Parties may mutually agree on the mode of application of the Convention among themselves.

(157) 2. Where the requested State considers that the application of this Convention in a particular case would have serious and undesirable consequences, the competent authorities of the requested and of the applicant State shall consult each other and endeavour to resolve the situation by mutual agreement.

(158) 3. A co-ordinating body composed of representatives of the competent authorities of the Parties shall monitor the implementation and development of this Convention, under the aegis of the OECD. To that end, the co-ordinating body shall recommend any action likely to further the general aims of the Convention. In particular it shall act as a forum for the study of new methods and procedures to increase international co-operation in tax matters and, where appropriate, it may recommend revisions or amendments to the Convention. States which have signed but not yet ratified, accepted or approved the Convention are entitled to be represented at the meetings of the co-ordinating body as observers.

(159) 4. A Party may ask the co-ordinating body to furnish opinions on the interpretation of the provisions of the Convention.

(160) 5. Where difficulties or doubts arise between two or more Parties regarding the implementation or interpretation of the Convention, the competent authorities of those Parties shall endeavour to resolve the matter by mutual agreement. The agreement shall be communicated to the co-ordinating body.

(161) 6. The Secretary General of OECD shall inform the Parties, and the Signatory States which have not yet ratified, accepted or approved the Convention, of opinions furnished by the co-ordinating body according to the provisions of paragraph 4 above and of mutual agreements reached under paragraph 5 above.

(162) Article 25 – Language

(163) Requests for assistance and answers thereto shall be drawn up in one of the official languages of the OECD and of the Council of Europe or in any other language agreed bilaterally between the Contracting States concerned.

(164) Article 26 – Costs

(165) Unless otherwise agreed bilaterally by the Parties concerned:

(166) a ordinary costs incurred in providing assistance shall be borne by the requested State;

(167) b extraordinary costs incurred in providing assistance shall be borne by the applicant State.

(168) Chapter VI – Final provisions

(169) Article 27 – Other international agreements or arrangements

(170) 1. The possibilities of assistance provided by this Convention do not limit, nor are they limited by, those contained in existing or future international agreements or other arrangements between the Parties concerned or other instruments which relate to co-operation in tax matters.

(171) 2. Notwithstanding paragraph 1, those Parties which are member States of the European Union can apply, in their mutual relations, the possibilities of assistance provided for by the Convention in so far as they allow a wider co-operation than the possibilities offered by the applicable European Union rules.

(172) Article 28 – Signature and entry into force of the Convention

(173) 1. This Convention shall be open for signature by the member States of the Council of Europe and the member countries of OECD. It is subject to ratification, acceptance or approval. Instruments of ratification, acceptance or approval shall be deposited with one of the Depositaries.

(174) 2. This Convention shall enter into force on the first day of the month following the expiration of a period of three months after the date on which five States have expressed their consent to be bound by the Convention in accordance with the provisions of paragraph 1.

(175) 3. In respect of any member State of the Council of Europe or any member country of OECD which subsequently expresses its consent to be bound by it, the Convention shall enter into force on the first day of the month following the expiration of a period of three months after the date of the deposit of the instrument of ratification, acceptance or approval.

(176) 4. Any member State of the Council of Europe or any member country of OECD which becomes a Party to the Convention after the entry into force of the Protocol amending this Convention, opened for signature on 27th May 2010 (the “2010 Protocol”), shall be a Party to the Convention as amended by that Protocol, unless they express a different intention in a written communication to one of the Depositaries.

(177) 5. After the entry into force of the 2010 Protocol, any State which is not a member of the Council of Europe or of the OECD may request to be invited to sign and ratify this Convention as amended by the 2010 Protocol. Any request to this effect shall be addressed to one of the Depositaries, who shall transmit it to the Parties. The Depositary shall also inform the Committee of Ministers of the Council of Europe and the OECD Council. The decision to invite States which so request to become Party to this Convention shall be taken by consensus by the Parties to the Convention through the co-ordinating body. In respect of any State ratifying the Convention as amended by the 2010 Protocol in accordance with this paragraph, this Convention shall enter into force on the first day of the month following the expiration of a period of three months after the date of deposit of the instrument of ratification with one of the Depositaries.

(178) 6. The provisions of this Convention, as amended by the 2010 Protocol, shall have effect for administrative assistance related to taxable periods beginning on or after 1 January of the year following the one in which the Convention, as amended by the 2010 Protocol, entered into force in respect of a Party, or where there is no taxable period, for administrative assistance related to charges to tax arising on or after 1 January of the year following the one in which the Convention, as amended by the 2010 Protocol, entered into force in respect of a Party. Any two or more Parties may mutually agree that the Convention, as amended by the 2010 Protocol, shall have effect for administrative assistance related to earlier taxable periods or charges to tax.

(179) 7. Notwithstanding paragraph 6, for tax matters involving intentional conduct which is liable to prosecution under the criminal laws of the applicant Party, the provisions of this Convention, as amended by the 2010 Protocol, shall have effect from the date of entry into force in respect of a Party in relation to earlier taxable periods or charges to tax.

(180) Article 29 – Territorial application of the Convention

(181) 1. Each State may, at the time of signature, or when depositing its instrument of ratification, acceptance or approval, specify the territory or territories to which this Convention shall apply.

(182) 2. Any State may, at any later date, by a declaration addressed to one of the Depositaries, extend the application of this Convention to any other territory specified in the declaration. In respect of such territory the Convention shall enter into force on the first day of the month following the expiration of a period of three months after the date of receipt of such declaration by the Depositary.

(183) 3. Any declaration made under either of the two preceding paragraphs may, in respect of any territory specified in such declaration, be withdrawn by a notification addressed to one of the Depositaries. The withdrawal shall become effective on the first day of the month following the expiration of a period of three months after the date of receipt of such notification by the Depositary.

(184) Article 30 – Reservations

(185) 1. Any State may, at the time of signature or when depositing its instrument of ratification, acceptance or approval or at any later date, declare that it reserves the right:

(186) a not to provide any form of assistance in relation to the taxes of other Parties in any of the categories listed in sub-paragraph b. of paragraph 1 of Article 2, provided that it has not included any domestic tax in that category under Annex A of the Convention;

(187) b not to provide assistance in the recovery of any tax claim, or in the recovery of an administrative fine, for all taxes or only for taxes in one or more of the categories listed in paragraph 1 of Article 2;

(188) c not to provide assistance in respect of any tax claim, which is in existence at the date of entry into force of the Convention in respect of that State or, where a reservation has previously been made under sub-paragraph a. or b. above, at the date of withdrawal of such a reservation in relation to taxes in the category in question;

(189) d not to provide assistance in the service of documents for all taxes or only for taxes in one or more of the categories listed in paragraph 1 of Article 2;

(190) e not to permit the service of documents through the post as provided for in paragraph 3 of Article 17;

(191) f to apply paragraph 7 of Article 28 exclusively for administrative assistance related to taxable periods beginning on or after 1 January of the third year preceding the one in which the Convention, as amended by the 2010 Protocol, entered into force in respect of a Party, or where there is no taxable period, for administrative assistance related to charges to tax arising on or after 1 January of the third year preceding the one in which the Convention, as amended by the 2010 Protocol, entered into force in respect of a Party.

(192) 2. No other reservation may be made.

(193) 3. After the entry into force of the Convention in respect of a Party, that Party may make one or more of the reservations listed in paragraph 1 which it did not make at the time of ratification, acceptance or approval. Such reservations shall enter into force on the first day of the month following the expiration of a period of three months after the date of receipt of the reservation by one of the Depositaries.

(194) 4. Any Party which has made a reservation under paragraphs 1 and 3 may wholly or partly withdraw it by means of a notification addressed to one of the Depositaries. The withdrawal shall take effect on the date of receipt of such notification by the Depositary in question.

(195) 5. A Party which has made a reservation in respect of a provision of this Convention may not require the application of that provision by any other Party; it may, however, if its reservation is partial, require the application of that provision insofar as it has itself accepted it.

(196) Article 31 – Denunciation

(197) 1. Any Party may, at any time, denounce this Convention by means of a notification addressed to one of the Depositaries.

(198) 2. Such denunciation shall become effective on the first day of the month following the expiration of a period of three months after the date of receipt of the notification by the Depositary.

(199) 3. Any Party which denounces the Convention shall remain bound by the provisions of Article 22 for as long as it retains in its possession any documents or information obtained under the Convention.

(200) Article 32 – Depositaries and their functions

(201) 1. The Depositary with whom an act, notification or communication has been accomplished, shall notify the member States of the Council of Europe and the member countries of OECD and any Party to this Convention of:

(202) a any signature;

(203) b the deposit of any instrument of ratification, acceptance or approval;

(204) c any date of entry into force of this Convention in accordance with the provisions of Articles 28 and 29;

(205) d any declaration made in pursuance of the provisions of paragraph 3 of Article 4 or paragraph 3 of Article 9 and the withdrawal of any such declaration;

(206) e any reservation made in pursuance of the provisions of Article 30 and the withdrawal of any reservation effected in pursuance of the provisions of paragraph 4 of Article 30;

(207) f any notification received in pursuance of the provisions of paragraph 3 or 4 of Article 2, paragraph 3 of Article 3, Article 29 or paragraph 1 of Article 31;

(208) g any other act, notification or communication relating to this Convention.

(209) 2. The Depositary receiving a communication or making a notification in pursuance of the provisions of paragraph 1 shall inform immediately the other Depositary thereof.

(210) In witness whereof the undersigned, being duly authorised thereto, have signed the Convention.

(211) Established by the Depositaries the 1st day of June 2011 pursuant to Article X.4 of the Protocol amending the Convention on Mutual Administrative Assistance in Tax Matters, in English and French, both texts being equally authentic, in two copies of which one shall be deposited in the archives of each Depositary. The Depositaries shall transmit a certified copy to each Party to the Convention as amended by the Protocol and to each State entitled to become a party.

(212) KONVENCIJA O UZAJAMNOJ ADMINISTRATIVNOJ POMOĆI U PORESKIM PITANJIMA

(213) Tekst izmenjen i dopunjen Protokolom o izmenama i dopunama Konvencije o uzajamnoj administrativnoj pomoći u poreskim pitanjima, koji je stupio na snagu 1. juna 2011. godine.

(214) Preambula

(215) Države članice Saveta Evrope i zemlje članice Organizacije za ekonomsku saradnju i razvoj (OECD), potpisnice ove konvencije,

(216) Imajući u vidu da je razvoj međunarodnog kretanja ljudi, kapitala, roba i usluga – iako vrlo značajan – povećao mogućnosti za izbegavanje plaćanja poreza i poresku evaziju i stoga zahteva povećanu saradnju između poreskih organa;

(217) Pozdravljajući različite napore u poslednjih nekoliko godina u borbi protiv izbegavanja plaćanja poreza i poreske evazije na međunarodnom nivou, bilateralno ili multilateralno;

(218) Imajući u vidu da je koordinisan napor između država neophodan kako bi se unapredili svi oblici administrativne pomoći u pitanjima koja se tiču poreza svake vrste koja, istovremeno, obezbeđuje adekvatnu zaštitu prava poreskih obveznika;

(219) Prepoznajući da međunarodna saradnja može igrati važnu ulogu u olakšavanju pravilnog utvrđivanja poreskih obaveza, kao i pomoći poreskom obvezniku da osigura svoja prava;

(220) Imajući u vidu da osnovni principi koji omogućavaju svakom licu da mu prava i obaveze budu utvrđene u skladu sa odgovarajućom zakonskom procedurom treba da se odnose i na poreska pitanja u svim državama, kao i da države treba da nastoje da zaštite legitimne interese poreskih obveznika, uključujući i odgovarajuću zaštitu od diskriminacije i dvostrukog oporezivanja;

(221) Stoga, uvereni da države treba da sprovode mere ili dostave obaveštenja, imajući u vidu neophodnost zaštite poverljivosti obaveštenja i uzimajući u obzir međunarodne instrumente za zaštitu privatnosti i protoka ličnih podataka;

(222) Imajući u vidu da je nastalo novo okruženje za saradnju i da je poželjno da multilateralni instrument bude dostupan, kako bi se omogućilo najvećem broju država da ostvare pogodnosti od novog okruženja za saradnju i da, istovremeno, uvedu najviše međunarodne standarde saradnje u oblasti poreza;

(223) U želji da zaključe konvenciju o uzajamnoj administrativnoj pomoći u poreskim pitanjima,

(224) Dogovorile su se o sledećem:

(225) Član 1 – Predmet Konvencije i lica na koja se primenjuje Konvencija

(226) 1. Strane, u skladu sa odredbama Poglavlja IV ove konvencije, pružaju jedna drugoj administrativnu pomoć u poreskim pitanjima. Takva pomoć može uključiti, gde je to primereno, mere pravosudnih organa.

(227) 2. Takva administrativna pomoć se sastoji od:

(228) a) razmene obaveštenja, uključujući istovremene poreske kontrole i učešće u poreskim kontrolama u inostranstvu;

(229) b) pomoć u naplati, uključujući zaštitne mere; i

(230) c) dostavljanje dokumentacije.

(231) 3. Strana pruža administrativnu pomoć bez obzira na to da li je odnosno lice rezident ili državljanin strane ili neke druge države.

(232) Član 2 – Porezi na koje se primenjuje Konvencija

(233) 1. Ova konvencija se primenjuje:

(234) a) na sledeće poreze:

(235) i. poreze na dohodak ili dobit,

(236) ii. poreze na kapitalni dobitak koji se uvode odvojeno od poreza na dohodak ili dobit,

(237) iii. porez na neto imovinu,

(238) koje uvodi strana; i

(239) b) na sledeće poreze:

(240) i. poreze na dohodak, dobit, kapitalni dobitak ili neto imovinu koje uvode političke jedinice ili jedinice lokalne samouprave strane,

(241) ii. doprinose za obavezno socijalno osiguranje koji se plaćaju centralnoj vladi ili ustanovama socijalne zaštite osnovanim u skladu sa javnim pravom, i

(242) iii. druge poreze, osim carina, koje uvodi strana, i to:

(243) A. poreze na imovinu, nasleđe ili poklon,

(244) B. poreze na prihod od nepokretnosti,

(245) C. opšte poreze na potrošnju, kao što su porez na dodatu vrednost ili porez na promet,

(246) D. posebne poreze na robu i usluge, kao što su akcize,

(247) E. poreze na upotrebu ili vlasništvo motornih vozila,

(248) F. poreze na upotrebu ili vlasništvo nad pokretnim stvarima, osim motornih vozila,

(249) G. sve druge poreze;

(250) iv. poreze u kategorijama navedenim u podtački iii. ove tačke koje uvode političke jedinice ili jedinice lokalne samouprave strane.

(251) 2. Postojeći porezi na koje se primenjuje Konvencija navedeni su u Prilogu A ove konvencije, po kategorijama iz stava 1. ovog člana.

(252) 3. Strane obaveštavaju Generalnog Sekretara Saveta Evrope ili Generalnog Sekretara OECD-a (u daljem tekstu: Depozitari) o svakoj izmeni Priloga A ove konvencije, kao posledice izmene liste pomenute u stavu 2. ovog člana. Izmena se primenjuje prvog dana meseca posle isteka perioda od tri meseca od dana kada Depozitar primi takvo obaveštenje.

(253) 4. Konvencija se primenjuje i na iste ili bitno slične poreze koje, pored ili umesto postojećih poreza navedenih u Prilogu A ove konvencije, uvodi država ugovornica nakon stupanja na snagu Konvencije u odnosu na tu stranu, u kom slučaju, ta strana obaveštava jednog od Depozitara o usvajanju odnosnog poreza.

(254) Član 3 – Definicije

(255) 1. Za potrebe ove konvencije, osim ako kontekst ne zahteva drugačije:

(256) a) izrazi „Država tražilac” i „Zamoljena država” označavaju bilo koju stranu koja traži administrativnu pomoć u poreskim pitanjima i bilo koju stranu od koje se traži da pruži takvu pomoć;

(257) b) izraz „porez” označava bilo koji porez ili doprinos za socijalno osiguranje na koji se, u skladu sa članom 2. ove konvencije, Konvencija primenjuje;

(258) c) izraz „poresko potraživanje” označava bilo koji dospeli a nenaplaćeni iznos poreza, kao i pripadajuću dospelu a nenaplaćenu kamatu, povezane administrativne novčane kazne i troškove u vezi sa naplatom;

(259) d) izraz „nadležni organ” označava lica i organe navedene u Prilogu B ove konvencije;

(260) e) izraz „državljani” u odnosu na stranu označava:

(261) i. fizička lica koja imaju državljanstvo te strane, i

(262) ii. pravna lica, partnerstva, udruženja ili bilo koje entitete koji takav status imaju na osnovu važećeg zakonodavstva u toj strani.

(263) Za svaku stranu koja je, za te potrebe, dala izjavu, napred navedeni izrazi će biti shvaćeni na način kako su definisani u Prilogu C ove konvencije.

(264) 2. Kada strana primenjuje Konvenciju, svaki izraz koji u njoj nije definisan, ima značenje, osim ako kontekst ne zahteva drugačije, prema zakonu te strane koji se odnosi na poreze na koje se primenjuje Konvencija.

(265) 3. Strane obaveštavaju jednog od Depozitara o bilo kojoj izmeni priloga B i C ove konvencije. Izmena se primenjuje prvog dana meseca posle isteka perioda od tri meseca od dana kada Depozitar primi takvo obaveštenje.

(266) Član 4 – Opšte odredbe

(267) 1. Strane razmenjuju sva obaveštenja, naročito kako je predviđeno u ovom odeljku, za koja se može predvideti da će biti od značaja za administriranje ili prinudno izvršenje unutrašnjih zakona koji se odnose na poreze na koje se primenjuje ova konvencija.

(268) 2. Brisano.

(269) 3. Svaka strana može, izjavom upućenom jednom od Depozitara da navede, da u skladu sa svojim unutrašnjim zakonodavstvom, njeni organi mogu da, pre slanja obaveštenja u skladu sa čl. 5. i 7. ove konvencije koja se na njega odnose, o tome obaveste svog rezidenta ili državljanina.

(270) Član 5 – Razmena obaveštenja na zahtev

(271) 1. Na zahtev Države tražioca, Zamoljena država dostavlja Državi tražiocu sva obaveštenja navedena u članu 4. ove konvencije, koja se odnose na određena lica ili transakcije.

(272) 2. Ako obaveštenja sadržana u poreskim spisima Zamoljene države nisu dovoljna da bi mogla da odgovori na zahtev za razmenom obaveštenja, ta država preduzima sve odgovarajuće mere u cilju dostavljanja traženih obaveštenja Državi tražiocu.

(273) Član 6 – Automatska razmena obaveštenja

(274) U odnosu na kategorije predmeta i u skladu sa postupcima koje utvrđuju sporazumno, dve ili više strana automatski razmenjuju obaveštenja iz člana 4. ove konvencije.

(275) Član 7 – Spontana razmena obaveštenja

(276) 1. Strana, bez prethodnog zahteva, prosleđuje drugoj strani obaveštenja o kojima ima saznanje, u sledećim okolnostima:

(277) a) prvopomenuta strana ima razloga da pretpostavi da može doći do gubitka poreskih prihoda u drugoj strani;

(278) b) lice koje podleže oporezivanju, ostvaruje umanjenje ili oslobođenje od poreza u prvopomenutoj strani, koje bi dovelo do povećanja poreza ili do nastanka poreske obaveze u drugoj strani;

(279) c) poslovanje između lica koje podleže oporezivanju u jednoj strani i lica koje podleže oporezivanju u drugoj strani, obavlja se preko jedne ili više zemalja na način da ušteda poreza može da nastane u jednoj ili u obe strane;

(280) d) strana ima razloga da pretpostavi da ušteda poreza može biti rezultat veštačkog premeštanja dobiti unutar grupe preduzeća;

(281) e) obaveštenja koja je jednoj strani prosledila druga strana, omogućila su dobijanje obaveštenja koja mogu biti od značaja za utvrđivanje poreske obaveze u drugoj strani.

(282) 2. Svaka strana preduzima mere i sprovodi postupke koji su potrebni kako bi obaveštenja opisana u stavu 1. ovog člana mogla da budu prosleđena drugoj strani.

(283) Član 8 – Istovremene poreske kontrole

(284) 1. Na zahtev jedne od strana, dve ili više strana se konsultuju radi utvrđivanja predmeta i postupaka za istovremene poreske kontrole. Svaka strana odlučuje da li želi da učestvuje u određenoj istovremenoj poreskoj istrazi.

(285) 2. Za potrebe ove konvencije, istovremena poreska kontrola označava dogovor dve ili više strana da istovremeno, svaka na svojoj teritoriji, izvrši poresku kontrolu jednog ili više lica u kojem ona imaju zajednički ili povezani interes, u cilju razmene relevantnih obaveštenja koje na taj način dobijaju.

(286) Član 9 – Poreske kontrole u inostranstvu

(287) 1. Na zahtev nadležnog organa Države tražioca, nadležni organ Zamoljene države može dozvoliti predstavnicima nadležnog organa Države tražioca da budu prisutni u odgovarajućem delu poreske kontrole u Zamoljenoj državi.

(288) 2. Ako je zahtev prihvaćen, nadležni organ Zamoljene države, što je pre moguće, obaveštava nadležni organ Države tražioca o vremenu i mestu istrage, nadležnom organu ili službeniku koji je određen da sprovede kontrolu, kao i o postupcima i uslovima koje Zamoljena država zahteva za sprovođenje kontrole. Sve odluke u vezi sa sprovođenjem poreske kontrole donosi Zamoljena država.

(289) 3. Strana može da obavesti jednog od Depozitara o svojoj nameri da, po pravilu, ne prihvata zahteve navedene u stavu 1. ovog člana. Takva izjava može se dati ili povući u bilo kom trenutku.

(290) Član 10 – Protivrečna obaveštenja

(291) Ako strana dobije od druge strane obaveštenja o poreskim obavezama lica za koja joj se čini da su protivrečna obaveštenjima koja ona poseduje, ona o tome obaveštava stranu koja je dostavila obaveštenja.

(292) Član 11 – Naplata poreskih potraživanja

(293) 1. Na zahtev Države tražioca, Zamoljena država, u skladu sa odredbama čl. 14. i 15. ove konvencije, preduzima potrebne mere za naplatu poreskih potraživanja prvopomenute države, i to kao da je reč o njenim sopstvenim poreskim potraživanjima.

(294) 2. Odredba stava 1. ovog člana primenjuje se samo na poreska potraživanja koja su predmet akta koji dozvoljava njihovo izvršenje u Državi tražiocu i, osim ako strane ne dogovore drugačije, koja nisu osporena.

(295) Međutim, kada se potraživanje odnosi na lice koje nije rezident Države tražioca, stav 1. ovog člana primenjuje se samo, osim ako strane ne dogovore drugačije, kada se potraživanje više ne može osporiti.

(296) 3. Obaveza pružanja pomoći u naplati poreskih potraživanja koja se odnose na umrlo lice ili na njegovu zaostavštinu, ograničena je na vrednost zaostavštine ili imovine koju je stekao svaki od naslednika, zavisno od toga da li će se potraživanje naplatiti iz zaostavštine ili od njegovih naslednika.

(297) Član 12 – Zaštitne mere

(298) Na zahtev Države tražioca, Zamoljena država, u cilju naplate poreza, preduzima zaštitne mere, čak i ako se potraživanje osporava ili još nije predmet akta koji dozvoljava izvršenje.

(299) Član 13 – Prateća dokumentacija

(300) 1. Uz zahtev za administrativnu pomoć se prilaže:

(301) a) izjava da se poresko potraživanje odnosi na porez na koji se primenjuje Konvencija i, u slučaju naplate da, u skladu sa članom 11. stav 2. ove konvencije, poresko potraživanje nije osporeno ili se ne može osporiti,

(302) b) zvanična kopija akta koji dozvoljava izvršenje u Državi tražiocu, i

(303) c) svaki drugi dokument potreban za naplatu ili preduzimanje zaštitnih mera.

(304) 2. Akt koji dozvoljava izvršenje u Državi tražiocu se, kada je to primereno, kao i u skladu sa odredbama koje su na snazi u Zamoljenoj državi, čim je to moguće, nakon dana prijema zahteva za pomoć, prihvata, priznaje, dopunjuje ili zamenjuje aktom koji omogućava izvršenje u Zamoljenoj državi.

(305) Član 14 – Rokovi

(306) 1. Pitanja koja se tiču bilo kojeg roka nakon kojeg se poresko potraživanje ne može prinudno naplatiti uređuju se zakonom Države tražioca. Zahtev za pomoć sadrži podatke o tom roku.

(307) 2. Aktivnosti u vezi sa naplatom koje, u skladu sa zahtevom za pomoć preduzima Zamoljena država koje bi, prema zakonima te države prouzrokovale prekid ili zastoj roka iz stava 1. ovog člana, isti efekat imaju i prema zakonima Države tražioca. Zamoljena država obaveštava Državu tražioca o takvim aktivnostima.

(308) 3. U svakom slučaju, zamoljena Država nema obavezu da postupi po zahtevu za pomoć koji je podnet nakon isteka roka od 15 godina od dana donošenja originalnog akta koji dozvoljava prinudnu naplatu.

(309) Član 15 – Prioritet

(310) Poresko potraživanje za čiju naplatu se pruža pomoć nema prioritet u Zamoljenoj državi u odnosu na potraživanja te države, čak i ako se isti takav postupak koristi za naplatu njenih sopstvenih poreskih potraživanja.

(311) Član 16 – Odlaganje plaćanja

(312) Zamoljena država može dozvoliti odlaganje plaćanja ili plaćanje na rate, ako njeni zakoni ili upravna praksa to dozvoljavaju u sličnim okolnostima ali, o tome prvo obaveštava Državu tražioca.

(313) Član 17 – Dostavljanje dokumentacije

(314) 1. Na zahtev Države tražioca, Zamoljena država dostavlja primaocu dokumentaciju, uključujući i onu koja se odnosi na sudske odluke, koja potiče od Države tražioca a koja se odnosi na porez na koji se primenjuje ova konvencija.

(315) 2. Zamoljena Država dostavlja dokumentaciju:

(316) a) na način propisan njenim unutrašnjim zakonima za dostavljanje dokumentacije bitno slične prirode;

(317) b) u meri u kojoj je to moguće, na poseban način koji zahteva Država tražilac ili neki drugi sličan način u skladu sa svojim zakonima.

(318) 3. Strana može, licu unutar teritorije druge strane, dokumentaciju dostaviti neposredno putem pošte.

(319) 4. Ništa u Konvenciji ne može se tumačiti kao poništavanje bilo kakvog dostavljanja dokumentacije koje izvrši strana u skladu s njenim zakonima.

(320) 5. Uz dokumentaciju koja se dostavlja u skladu sa ovim članom, nije potrebno priložiti prevod. Ako je dokumentacija na jeziku koji primalac ne razume, Zamoljena država treba da obezbedi njen prevod ili izradu rezimea, na svom ili jednom od njenih službenih jezika. Alternativno, Zamoljena država može od Države tražioca da zatraži da obezbedi prevod dokumentacije ili da se uz nju priloži rezime na jednom od službenih jezika Zamoljene države, Saveta Evrope ili OECD-a.

(321) Član 18 – Obaveštenja koja Država tražilac treba da dostavi

(322) 1. U zahtevu za pomoć se, kad je to moguće, navodi:

(323) a) naziv organa ili agencije koji je inicirao zahtev nadležnog organa;

(324) b) ime, adresa ili bilo koji drugi podatak koji olakšava identifikaciju lica u odnosu na koje je zahtev podnet;

(325) c) u slučaju zahteva za obaveštenjem, formu u kojoj Država tražilac želi da obaveštenja budu dostavljena kako bi se zadovoljile njene potrebe;

(326) d) u slučaju zahteva za pomoć u naplati ili zaštitnih mera, prirodu poreskog potraživanja, sadržinu poreskog potraživanja i imovinu iz koje se poresko potraživanje može naplatiti;

(327) e) u slučaju zahteva za dostavljanje dokumentacije, prirodu i predmet dokumentacije koji treba dostaviti;

(328) f) da li je zahtev u skladu sa zakonom i upravnom praksom Države tražioca i da li je u skladu sa članom 21. stav 2. tačka g) ove konvencije.

(329) 2. Kada Država tražilac sazna za još neke podatke koji su od značaja za zahtev za pomoć, ona ih odmah prosleđuje Zamoljenoj državi.

(330) Član 19 – Brisan

(331) Član 20 – Odgovor na zahtev za pomoć

(332) 1. Ako prihvati zahtev za pomoć, Zamoljena država obaveštava Državu tražioca o preduzetoj meri, kao i o njenom ishodu rezultatu što je pre moguće.

(333) 2. Ako ne prihvati zahtev, Zamoljena država, o tome, kao i o razlozima za tu odluku, što je pre moguće, obaveštava Državu tražioca.

(334) 3. Ako je, u slučaju zahteva za obaveštenjem, Država tražilac navela formu u kojoj želi da joj se obaveštenja dostave, što Zamoljena država može da ispuni, Zamoljena država će tako i postupiti.

(335) Član 21 – Zaštita lica i ograničenja obaveze pružanja pomoći

(336) 1. Ništa u ovoj konvenciji ne utiče na prava i zaštitu na koju lica imaju pravo po zakonima ili upravnoj praksi Zamoljene države.

(337) 2. Osim u slučaju člana 14. ove konvencije, odredbe ove konvencije ne mogu se ni u kom slučaju tumačiti kao obaveza Zamoljene države da:

(338) a) preduzima mere suprotne sopstvenim zakonima ili upravnoj praksi, ili zakonima ili upravnoj praksi Države tražioca;

(339) b) preduzima mere koje bi bile suprotne javnom poretku (ordre public);

(340) c) dostavlja obaveštenja koja se ne mogu dobiti na osnovu njenih sopstvenih zakona ili njene upravne prakse ili na osnovu zakona Države tražioca ili njene upravne prakse;

(341) d) dostavlja obaveštenja koja otkrivaju trgovinsku, poslovnu, industrijsku, komercijalnu ili profesionalnu tajnu ili poslovni postupak, ili obaveštenja čije bi saopštenje bilo suprotno javnom poretku (ordre public);

(342) e) pruža administrativnu pomoć ako i, ukoliko, smatra da je oporezivanje u Državi tražiocu u suprotnosti sa opšteprihvaćenim principima oporezivanja ili odredbama ugovora o izbegavanju dvostrukog oporezivanja ili bilo koje druge konvencije koju je Zamoljena država zaključila sa Državom tražiocem;

(343) f) pruža administrativnu pomoć u svrhu administriranja ili prinudnog izvršenja odredbe poreskog zakona Države tražioca, ili bilo kojeg sa njim povezanog zahteva koji, u istim okolnostima, državljanina Zamoljene države diskriminiše u poređenju sa državljaninom Države tražioca;

(344) g) pruža administrativnu pomoć ako Država tražilac nije preduzela sve razumne mere koje su joj na raspolaganju na osnovu njenih zakona ili upravne prakse, osim ako bi preduzimanje tih mera stvorilo nesrazmerne teškoće;

(345) h) pruža pomoć u naplati u slučajevima gde je administrativno opterećenje za tu Državu očigledno nesrazmerno u odnosu na korist koju treba da ostvari Država tražilac.

(346) 3. Ako Država tražilac traži obaveštenja u skladu sa ovom konvencijom, Zamoljena država će koristiti svoje mere da bi pribavila tražena obaveštenja, čak i da Zamoljenoj državi ta obaveštenja možda nisu potrebna za sopstvene poreske svrhe. Obaveza sadržana u prethodnoj rečenici podleže ograničenjima sadržanim u ovoj konvenciji, osim ako bi ta ograničenja, uključujući naročito ona iz st. 1. i 2. ovog člana, onemogućila Zamoljenu državu da daje obaveštenja samo zbog toga što ne postoji domaća potreba za takvim obaveštenjima.

(347) 4. Odredbe ove konvencije, uključujući naročito one iz st. 1. i 2. ovog člana, ne mogu se ni u kom slučaju tumačiti kao mogućnost Zamoljene države da odbije davanje obaveštenja samo zato što obaveštenja poseduje banka, druga finansijska institucija, zastupnik ili lice koje radi u agenciji ili u fiducijarnom svojstvu ili koje ima veze sa vlasništvom interesa u licu.

(348) Član 22 – Tajnost

(349) 1. Svako obaveštenje koje je strana dobila na osnovu ove konvencije smatra se tajnom i zaštićeno je na isti način kao i obaveštenje dobijeno prema unutrašnjem pravu te strane i, u meri u kojoj je to potrebno kako bi se obezbedio neophodni nivo zaštite ličnih podataka, u skladu sa zaštitom koju može odrediti strana koja dostavlja obaveštenja, kako to zahteva njeno unutrašnje pravo.

(350) 2. Takva obaveštenja se u svakom slučaju mogu saopštiti samo licima ili organima (uključujući sudove i upravne ili nadzorne organe) koji su nadležni za utvrđivanje, naplatu ili povraćaj, prinudno ili sudsko izvršenje, rešavanje po žalbama, u odnosu na poreze te strane, ili u odnosu na nadzor napred navedenog. Samo napred navedena lica ili organi koriste obaveštenja samo za te svrhe. Oni ih, bez obzira na odredbe stava 1. ovog člana, mogu saopštiti u javnim sudskim postupcima ili sudskim odlukama koje se odnose na te poreze.

(351) 3. Ako je strana stavila rezervu predviđenu u članu 30. stav 1. tačka a) ove konvencije, svaka druga strana koja dobija obaveštenja od te strane ne sme ih koristiti za potrebe poreza u kategoriji koja je predmet rezerve. Slično tome, strana koja stavi takvu rezervu ne sme koristiti obaveštenja dobijena prema ovoj konvenciji, za potrebe poreza u kategoriji koja je predmet rezerve.

(352) 4. Izuzetno od odredaba st. 1, 2. i 3. ovog člana, obaveštenja koja primi strana mogu se koristiti u druge svrhe kada se takva obaveštenja, po zakonima strane tražioca, mogu koristiti za druge svrhe, a nadležni organ te strane odobri takvo korišćenje. Obaveštenja koja strana dostavi drugoj strani, ova može preneti trećoj strani, uz prethodno odobrenje nadležnog organa prvopomenute strane.

(353) Član 23 – Postupci

(354) 1. Postupci u vezi sa merama koje u skladu sa ovom konvencijom, preduzima Zamoljena država vode se samo pred nadležnim organom te države.

(355) 2. Postupci u vezi sa merama koje u skladu sa ovom konvencijom preduzima Država tražilac, naročito oni koji se, u oblasti naplate, odnose na postojanje ili iznos poreskog potraživanja ili akt kojim se dozvoljava njegova prinudna naplata, vode se samo pred nadležnim organom te države. Ako su takvi postupci započeti, Država tražilac o tome obaveštava Zamoljenu državu koja će obustaviti postupak, do donošenja odluke nadležnog organa. Međutim, Zamoljena država će, u cilju obezbeđenja naplate, ako to zatraži Država tražilac, preduzeti zaštitne mere. O takvim postupcima, Zamoljenu državu može obavestiti i bilo koje zainteresovano lice. U vezi sa navedenim, Zamoljena država se, po prijemu takvih obaveštenja, ako je to potrebno, konsultuje sa Državom tražiocem.

(356) 3. Čim se donese konačna odluka u postupku, Zamoljena država ili Država tražilac, zavisno od slučaja, obaveštava drugu Državu o odluci, kao i posledicama koje ona ima na zahtev za pomoć.

(357) Član 24 – Primena Konvencije

(358) 1. O primeni ove konvencije, strane međusobno komuniciraju preko svojih nadležnih organa. Nadležni organi neposredno komuniciraju ali, u tom cilju, mogu ovlastiti i njima podređene organe. Nadležni organi dve ili više strana mogu se međusobno dogovoriti o načinu primene Konvencije.

(359) 2. Kada Zamoljena država smatra, da bi primena ove konvencije u određenom slučaju imala ozbiljne i neželjene posledice, nadležni organi Zamoljene i Države tražioca se međusobno konsultuju u nastojanju da situaciju reše zajedničkim dogovorom.

(360) 3. Koordinaciono telo sastavljeno od predstavnika nadležnih organa strana prati primenu i razvoj ove konvencije, pod okriljem OECD-a. U tom cilju, koordinaciono telo će preporučiti svaku meru koja bi mogla da doprinese opštim ciljevima Konvencije. Posebno, ono će poslužiti kao forum za proučavanje novih metoda i postupaka za povećanje međunarodne saradnje u poreskim pitanjima i, kada je to primereno, može preporučiti izmenu i dopunu Konvencije. Države koje su potpisale, ali još uvek nisu potvrdile, prihvatile ili odobrile Konvenciju imaju pravo da, kao posmatrači, budu predstavljene na sastancima koordinacionog tela.

(361) 4. Strana može zatražiti da koordinaciono telo dostavi mišljenja o tumačenju odredaba Konvencije.

(362) 5. Ako između dve ili više strana nastanu teškoće ili nejasnoće u vezi sa primenom ili tumačenjem Konvencije, nadležni organi tih strana nastoje da slučaj reše zajedničkim dogovorom. O dogovoru se obaveštava koordinaciono telo.

(363) 6. Generalni sekretar OECD-a obaveštava strane i države potpisnice koje još uvek nisu potvrdile, prihvatile ili odobrile Konvenciju, o mišljenjima koja je, u skladu sa odredbama stava 4. ovog člana donelo koordinaciono telo, kao i o zajedničkim dogovorima postignutim u skladu sa stavom 5. ovog člana.

(364) Član 25 – Jezik

(365) Zahtevi za pomoć i odgovori na njih sastavljaju se na jednom od službenih jezika OECD-a i Saveta Evrope ili na bilo kom drugom jeziku koji je bilateralno dogovoren između odnosnih država ugovornica.

(366) Član 26 – Troškovi

(367) Osim ukoliko odnosne strane bilateralno ne dogovore drugačije:

(368) a) redovne troškove nastale prilikom pružanja pomoći snosi Zamoljena država;

(369) b) vanredne troškove nastale prilikom pružanja pomoći snosi Država tražilac.

(370) Član 27 – Ostali međunarodni sporazumi ili aranžmani

(371) 1. Mogućnosti za pružanje pomoći predviđene ovom konvencijom ne ograničavaju niti su ograničene onim sadržanim u postojećim ili budućim međunarodnim sporazumima ili drugim aranžmanima između zainteresovanih strana ili drugim aktima koji se odnose na saradnju u poreskim pitanjima.

(372) 2. Izuzetno od stava 1. ovog člana, one strane koje su države članice Evropske unije, u svojim međusobnim odnosima, mogu da primene mogućnosti pružanja pomoći predviđene Konvencijom, u meri u kojoj one omogućavaju širu saradnju od mogućnosti koje predviđaju važeći propisi Evropske unije.

(373) Član 28 – Potpisivanje i stupanje na snagu Konvencije

(374) 1. Ova konvencija je otvorena za potpisivanje, za države članice Saveta Evrope i zemlje članice OECD-a. Ona je predmet potvrđivanja, prihvatanja ili odobravanja. Instrumenti potvrđivanja, prihvatanja ili odobravanja deponuju se kod jednog od Depozitara.

(375) 2. Ova konvencija stupa na snagu prvog dana meseca koji sledi istek perioda od tri meseca od dana kada je pet država izrazilo saglasnost da ih Konvencija obavezuje u skladu sa odredbama stava 1. ovog člana.

(376) 3. Za državu članicu Saveta Evrope ili zemlju članicu OECD-a koja naknadno izrazi saglasnost da bude njome obavezana, Konvencija stupa na snagu prvog dana meseca koji sledi istek perioda od tri meseca od dana deponovanja instrumenta potvrđivanja, prihvatanja ili odobravanja.

(377) 4. Država članica Saveta Evrope ili zemlja članica OECD-a koja postane strana u Konvenciji, nakon stupanja na snagu Protokola o izmenama i dopunama ove konvencije koja je otvorena za potpisivanje 27. maja 2010. godine („Protokol iz 2010. godine”) postaje strana u Konvenciji izmenjenoj ovim protokolom, osim ukoliko ne izrazi drugačiju nameru pismenim obaveštenjem upućenim jednom od Depozitara.

(378) 5. Nakon stupanja na snagu Protokola iz 2010. godine, bilo koja država koja nije članica Saveta Evrope ili OECD-a može da zatraži da bude pozvana da potpiše i potvrdi ovu konvenciju, izmenjenu i dopunjenu Protokolom iz 2010. godine. Svaki ovakav zahtev upućuje se jednom od Depozitara, koji ga prosleđuje stranama. Depozitar, takođe, obaveštava Komitet ministara Saveta Evrope i Savet OECD-a. Odluka da se pozovu države koje na taj način zatraže da postanu strane u Konvenciji donosi se konsenzusom strana Konvencije preko koordinacionog tela. U odnosu na bilo koju državu koja potvrđuje Konvenciju izmenjenu i dopunjenu Protokolom iz 2010. godine, u skladu s ovim stavom, ova konvencija stupa na snagu prvog dana meseca koji sledi istek perioda od tri meseca od dana deponovanja instrumenta potvrđivanja kod jednog od Depozitara.

(379) 6. Odredbe ove konvencije, izmenjene i dopunjene Protokolom iz 2010. godine, stupaju na snagu za administrativnu pomoć koja se odnosi na poreske periode koji počinju 1. januara ili posle 1. januara godine koja sledi godinu u kojoj je Konvencija, izmenjena i dopunjena Protokolom iz 2010. godine u odnosu na stranu stupila na snagu, ili ako ne postoji poreski period, za administrativnu pomoć u vezi sa poreskim obavezama koje nastaju 1. januara ili posle 1. januara godine koja sledi godinu u kojoj je Konvencija, izmenjena i dopunjena Protokolom iz 2010. godine, u odnosu na stranu, stupila na snagu. Dve ili više strana mogu međusobno da se dogovore da se Konvencija, izmenjena i dopunjena Protokolom iz 2010. godine, primenjuje za administrativnu pomoć koja se odnosi na ranije poreske periode ili poreske obaveze.

(380) 7. Izuzetno od stava 6. ovog člana, za poreska pitanja koja uključuju namerno ponašanje koje je podložno krivičnom gonjenju po krivičnom zakonu Države tražioca, odredbe ove konvencije, izmenjene i dopunjene Protokolom iz 2010. godine, primenjuju se od dana stupanja na snagu za stranu, u vezi sa ranijim poreskim periodima ili poreskim obavezama.

(381) Član 29 – Teritorijalna primena Konvencije

(382) 1. Svaka država može, prilikom potpisivanja ili deponovanja svog instrumenta potvrđivanja, prihvatanja ili odobravanja, da odredi teritoriju ili teritorije na kojima će se ova konvencija primenjivati.

(383) 2. Svaka država može, u bilo kom kasnijem roku, izjavom upućenom jednom od Depozitara, da proširi primenu ove konvencije na bilo koju drugu teritoriju navedenu u izjavi. U odnosu na takvu teritoriju Konvencija stupa na snagu prvog dana meseca koji sledi istek perioda od tri meseca od dana kada Depozitar primi takvu izjavu.

(384) 3. Svaka izjava data u skladu sa jednim od prethodnih stavova ovog člana može, u vezi sa bilo kojom teritorijom navedenom u takvoj izjavi, biti povučena obaveštenjem upućenom jednom od Depozitara. Povlačenje stupa na snagu prvog dana meseca koji sledi istek perioda od tri meseca od dana kada Depozitar primi takvo obaveštenje.

(385) Član 30 – Rezerve

(386) 1. Svaka država može, prilikom potpisivanja ili deponovanja svog instrumenta potvrđivanja, prihvatanja ili odobravanja ili u bilo kom kasnijem roku, da izjavi da zadržava pravo da:

(387) a) ne pruži nikakav oblik pomoći u odnosu na poreze drugih strana u bilo kojoj od kategorija navedenih u članu 2. stav 1. tačka b) ove konvencije, pod uslovom da nije uključila neki domaći porez u tu kategoriju prema Prilogu A Konvencije;

(388) b) ne pruži pomoć u naplati bilo kojeg poreskog potraživanja ili u naplati administrativne novčane kazne, za sve poreze ili samo za poreze u jednoj ili više kategorija navedenih u članu 2. stav 1. ove konvencije;

(389) c) ne pruži pomoć u vezi sa bilo kojim poreskim potraživanjem, koje postoji na dan stupanja na snagu Konvencije u odnosu na tu državu ili ako je rezerva, prethodno, bila stavljena u skladu sa tačkom a) ili b) ovog stava, na dan povlačenja takve rezerve u odnosu na poreze u odnosnoj kategoriji;

(390) d) ne pruži pomoć u dostavljanju dokumentacije za sve poreze ili samo za poreze iz jedne ili više kategorija navedenih u članu 2. stav 1. ove konvencije;

(391) e) ne dozvoli dostavljanje dokumentacije putem pošte, kako je predviđeno u članu 17. stav 3. ove konvencije;

(392) f) član 28. stav 7. ove konvencije primenjuje isključivo za administrativnu pomoć koja se odnosi na poreske periode koji počinju 1. januara ili posle 1. januara treće godine koja prethodi godini u kojoj je Konvencija, izmenjena i dopunjena Protokolom iz 2010. godine stupila na snagu za stranu ili, ako ne postoji poreski period, za administrativnu pomoć koja se odnosi na poreske obaveze koje nastaju 1. januara ili posle 1. januara treće godine koja prethodi godini u kojoj je Konvencija, izmenjena i dopunjena Protokolom iz 2010. godine, stupila na snagu za stranu.

(393) 2. Ne mogu biti stavljene nikakve druge rezerve.

(394) 3. Posle stupanja na snagu Konvencije u odnosu na stranu, ta strana može staviti jednu ili više rezervi navedenih u stavu 1. ovog člana, koje nije stavila prilikom potvrđivanja, prihvatanja ili odobravanja. Takve rezerve stupaju na snagu prvog dana meseca koji sledi istek perioda od tri meseca od dana kada je jedan od Depozitara primio rezervu.

(395) 4. Svaka strana koja je, u skladu sa st. 1. i 3. ovog člana, stavila rezervu može u potpunosti ili delimično da je povuče putem obaveštenja upućenog jednom od Depozitara. Povlačenje se primenjuje od dana kada Depozitar primi takvo obaveštenje.

(396) 5. Strana koja je stavila rezervu u odnosu na odredbu ove konvencije ne može zahtevati da bilo koja druga strana primenjuje tu odredbu; međutim, ako je njena rezerva delimična, ona može zahtevati primenu te odredbe, u meri u kojoj ju je i sama prihvatila.

(397) Član 31 – Otkazivanje

(398) 1. Svaka strana može, u bilo kojem trenutku, da otkaže ovu konvenciju, tako što će o tome obavestiti jednog od Depozitara.

(399) 2. Otkaz se primenjuje prvog dana meseca koji sledi istek perioda od tri meseca od dana kada Depozitar primi obaveštenje.

(400) 3. Strana koja otkazuje Konvenciju ostaje obavezana odredbama člana 22. ove konvencije dokle god zadržava u svom posedu bilo koju dokumentaciju ili obaveštenje dobijeno na osnovu Konvencije.

(401) Član 32 – Depozitari i njihove funkcije

(402) 1. Depozitar kojem je poslat akt, obaveštenje ili saopštenje, obaveštava države članice Saveta Evrope i zemlje članice OECD-a, kao i sve strane u ovoj konvenciji o:

(403) a) svakom potpisivanju;

(404) b) deponovanju svakog instrumenta potvrđivanja, prihvatanja ili odobravanja;

(405) c) svakom danu stupanja na snagu ove konvencije u skladu sa odredbama čl. 28. i 29. ove konvencije;

(406) d) svakoj izjavi datoj u skladu sa odredbama člana 4. stav 3. ili člana 9. stav 3. ove konvencije, kao i o povlačenju takve izjave;

(407) e) svakoj rezervi stavljenoj u skladu sa odredbama člana 30. ove konvencije, kao i o povlačenju svake rezerve u skladu sa odredbama člana 30. stav 4. ove konvencije;

(408) f) svakom obaveštenju primljenom u skladu sa odredbama člana 2. st. 3. ili 4, člana 3. stav 3, člana 29. ili člana 31. stav 1. ove konvencije;

(409) g) svakom drugom aktu, obaveštenju ili saopštenju u vezi sa ovom konvencijom.

(410) 2. Depozitar koji primi ili dostavi obaveštenje u skladu sa odredbama stava 1. ovog člana o tome odmah obaveštava drugog Depozitara.

(411) Kao potvrdu čega su, dole potpisani, punovažno za to ovlašćeni, potpisali Konvenciju.

(412) Ustanovljeno od strane Depozitara 1. dana juna 2011. godine u skladu sa članom H.4 Protokola o izmenama i dopunama Konvencije o uzajamnoj administrativnoj pomoći u poreskim pitanjima, na engleskom i francuskom jeziku, oba teksta su podjednako verodostojna, u dva primerka od kojih se jedan deponuje u arhive svakog od Depozitara. Overenu kopiju, Depozitari dostavljaju svakoj strani u Konvenciji izmenjenoj i dopunjenoj Protokolom, kao i svakoj državi koja ima pravo da postane strana.

Član 3 Poglavlje VI – Završne odredbe

(1) Obaveštenja, rezerve i deklaracija Republike Srbije u skladu sa Konvencijom u originalu na engleskom jeziku i prevodu na srpski jezik glase:

(2) The Republic of Serbia ratifies the Convention on Mutual Administrative Assistance in Tax Matters as amended by the Protocol Amending the Convention on Mutual Administrative Assistance in Tax Matters with the following notifications, reservations and declaration:

(3) Notifications

(4) ANNEX A – Existing taxes to which the Convention shall apply:

(5) Article 2, paragraph 1.a.i:

(6) □ Personal Income Tax,

(7) □ Corporate Income Tax.

(8) ANNEX B – Competent authority:

(9) The Ministry of Finance or its authorised representative.

(10) Tax examinations abroad

(11) The Republic of Serbia informs of its intention not to accept, as a general rule, such requests as are referred to in paragraph 1 of Article 9 of the Convention.

(12) Reservations

(13) Pursuant to paragraph 1.a of Article 30 of the Convention, the Republic of Serbia reserves the right not to provide any form of assistance with respect to taxes of other State Parties to the Convention in any of the categories listed in paragraph 1.b of Article 2 of the Convention, provided that domestic taxes in that category and are not included in Annex A of the Republic of Serbia;

(14) Pursuant to paragraph 1.b of Article 30 of the Convention, the Republic of Serbia reserves the right not to provide assistance in the recovery of any tax claim, or in the recovery of an administrative fine for all taxes listed in paragraph 1 of Article 2;

(15) Pursuant to paragraph 1.d of Article 30 of the Convention, the Republic of Serbia reserves the right not to provide assistance in the service of documents for all taxes listed in paragraph 1 of Article 2; and

(16) Pursuant to paragraph 1.f of Article 30 of the Convention, the Republic of Serbia reserves the right to apply paragraph 7 of Article 28 exclusively for administrative assistance related to taxable periods beginning on or after 1 January of the third year preceding the one in which the Convention, as amended by the 2010 Protocol, entered into force in respect of a Party, or where there is no taxable period, for administrative assistance related to charges to tax arising on or after 1 January of the third year preceding the one in which the Convention, as amended by the 2010 Protocol, entered into force in respect of a Party.

(17) Declaration

(18) The Republic of Serbia declares that, according to its internal legislation, its authorities may inform its resident or national before transmitting information concerning him, in conformity with Articles 5 and 7 of the Convention.

(19) Republika Srbija potvrđuje Konvenciju o uzajamnoj administrativnoj pomoći u poreskim pitanjima izmenjenu i dopunjenu Protokolom o izmenama i dopunama Konvencije o uzajamnoj administrativnoj pomoći u poreskim pitanjima sa sledećim obaveštenjima, rezervama i deklaracijom:

(20) Obaveštenja

(21) PRILOG A – Porezi na koje se primenjuje Konvencija:

(22) Član 2. stav 1. tačka a) podtačka i.:

(23) □ porez na dohodak građana,

(24) □ porez na dobit pravnih lica.

(25) PRILOG B – Nadležni organ:

(26) Ministarstvo finansija ili njegov ovlašćeni predstavnik.

(27) Poreske kontrole u inostranstvu

(28) Republika Srbija obaveštava Depozitara o svojoj nameri da, po pravilu, ne prihvata zahteve navedene u članu 9. stav 1. Konvencije.

(29) Rezerve

(30) U skladu sa članom 30. stav 1. tačka a) Konvencije, Republika Srbija zadržava pravo da ne pruži bilo koji oblik pomoći u odnosu na poreze drugih strana u bilo kojoj od kategorija navedenih u članu 2. stav 1. tačka b) ove konvencije, pod uslovom da nije uključila neki domaći porez u tu kategoriju prema Prilogu A Konvencije;

(31) U skladu sa članom 30. stav 1. tačka b) Konvencije, Republika Srbija zadržava pravo da ne pruži pomoć u naplati bilo kojeg poreskog potraživanja ili u naplati administrativne novčane kazne za sve poreze navedene u članu 2. stav 1. Konvencije;

(32) U skladu sa članom 30. stav 1. tačka d) Konvencije, Republika Srbija zadržava pravo da ne pruži pomoć u dostavljanju dokumentacije za sve poreze navedene u članu 2. stav 1. Konvencije;

(33) U skladu sa članom 30. stav 1. tačka f) Konvencije, Republika Srbija zadržava pravo da primeni član 28. stav 7. ove konvencije isključivo za administrativnu pomoć koja se odnosi na poreske periode koji počinju 1. januara ili posle 1. januara treće godine koja prethodi godini u kojoj je Konvencija, izmenjena i dopunjena Protokolom iz 2010. godine stupila na snagu za stranu ili, ako ne postoji poreski period, za administrativnu pomoć koja se odnosi na poreske obaveze koje nastaju 1. januara ili posle 1. januara treće godine koja prethodi godini u kojoj je Konvencija, izmenjena i dopunjena Protokolom iz 2010. godine, stupila na snagu za stranu.

(34) Deklaracija

(35) Republika Srbija izjavljuje da, u skladu sa svojim unutrašnjim zakonodavstvom, njeni organi mogu da, pre slanja obaveštenja u skladu sa čl. 5. i 7. Konvencije koja se na njega odnose, o tome obaveste svog rezidenta ili državljanina.

Član 4

Ovaj zakon stupa na snagu osmog dana od dana objavljivanja u „Službenom glasniku Republike Srbije – Međunarodni ugovori”.